เรื่องเล่าเร้าพลังได้ ผมเชื่ออย่างนั้น ได้แรงใจทั้งคนนำมาเล่า คนที่ถูกเล่า หรือถูกเอ๋ยถึง ผมพยายามที่จะขายความคิดนี้ออกไปให้แก่ทีมงานไตรภาคีร่วมพัฒนาสุขภาพชุมชนที่ อ.ปากพะยูน โดยครั้งหลังสุดที่ได้ประชุมกันและได้บันทึกไว้คือ ขับเคลื่อนภาคีผู้สูงอายุที่ปากพะยูน ซึ่งเขาได้เลือกแล้วที่จะเดินด้วยการขับเคลื่อนภาคีผู้สูงอายุปากพะยูน โดยเน้นที่ผู้สูงอายุกลุ่ม “คนชายขอบ” ให้เข้ามามีส่วนร่วมกับภาคีที่มีอยู่แล้วให้มากขึ้น ทั้งระดับของการมีส่วนร่วม และปริมาณของผู้สูงอายุให้มากขึ้น

     แต่การขายแนวคิดออกไปดูจะไม่เป็นผล อีกทั้งพักนี้คุณลูกหมูอ้วนซึ่งเคยทำหน้าที่นี้ คือไปหาเรื่องมาเล่าก็หาย ๆ ไปจาก Blog ด้วยเหตุผลที่ทราบคือระบบ Internet มีปัญหาทั้งที่บ้าน และที่ทำงาน จึงไม่มีใครได้ทำเป็นตัวอย่างต่อ เพราะผมมองว่าแกนนำผู้สูงอายุต้องเป็นคนไปหาเรื่องมาเล่า หาจากคนที่เข้ากลุ่มเป็นภาคีแล้ว และที่ยังไม่ได้เข้ามามีส่วนร่วมตรงนี้ เพื่อขยายผลความร่วมมือ สร้างพลังในการสร้างสุขภาพผู้สูงอายุตามที่ตั้งใจไว้

     มีหลายคน (แกนนำผู้สูงอายุ) เคยแย้งผมว่าเรื่องเล่าคนแก่ “มันยาว” เอามาเขียนได้ยาก ผมก็พยายามเสาะหาตัวอย่างที่สั้น ๆ เพื่อเป็นแนวทางก็ได้ตามที่เคยบันทึกไว้ คือเรื่องทำอย่างไร คนไทยจะอายุยืนมากขึ้น? ก็ฝากถึงทีมงานว่าสั้น ๆ อย่างนั้นก็ได้แล้วในครั้งแรก ๆ จากนั้นเราค่อย ๆ สร้างเป็น Mapping ขึ้นจะเห็นได้ชัดเจนเมื่อเวลาผ่านไประยะหนึ่ง น่าจะพอทำได้ ก็ได้แต่ฝากคุณลูกหมูอ้วน น้องดูด และพี่เสงี่ยม ช่วยเดินต่อด้วย