เรื่องเด็ก...เด็ก (อีกแหล๊ะ)

...เด็ก...เปรียบเสมือนผ้าขาว หากเราแต่งแต้มสีใด ก็จะกลายเป็นสีนั้น

       เมื่อวานก่อนได้อ่านหนังสือฉบับหนึ่ง   กล่าวถึงผลการวิจัยว่า  "การได้อยู่กับเด็กๆ ทำให้คลายความเครียดได้"  เด็กในที่นี้ หมายถึง เด็กเล็กๆ  คุณผู้ชายอย่าตีความเป็นอย่างอื่นนะคะ  เดี๋ยวเด็กที่บ้านจะตาเขียว

       วันนี้ก็เลยจะนำเรื่องของเด็กๆ  มาเล่าสู่กันฟัง  เผื่อคนที่กำลังเครียด  จะได้หายเครียดลงมาบ้าง

       เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาได้มีโอกาสเข้าร่วมประเมินผลการเรียนการสอนของนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 3  ซึ่งกำลังประเมินกันในวิชาคณิตศาสตร์  

สังเกตเห็นว่า "น้องแยม"  นั่งจดๆ จ้องๆ ข้อสอบอยู่เฉยๆ

              5    =     ..................

คุณครู :  ไม่เข้าใจตรงไหนคะ?   ตรงนี้ให้เขียนเป็นตัวหนังสือค่ะ   อย่างเช่น 1  ก็  หอ  นอ  อึ  งอ  หนึง  ไม้เอก  หนึ่ง  เข้าใจนะคะ...

เวลาผ่านไปสักระยะ  ก็เลยเดินมาดูอีกรอบ  ปรากฎว่า  น้องแยมยังคงนั่งนิ่งๆ  เหมือนเดิม

คุณครู  :  ตัวนี้เลขอะไรคะ? (ชี้ที่เลข 5) 

น้องแยม :  เลขห้าค่ะ

คุณครู  :  หนูก็เขียนว่า   หอ   อา   หา   ไม้โท ........

น้องแยม  :  หก

คุณครู :  ??!!??!!

       ไม่รู้ว่าจะโทษใครดี  ระหว่างเด็กเรียนไม่รู้เรื่อง  หรือว่าคุณครูสอนไม่ได้เรื่อง    ก็คงต้องค่อยๆ  ฝึก  หัด  กันต่อไปทั้งเด็กและครู    เด็กแต่ละคนมีพัฒนาการที่แตกต่างกัน  ถึงแม้ว่าจะมีอายุเท่ากันก็ตาม  ผลของพัฒนาการที่แตกต่างกันนั้นเกิดจากปัจจัยหลายอย่าง  ทั้งกรรมพันธ์  การอบรมเลี้ยงดู  หรือแม้กระทั่งสภาพแวดล้อมรอบๆ ตัวเด็กเอง  เด็กจะเก่ง  ดี  มีความสุขหรือไม่   ทั้งโรงเรียนและบ้านต้องร่วมมือร่วมใจกันส่งเสริม  เพื่อให้ลูกๆ ของเราเติบโตมาเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในอนาคตอันใกล้นี้

       อ่านแล้วหายเครียด  หรือว่ายิ่งอ่านยิ่งเครียดหนักเข้าไปอีกละเนี๊ยะ..

                                                                  Phuti.