นำเสียงบ่น  มาป่นเป็นเสียงสวรรค์....เช้าวันนี้  สดใส  และมีสุขระคนปนมากับเสียงนกร้อง 

นานๆทีจะได้ยินเสียงรถวิ่ง และถี่ขึ้นๆ  เพราะ  นี่มันรุ่งสางแล้ว  ทุกๆวัน  ครูอ้อยไปถึงโรงเรียนแล้ว 

แต่....วันนี้ยังอยู่ที่บ้าน และจะเขียนบันทึกนี้ก่อน  ก่อนที่จะไปปฏิบัติภารกิจ  การจัดการความรู้ ลงสู่บล็อก และเว็บแมงมุม  ที่โรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ  มีนบุรี

 

เมื่อวานนี้  ครูอ้อยไปเป็นวิทยากร..แนะนำ  เชื้อเชิญ และให้กำลังใจแก่เพื่อนครู 39 คนที่เป็นครูแกนนำในเรื่องการจัดการความรู้ในโรงเรียน เขต สพท.กทม.2  ปฏิบัติการการจัดการความรู้ สพท.กทม.เขต2 และ ปฏิบัติการการจัดการความรู้ สพท.กทม.เขต2 (2) 

ครูอ้อยฟังเพื่อนครูทั้งที่พูดนำเสนองาน Best Practice และ พูดนอกรอบว่า...ครูในยุคนี้ทำงานอื่นๆมากกว่าที่จะสอนในห้องเรียน  

ไม่ใช่  ครูอยากจะเป็นอย่างนั้น  เพราะอะไรหรือคะ  เพราะ...ระบบ  

เจ้าตัวการนี้เอง  ทำให้ครูเหนื่อยหน่ายและอ่อนล้าเหลือเกิน 

ครูอ้อยฟัง  แต่ไม่ได้นำความรู้สึกอ่อนล้ามาเข้าตัวเองเลย  ครูอ้อยกลับนำพลังที่มีอยู่  มาเสริมสร้าง และพยายามพูดให้เพื่อนครูตระหนักในสิ่งที่เราทำ  และต้องทำต่อไป  เพื่อพลังน้อยนิดของแต่ละคนนั้น  จะรวมเป็นพลังก้อนใหญ่...มหึมา    ที่จะผลักดันให้การศึกษาของประเทศขับเคลื่อนต่อไป  

ครูอ้อยฟังเพื่อนครูนำ Best Practice ที่น่าสนใจมาพูด  ชอบมากๆเลยทุกเรื่อง มี 5 กลุ่ม  และครูอ้อยก็...ได้แนวปฏิบัติในปีการศึกษาต่อไปด้วยล่ะ  ..นี่ไง

     

พอจะนึกออกหรือยังคะ..ว่า...ครูอ้อยจะทำอะไร  ในปีการศึกษาหน้า..อุบอิบไว้ก่อนค่ะ