อาจารย์สอนปรัชญาเข้าห้องเรียนมา พร้อมด้วยของสองสามอย่าง เมื่อได้เวลาเรียนก็หยิบเหยือกแก้วขนาดใหญ่ขึ้นมา  แล้วใส่ลูกเทนนิสลงไปจนเต็ม จากนั้น ก็ถามบรรดานักศึกษาว่าเหยือกเต็มหรือยัง ???

       นักศึกษาต่างก็ยอมรับว่าเต็มแล้ว !!!

่แล้วอาจารย์ก็หยิบกระป๋องใส่กรวดออกมา แล้วเทกรวดลงไปในเหยือก  เขย่าเหยือกเบาๆ กรวดก็เลื่อนไหลลงไปอยู่ระหว่างลูกเทนนิส เขาถามนักศึกษาว่าเหยือกเต็มหรือยัง ???

       นักศึกษาก็ยอมรับว่าเต็มแล้ว  !!!

อาจารย์คนเดิมควักเอากล่องทรายขึ้นมาเทใส่ลงไปในเหยือก และทรายก็ไหลลงไปแทนที่ตามช่องว่างได้อย่างง่ายดาย เขาถามนักศึกษาอีกครั้งว่าเหยือกเต็มหรือยัง 

        นักศึกษาตอบอย่างหนักแน่นว่าคราวนี้ เต็มแน่แล้ว 

ถึงตอนนี้ อาจารย์หยิบเบียร์สองกระป๋องออกมาจากใต้โต๊ะ  แล้วเทใส่เหยือก โดยไม่รีรอ เบียร์ก็ซึมผ่านทรายลงไปจนหมด ทั้งชั้นเรียนหัวเราะกันครืนใหญ่

“เอาล่ะ” อาจารย์กล่าวขึ้นเมื่อเสียงหัวเราะซาลง "ผมอยากให้พวกคุณจำไว้ว่าเหยือกนี้ ก็เหมือนชีวิตคนเรา ลูกเทนนิสก็คือสิ่งที่สำคัญในชีวิต เช่น ครอบครัว คู่ชีวิต  สุขภาพ ลูกๆ เพื่อนฝูง และสิ่งที่คุณสนใจจริงๆ สิ่งที่ถ้าคุณต้องสูญเสียทุกอย่างไป และเหลือ แต่เพียงสิ่งเหล่านี้ ชีวิตคุณก็ยังเต็มเปี่ยมอยู่.. 

เม็ดกรวดก็เหมือนสิ่งที่สำคัญรองลงมา เช่น งาน บ้าน รถยนต์ 

ทราย ก็คือ เรื่องอื่นๆ ที่เหลือ เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่เราต้องทำ และมักจะหมกมุ่น ถ้าคุณใส่ทรายลงไปก่อน  คุณก็จะไม่มีที่เหลือให้ใส่กรวด และไม่มีที่ใส่ลูกเทนนิสแน่

ชีวิตคุณก็เหมือนกัน ถ้าคุณใช้เวลา และกำลังให้หมดไปกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ คุณก็จะไม่มีที่ให้เรื่องที่สำคัญสำหรับคุณ  คุณต้องมุ่งความสนใจไปที่เรื่องที่ทำให้คุณมีความสุข เล่นกับลูกๆ หาเวลาไปตรวจร่างกาย พาคู่ชีวิตไปเต้นรำ  เล่นเทนนิสสักสองสามเซ็ท คุณยังมีเวลาอีกมากที่จะเอาผ้าไปซัก ทำความสะอาดบ้าน จัดงานเลี้ยง ซ่อมแซมอะไรต่อมิอะไร 

ดูแลลูกเทนนิสก่อน "ดูแลเรื่องที่สำคัญจริงๆ เรียงลำดับความสำคัญให้ดี เรื่องอื่นๆ

                                                มันก็แค่เม็ดทราย"