ยามมีชีวิต ให้มากราบไหว้ หาเวลามาเยี่ยมบ้าง ดีกว่ามาตอนที่เสียไปแล้ว ซึ่งไม่สามารถรับรู้ได้แล้ว

อรุณสวัสดิ์...วันจันทร์

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ได้ไปเที่ยวและหาซื้อของที่ด่านไทย-ลาวห้วยโก๋น มีของขายเยอะมาก ส่วนมากเป็นของแห้ง ของใช้ เสื้อผ้า ส่วนคนที่มาเดินจับจ่าย ส่วนมากเป็นชาวลาว (คิดว่านะ) แต่ประมาณ 11 โมง คนก็เริ่มซาๆ ตลาดก็เริ่มจะวาย (จริงๆ อยู่ไม่ถึงหรอกค่ะ แต่เขาบอก) จากนั้นสายๆก็ลงไปอำเภอทุ่งช้าง ห่างจากอำเภอเฉลิมพระเกียรติประมาณ 40 กว่ากม. ขากลับเจอตลาดนัดอีก เลยแวะเที่ยวอีก สรุป วันนั้นซื้อของไป 500 กว่าบาท...

พอหัวค่ำ ก็มีโทรศัพท์จากบ้านคุณสามี ว่าคุณปู่เสียแล้ว ท่านลื่นล้มในห้องน้ำ แล้วเสียระหว่างทางไปโรงพยาบาล ท่านก็อายุมากแล้ว อายุ 84 ปี แต่แข็งแรงมากนะค่ะ นั่งรถสองแถวจากเชียงรายมาบ้านคุณสามีที่ลำปางได้คนเดียว เดินเหินยังแข็งแรงมากๆ แต่เนื่องจากท่านอยู่คนเดียว เจ็บเป็นมา กว่าจะมีคนไปพบก็น่าเป็นห่วงกันมากๆ (มีบ้านญาติๆอยู่ใกล้ๆค่ะ) เห็นคุณสามีว่า ทุกเข้าพรรษาท่านจะไปอยู่เชียงราย เพื่อจะไปวัดใกล้บ้านทุกวัน หลังเข้าพรรษาแล้วท่านถึงจะมาอยู่ที่บ้านคุณสามี ตัวอรเองก็ไปแวะกราบท่านครั้งสองครั้งเอง ล่าสุดก่อนขึ้นมาประจำที่อำเภอฯ ก็เพิ่งไปกราบขอพรแต่งงานจากท่าน...พรุ่งนี้ อรกับคุณสามีต้องไปเชียงราย...ไปช่วยงาน

มีคุณอาท่านหนึ่งเคยพูดว่า "ยามท่านมีชีวิต ให้มากราบไหว้ ให้หาเวลามาเยี่ยมท่านบ้าง ดีกว่ามาตอนที่ท่านเสียไปแล้ว ซึ่งท่านไม่สามารถรับรู้ได้แล้ว"