สวัสดีครับ

  หลายท่านคงเคยมีความรู้สึกเช่นนี้ครับ

  ความรู้สึกที่ดีๆ ความสุขหลังจากที่ได้ทำงานบางอย่างสำเร็จลงไป

  วันนี้ได้ทำงานชิ้นหนึ่งซึ่งเป็นงานประจำ  การสรุปเวชระเบียน(ชาร์ท)

 

              ในการทำงานของแพทย์  งานประจำอย่างหนึ่งคือเราต้องสรุปเวชระเบียนหลังจากที่รับ ผป เข้รักษาและให้กลับบ้าน 

        ต้องสรุปว่า  เป็นอะไร  ให้การรักษาอย่างไรบ้าง  ตรวจอะไร

        สรุปครั้งหนึ่งต่อคนก็3-5 นาที

      

  การสรุปเวชระเบียน  อาจจะเป็นยาขมสำหรับแพทย์หลายคน  แต่ก็เลี่ยงไม่ได้  เพราะมันเกี่ยวข้องกับทั้งแพทย์  ผู้ป่วย  และรายได้ของโรงพยาบาล   ประสบการณ์ที่นี่คือเรามักจะสรุปไม่ทันกัน  ทำให้เกิดปัญหากับผู้รับผลงานบ้างเหมือนกัน

 

   วันนี้เวชระเบียนตั้งแต่ต้นเดือนกย  .  กองเป็นตั้งสูง  วันนี้อยู่เวรทั้งวันจึงมานั่งสรุป  ช่วงนี้สรุปก็ใช้เวลาเกอบสอง ชม.  รู้สึกว่าทำไมมากมายขนาดนี้นะ  บางครั้งก็อยากหยุดทำ  แต่ก็อดทนฝืน  ไม่ค้างไว้ 

    และในที่สุดก็สรุปจนหมด

    รู้สึกดี  และรู้สึกโล่งมากๆครับ  ดีใจ  เพราะว่าวันก่อนรับปากกับพี่งานเวช.  ว่าจะสรุปให้ได้ทุกสัปดาห์  จะพยามทำให้ได้ครับ

 

  แม้ว่าจะเป็นสิ่งเล็กน้อย..ในความสำเร็จเล็กๆ  กับงานประจำวัน  ก็รุ้สึกมีความสุขและภูมิใจครับ  เมื่อคิดๆแล้ว