ห้วงเวลาแห่งการเหินห่างจากการเขียนบันทึกใน Blog

ในช่วงระยะเวลหนึ่งที่ผ่านมา เวลาแห่งการละเลยการเขียนบันทึก อารมณ์ ณ ตอนนั้นอยู่ดีๆก็ไม่อยากเขียนขึ้นมาดื้อๆ และ ณ ปัจจุบันก็ไม่ค่อยมีแรงกระตุ้นให้เขียนเท่าไหร่   ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรเหมือนกัน  ซึ่งความเป็นจริงงานที่ทำและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตลอดเวลามีเรื่องที่น่าบันทึกและจดจำทั้งนั้น  แต่ไม่มีการบันทึกลงใน blog เลย

ความขี้เกียจ  ความเหน็ดเหนื่อยจากงานที่ทำกับภารกิจอันล้นหลาม  ความเบื่อหน่าย  ไม่มีอารมณ์  ไม่มีเวลาว่างพอ  นี่หรือคือเหตุผล  เราถามตัวเอง? หรือเป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น? <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>

ภาระกิจที่ต้องรับผิดชอบ  ในทุกๆวัน

   4.30 น. ตื่น ล้างหน้าแปลงฟัน  เปลี่ยนชุดกีฬา  ออกเดินทางโดยรถมอร์ไซต์ไปยังอาคารพลศึกษา 

   5.00 น. รอนักกีฬาวอลเลย์รวมตัวกันครบ  วอร์มร่างกาย ออกวิ่งรอบมหาวิทยาลัย จากจุดเริ่มจบด้วยจุดเริ่ม

   5.30 น. จับเวลานักกีฬาวิ่งสปีต 1 รอบ ใครไม่ผ่านวิ่งใหม่   และจับเวลาสปีตระยะสั้น 3 รอบผ่าน ใครไม่ผ่านซ่อมตามระเบียบ

  6.00  น. นักกีฬายืดกล้ามเนื้อหลังจากการสปีต แล้วเข้าไปวอร์มบอลในอาคารพลศึกษาด้านในแบ่งเวลาซ้อมระหว่างนักกีฬา ชาย และหญิง  ตามลำดับจนครบทุกกระบวนการฝึกซ้อมในแต่ละวันที่ได้วางโปรแกรมการฝึกซ้อม

 7.30 น. นักกีฬาวอร์มร่างกายก่อนการหยุดซ้อม  กลับห้องอาบน้ำ

 8.30  น. เข้างานตามปกติ ทำงานตามหน้าที่ บางวันทำงานจนถึง 18.00 น.เลิกงาน

18.00 น.  ไปอาคารพลศึกษาซ้อมนักกีฬาวอลเลย์ชายและหญิง   พร้อมทั้งซ้อมนักกีฬาชายหาดชาย และหญิง ช่วงแรกซ้อมนักกีฬาหญิงชายรวมกันในทักษะเบื้องต้น

 

19.00 น. นักกีฬาหญิงลงทีม   ชายเก็บบอล  นักกีฬาชายหาดชายออกไปซ้อมที่สนามชายหาดด้านนอก จนถึงเวลา 20.00 น. เข้ามาซ้อมด้านในอาคารพลศึกษา

 

20.00 น.  นักกีฬาชายลงทีม  หญิงเก็บบอล  นักกีฬาชายหาดหญิงออกไปซ้อมที่สนามชายหาดด้านนอก จนถึงเวลา 21.00 น. เข้ามาด้านในอาคารพลศึกษา

21.00-21.30 น. นักกีฬาวอร์มร่างกาย พร้อมเก็บอุปกรณ์  อบรม พูดคุยถึงปัญหาและแนวทางแก้ไขปรับปรุงในทีมตลอดจนการดูแลเรื่องต่างๆของนักกีฬา ใครมีปัญหาปรึกษาแลกเปลี่ยนกันได้

21.45 น.  ทานข้าวกับนักกีฬาที่ตลาดน้อย 

22.30 น.  กลับห้อง  อาบน้ำ

23.30 น.  นอนหลับ

จากภาระกิจด้านบน

 บางช่วงเวลาแห่งการเร่งรีบเร่งด่วนของงานแต่ละอย่างที่เข้ามา บางวัน ซ้อมเสร็จต้องกลับมาทำงานต่อ ถึง ตี 2 ตี 3  หรือบางวันไม่ได้ไปซ้อมนักกีฬาเลย บางครั้งก็ต้องนั่งเขียนโปรแกรม ทดสอบโปรแกรม เช่น ทรานสคริปต์กิจกรรมที่ถือว่าเป็นโปรแกรมใหม่ ใหญ่และสำคัญมาก เร่งด่วนมากเช่นกัน ที่ต้องเสร็จให้ทันเวลาการใช้งาน แต่ก็ยังโชคดีที่มีนิสิตสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ช่วยในโปรแกรมนี้  ทำให้ผ่อนคลายความตึงเครียดและเสร็จทันการใช้งาน  อย่างไรก็ตามการเขียนบันทึกคงปฏิเสธไม่ได้ว่า ถือได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งแห่งการตกผลึกและรวบยอดทางความคิดของการทำงานในชิ้นนั้นๆ  แต่ถ้าเป็นเรื่องส่วนตัวก็ถือได้ว่าเป็นสิ่งที่เราบักทึกจากชีวิตจริงเหตุการณ์จริงเมื่อเวลาผ่านไปแล้วกลับมาอ่านอีกครั้งความทรงจำเหล่านั้นยังคงกลิ่นไอที่ทรงคุณค่าเสมอ

</span>