เพราะเราไม่ยอมปล่อย !!!

ถั่วในมือลิงพระพุทธองค์ทรงตรัสว่า..จิตของคนเรานั้นเหมือนกับลิง
เราจึงเรียนรู้เรื่องของจิตใจของเราได้มากมายจากพฤติกรรมของลิง
ลิงนั้นเกลียดกะปิ ถ้ากะปิถูกมือมันเมื่อใดมันจะถูนิ้วกับพื้นจนเลือดไหลเต็มมือจนกว่ากลิ่นกะปิจะหายในที่สุด
จนกลายเป็นว่า” กะปิ “ถึงจะร้าย ก็ไม่ร้ายเท่า” ความเกลียด กะปิ “ที่มือลิงเป็นแผลเหวอะหวะไม่ใช่เพราะกะปิ
หากเป็นเพราะความจงเกลียดจงชังกะปิต่างหาก  สิ่งที่เราเกลียด นั้นบ่อยครั้งไม่น่ากลัวเท่ากับ ความเกลียดชังในจิตใจเราความเกลียดชังหรือพูดให้ถูกก็คือความรู้สึกอยากผลักไสซึ่งรวมทั้งความโกรธและความกลัวแต่นั่นเป็นเพียงครึ่งหนึ่งของความจริงเท่านั้น  นอกจากความอยากผลักไสแล้วความยึดติดเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เราต้องระวังไม่แพ้กัน กลับมาที่ลิงจอมซนอีกที ในอินเดียลิงเป็นไม้เบื่อไม้เมากับชาวบ้าน เพราะชอบขโมยผลไม้ในสวน ชาวบ้านจึงคิดวิธีจับลิงโดยใช้กล่องไม้ซึ่งมีฝาด้านหนึ่งเจาะรูเล็กๆ พอให้ลิงสอดมือเข้าไปได้ในกล่องมีถั่วซึ่งเป็นของโปรดของลิงวางไว้เป็นเหยื่อล่อ  วันดีคืนดี ลิงมาที่สวน  เห็นถั่วอยู่ในกล่อง ก็เอามือล้วงเข้าไปหยิบถั่วแต่พอถอนมือออกมาก็ติดฝากล่องเพราะกำมือของลิงนั้นใหญ่กว่าฝากล่องที่เจาะไว้ ลิงพยายามดึงมือเท่าไรก็ไม่ออก  พอชาวบ้านมาจับ ก็ปีนหนีขึ้นต้นไม้ไม่ได้ เพราะมีมือเปล่าอยู่ข้างเดียว  สุดท้ายก็ถูกคนจับได้ ลิงหาได้เฉลียวใจไม่ว่า เพียงแค่มันคลายมือออก เท่านั้น  มันก็เอาตัวรอดได้แต่เพราะยึดถั่วไว้แน่น ไม่ยอมปล่อย จึงต้องเอาชีวิตเข้าแลกมีหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตที่เราใฝ่ฝันอยากได้จนถึงกับยึดไว้อย่างเหนียวแน่น  เวลาประสบปัญหา
เพียงแค่คลายสิ่งที่ติดยึดนั้นเสียบ้าง ปัญหาก็คลี่คลาย แต่เป็นเพราะเราไม่ยอมปล่อยจึงเกิดผลเสียตามมาอย่างมากมาย..ไม่คุ้มกับสิ่งที่ติดยึด
ปัญหาทั้งหลายในชีวิตนั้น  ถ้าเรารู้จัก ปล่อยวาง เสียบ้าง มันก็จะบรรเทาไปได้เยอะบ่อยครั้งการปล่อยวางไม่เพียงแต่เป็นจุดเริ่มต้นของการแก้ปัญหาเท่านั้นหากแต่เป็นทางออกจากปัญหาเลยทีเดียว  ความจริงการอยากผลักไสอะไรสักอย่างก็เป็นการติดยึดอีกแบบหนึ่ง ทั้งๆ ที่ลิงพยายามถูกำจัดกลิ่นกะปิไปจากมือก็อดไม่ได้ที่จะดึงมือมาดมหากลิ่นกะปิซ้ำแล้วซ้ำเล่า  ในหลายๆกรณีความทุกข์ไม่ได้มาจากไหนหากมาจากการยึดติดไม่ยอมปล่อย
ดั่งเจ้าลิงหวงถั่ว. เกิดมา มีแต่ตัว ไร้สิ่งติดยืมเขาใช้ ชั่วคราว ในโลกนี้สุดท้ายชีวี ต้องตาย เก็บอะไรดีคุณความดี นั่นแหละ สาระจริง บัณฑิต ผู้มีปัญญา เปลี่ยนทรัพย์ภายนอก เป็นอริยะทรัพย์ภายในทรัพย์ภายนอก อยู่เพียงชั่วคราว อริยะทรัพย์ภายในติดตามเราตลอดไป…. เก็บความดี วันละนิดจิตแจ่มใสธรรมะสวัสดี