เริ่มต้นบันทึก
ด้วยวัยปั้นปลายของชีวิตการทำงานใกล้สิ้นสุดอีกไม่กี่ปี ทำให้ได้คิดว่าหลังจากนั้นเราจะทำอะไร ที่พอจะให้ชีวิตพอจะเพลิดเพลินและมีความสุข ตั้งความหวังไว้ว่าชีวิตน่าจะอยู่ถึง80ปี แล้วตั้งแต่60ถึง80 เนี่ยะมันตั้ง20ปีเชียวนะ ยาวมาก....จะให้ตื่นเช้าขึ้นมาทุกวันก็เห็นหน้าแต่คนใกล้ตัวซึ่งอยู่กันมาร่วม30ปีแล้ว ว้า..เซ็งต๋ายห่า หรือทุกวันเข้าสโมสรนั่งเล่นรัมมี่ จิบเบียร์..ว้า อายุคงไม่ถึง80แน่
    ก็มาคิดว่าชีวิตจะทำอะไร ที่ตัวเองชอบและมีศักยภาพ ความสามารถที่พอจะทำได้  สิ่งที่เลือกอันดับหนึ่งและไม่ต้องคิดถึงอันดับสองก็คือทำสวน
   เดือน กค.ปี 2548 รวบรวมเงินไปไถ่ถอนที่ดินที่ได้จากมรดก ซึ่งเอาไปฝากไว้กับพี่สาวในคราวสร้างบ้านและมันบาน ที่ดินจำนวนประมาณเกือบห้าไร่ เป็นที่นาเก่าไม่ไกลจากบ้านปัจุบันเท่าไหรนัก ไถ่ถอนเสร็จก็ให้ที่ดินทำการรังวัดแนวเขตเพื่อล้อมรั้ว ซึ่งเดิมปล่อยเป็นที่รกร้างใช้เป็นที่ให้ผู้เลี้ยงวัว ควายใช้หากินอยู่อย่างเสรี
    ก่อนคิดจะทำสวน ได้ศึกษาว่าในการจะทำสวนสิ่งสำคัญที่สุดคืออะไร น้ำครับน้ำ สำคัญที่สุด หลังจากล้อมรั้วลวดหนามกั้นอนาเขตเสร็จแล้วก็จ้างรถแมคโคมาขุดสระกักกันน้ำ โดยลักษณะพื้นที่สวนเป็นสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ขุดสระใหญ่เนื้อที่ประมาณ2งานด้านที่ติดกับเหมืองธรรมชาติ ซึ่งจะมีน้ำมากเฉพาะหน้าฝนเท่านั้น พื้นที่ถัดไปตรงกลางใช้ดินที่ได้จากการขุดสระถมให้สูงขึ้นเพื่อปลูกต้นไม้ ดินที่ได้จากการขุดสระไม่เพียงพอที่จะถมพื้นที่ให้เต็มหมดทั้งพื้นที่ได้ ดังนั้นพื้นที่ส่วนสุดท้ายก็ขุดคันทำเป็นร่องจำนวน5ร่อง ปลูกต้นไม้บนคันร่อง ซึ่งร่องน้ำจะต่อเชื่อมกับสระใหญ่รอบสวน สามารถถ่ายเทน้ำวนรอบถึงกันได้
          โดยความตั้งใจในการทำสวน รวมถึงการใช้ชื่อว่าสวนเพื่อชีวิตก็คือ ตั้งใจจะทำเองทุกอย่าง เพื่อให้เกิดผลดีแก่ร่างกาย ดังนั้นไม่ว่าการปลูกต้นไม้ทุกต้นในสวนประมาณ200กว่าต้นปลูกเองครับ การตัดหญ้าซึ่งขึ้นเร็วมาก ตัดเองทุกอาทิตย์ครับ ไม่รวมถึงงานจิปาถะอื่นๆ เช่นต่อไฟฟ้า ต่อปั้มน้ำ ให้อาหารปลา ขุดดิน ทุกเสาร์อาทิตย์ วันหยุด อยู่ที่สวนทั้งวัน เพื่อนฝูงก็บ่นหาว่าทำให้ขาขาด(ขาไพ่รัมมี่) แต่ผลที่ได้รับที่เห็นชัดก็คือสุขภาพร่างกาย แข็ง..แรงดีขึ้นมาก หุ่นที่แต่ก่อนเคยพุงป่องนิดๆก็หายไป สภาพร่างกายกระฉับกระเฉง คล่องแคล่วขึ้น ตรงกับคำว่า ทำสวนเพื่อชีวิต..จริง..จริงนะเนี่ยะ