มีคนให้สัญญากับผมว่าภายในวันนี้เราจะมีรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง เราจะมีระบบประชาธิปไตยที่ไม่ใช่มีเพื่อสนองความต้องการของผู้ที่ต้องการเกาะกินหาผลประโยชน์จากหยาดเหงื่อของประเทศไทย

เราจะมีกฎหมายที่เล่นงานผู้ที่ไม่จ่ายภาษีและร่ำรวยจากความทุกข์ร้อนของประชาชน ไม่ใช่กฎหมายที่ออกมาเพื่อคุ้มครองผู้ไม่จ่ายภาษีให้สบายกลายเป็นเสือนอนกินง่ายขึ้น

เราะจะมีระบบเศรษฐกิจที่มั่นคงที่จะทำให้ประชาชนอยู่ดีกินดีไม่เป็นหนี้เป็นสินซ้ำซ้อน ไม่ล้มละลาย ไม่ถูกทวงหนี้กันจนกลายเป็นวาระแห่งชาติ

ความน่าเชื่อถือของประเทศไทยจะกลับมาในเวทีโลก ความสะอาดบริสุทธิ์ของการเลือกตั้งของไทยจะสูงขึ้น ไม่ใช่ว่า UN (ผ่านกลุ่ม EU ในฐานะผู้ดูแลในประเด็นการเลือกตั้ง) ต้องขอมาควบคุมดูแลเสียเอง

เราจะมีระบบสังคมที่ดีงาม ยาเสพติดและอบายมุขจะหายไป ไม่ใช่เพิ่มขึ้นปกคลุมทุกหัวมุมเมืองราวกับว่าเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อน

เราจะเห็นหลักเหตุและผลจะเข้ามาแทนที่ความเชื่องมงายของประชาชน วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจะนำไสยศาสตร์ สังคมไทยจะพัฒนาอย่างมีคุณภาพ ไม่ใช่เป็นไปตาม "ดวง"

การศึกษาจะดีขึ้น การใช้งานเทคโนโลยีโดยเฉพาะอินเทอร์เน็ตจะเป็นไปในทางสร้างสรรค์ ไม่ได้มีเพื่อ "ครอบครอง" และ "ควบคุม" เป็นเครื่องมือในการ "โฆษณาชวนเชื่อ" ของคนกลุ่มชนชั้นผู้นำ

ประเทศไทยจะเป็นของคนไทยอย่างแท้จริง ไม่ได้เป็นของ "กลุ่มเจ้าของประเทศ" ที่วุ่นวายอยู่กับเรื่องอำนาจและผลประโยชน์ ที่แย่งชิงกันจนประชาชนเอือมระอาเบือนหน้าหนี

ผมไม่ลืมคำสัญญาครับ

จึงขอบันทึกไว้ตรงนี้ ว่าผมขอทวงสัญญา

ลูกผู้ชายชาติทหาร สัญญาต้องเป็นสัญญาไม่ใช่หรือครับ

ผม "เบื่อ" เกินกว่าที่จะเขียนบันทึกลักษณะนี้ แต่เมื่อครบรอบหนึ่งปี ก็ขอ "ทวง" เสียที แม้จะรู้ว่าคำทวงคงไม่มีความหมายอะไร