สวัสดีค่ะ วันนี้พอดีได้นั่งดูรูปเก่าๆ ก็เกิดความรู้สึกดี ปนเศร้าแปลกๆยังไงไม่รู้เหมือนกัน คิดไปคิดมาเลยลองมานั่งบันทึกดูดีกว่า
<p>
</p><p></p><p></p><p></p><p></p><p> รูปนี้เป็นความสุขใจ ความประทับใจ และภูมิใจ ของครอบครัวอีกครังหนึ่ง หลังจากที่เราจบ และน้องคนกลางรับกระบี่แล้ว งานนี้น้องคนเล็กติดดาว เรียนจบหลักสูตร ซึ่งครอบครัวเราก็ไปกันพร้อมหน้า เพราะเราจะให้ความสำคัญกับครอบครัวมากที่สุด และก็เป็นอีกครั้งหนึ่งที่แม่ดีใจ ภูมิใจ กับความลำบากของตัวเอง แม่ค้าขายของธรรมดาที่สามารถ ส่งลูกให้เรียนจบติดดาวได้ ซึ่งหลังจากนั้นไม่นาน ครอบครัวเราก็พบว่าแม่ไม่สบายเป็นลิวคีเมียไปแล้ว ลึกๆ ในใจของเราทุกคนตระหนักดีว่ามีสิ่งใดที่รอเราอยู่ข้างหน้า ถึงแม้ทุกวันนี้ยังไม่มีอะไร เราก็พยายามทำหน้าที่ให้ดีที่สุด และพยายามเตรียมใจกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา เมื่อเราดูรูปแล้ว ทำให้คิดว่าคงจะไม่มีวันไหนที่ทำให้เราสบายใจ ดีใจ ภูมิใจ เหมือนอย่างวันนี้อีกแล้ว
</p><p></p><p></p><p></p><p> และนี่ก็เป็นภาพที่สะท้อนความรู้สึกดีๆของครอบครัว ของเตี่ยกะแม่ที่เราแอบเห็น และนำมาฝากกัน ความสุขใดของพ่อแม่ก็ไม่สุขเท่ากับเห็นลูกประสบความสำเร็จในชีวิต </p><p> และตอนนี้ ก็ถึงเวลาที่เราต้องดูแลตอบแทน สิ่งที่เตี่ยและแม่ทำเพื่อพวกเราแล้ว ความรู้สึกดีๆ เหล่านี้เราจะมีให้แก่กันตลอดไป สู้ๆๆ นะแม่ </p>
ความกตัญญูเป็นสิ่งที่ประเสริฐที่สุดค่ะ เป็นกำลังใจให้นะค่ะ ดีใจค่ะที่ได้อ่านบันทึกนี้
ขอขอบคุณ คุณ Ranee มากนะคะสำหรับกำลังใจดีๆ ค่ะ จะพยายามสู้ต่อไปค่ะ ขอบคุณค่ะ
แวะมาเยี่ยม และเป็นกำลังใจให้ครับ
ขอบคุณค่ะพี่ จะพยายามทำให้ดีที่สุดค่ะ ตอนนี้แม่ดีขึ้นเยอะแล้วค่ะ