สิ่งที่ได้จากการทำสมุดบันทึกออนไลน์ ของกลุ่มรุ่งอรุณ
ประมาณค่ามิได้ เนื่องจากเป็นการค้นพบทุนของตนเอง
ที่เขาเรียกกันว่า องค์ความรู้ที่มีในตัวตน (Tacit Knowledge)
ที่เป็นศักยภาพของนักศึกษากลุ่มที่ ๖ รุ่งอรุณ ทั้ง ๑๑
ชีวิต ได้ร่วมกันศึกษาค้นคว้าทุกรูปแบบ ทั้งเอกสาร
องค์ความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่น ภูมิปัญญาสากล (Explicit
Knowledge) จนได้พบองค์ความรู้ใหม่ การปฏิบัติที่เป็นเลิศ
(Best Practice)
อันเกิดจากการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์
ทำให้เห็นคุณค่าขององค์ความรู้ต่าง ๆ เปลี่ยนความคิด
เปลี่ยนแนวทางการปฏิบัติตน
ทำให้เห็นคุณค่าขององค์ความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่น
ประยุกต์ใช้เพื่อการอยู่รอดท่ามกลางกระแสโลกาภิวัตน์
มีความสุข มีศักดิ์ศรี ยกตัวอย่างเช่น ช้างไถนา
ที่บ้านนาเกียน อมก๋อย เชียงใหม่ แสดงให้เห็นว่า
พี่น้องชาวปะกากะญอที่นั่นได้ใช้องค์ความรู้ภูมิปัญญา ของบรรพบุรุษ
สร้างสรรค์นาข้าวของตน เพื่อสร้างภูมิคุ้มกัน
สร้างรายได้จากการท่องเที่ยว
จนสามารถพึ่งตนเองได้อย่างมีศักดิ์ศรี มีความสุข
ไม่ต้องทิ้งถิ่นฐาน บุกป่าใหม่ หนีเข้าเมือง
ไปรับจ้างขายแรงงานราคาถูก อีกต่อไป
ด.ต. ธีรกานต์ เทพขาว ประธานกลุ่มที่ ๖ รุ่งอรุณ /รายงาน
ทำให้ชีวิตดีขึ้นระหว่างเรียน รู้จักการจัดการเวลา จัดการความรู้ ไม่ปล่อยเวลาให้ทิ้งไปเหมือนดังเช่นก่อนมาเรียน ทั้งความคิด วิธีปฏิบัติเปลี่ยนไป ครองครัวมีความสุขดีครับ
อำนวย ทิพย์จักร์/ รายงาน
เรียนรู้เข้าถึง ชุมชนอย่างแท้จริง เยี่ยมเจ้าค่ะ
การปฏิบัติตนอยู่อย่างพอดี แต่กาลเวลา และธรรมชาติไม่เคยปราณีใคร
ความหลากหลายทางชีวภาพของชุมชนเรายังมีอีกมากมาย ค้นให้พบใช้ให้เป็น ต้นทุนชีวิตต้องมี ชีวิตต้องมีแผน แม้ชุมชนก็ต้องมีแผนแม่บทเป็นของตนเอง อันเกิดจากการเรียนรู้ร่วมกัน อย่างสร้างสรรค์ ให้คุณค่ากับภูมิปัญญาท้องถิ่น ประยุกต์ให้เหมาะสมกับภูมิปัญญาสากล จนเกิดองค์ความรู้ใหม่ ที่บ่งชี้ถึงความเป็นเลิศทางปัญญา โดยเฉพาะธรรมชาติ ต้องอยู่ร่วมกันอย่างเคารพรักษา คือที่มาของความสุขอย่างยั่งยืน ณ วันนี้ บ้านของกระผมถูกน้ำป่าไหลหลากท่วม (ไม่ท่วมขัง แต่ท่วมแบบไหลหลาก) ตั้งแต่วันที่ ๒๘ ก.ย.๒๕๕๐ - ถึงวันนี้ก็ยังไม่ลด ยังมีแนวโน้มว่าจะมาอย่างหนักอีกระรอกหนึ่ง ในฐานะผู้ใหญ่บ้าน ก็ต้องเฝ้าฝัง เตรียมความพร้อมที่จะประกาศเพื่ออพยพชาวบ้านไปอยู่ที่ปลอดภัย
ขอบคุณในน้ำใจของ ป้อดาบธีรกานต์ฯ และเพื่อนกลุ่มที่ ๖ (รุ่งอรุณ) ทุกท่านที่ไปเยี่ยมเยือนให้กำลังใจกันถึงแม่วาง หวังว่ามหาวิทยาลัยราชภัฎพระนคร คือแห่งสุดท้ายของพวกเราที่จะรับพระราชทานปริญญาตรี ร่วมกัน ขอบคุณอีกครั้งครับ
สายฟ้าแลบเก่งจริง ๆ ช้างเชือกนี้ เป็นภาพที่ประทับใจที่สุดเลย เห็นภาพแล้วอยากจะเห็นที่เขาไถนาจริง ๆ ฤดูไถนาที่อมก๋อยมีเมื่อไหร่ป้าเยาว์จะขอพากลุ่มสานฝันไปดูให้เป็นบุญตาจะได้ก่อเจ้า (ให้ประธานและสมาชิกกลุ่มรุ่งอรุณนำขบวน..)
น่าชื่นชมกับการประยุกต์ให้องค์ความรู้ภูมิปัญญา เพื่อความอยู่รอดของชุมชนจริง ๆ บนฐานการพึ่งตนเองระดับหนึ่ง ช้างที่ผูกพันเป็นสายใยชีวิตของชาวกะเหรี่ยง (ปะกากะญอ) ชื่อพังแม่งาดี บ้านสบอมแฮด สะท้อนภาพชีวิตบนหลักการเศรษฐกิจพอเพียงได้อย่างชัดเจน เชือกที่ผ่านการฝึกฝน จนรู้ใจกันและกัน ฝนตกฟ้าร้องมไปนไร แต่ถ้าร้อน กินไม่อิ่ม เท้าเจ็บ ก็จะไม่นำไปไถนาเด็ดขาด โดยเอาตัวคนเป็นที่ตั้งของความรู้สึก คุณลุงทีแฮ วัย ๗๓ ขวบปี เล่าว่า เมื่ออยู่ป่า ควรดำเนินชีวิตให้กลมกลืนกับธรรมชาติ อยู่ร่วมกันอย่างเคารพรักษา ป่าจะให้ชีวิต อาหาร ยารักษาโรค ไม่ควรใช้เครื่องยนต์เข้ามาทำลายสิ่งแวดล้อม