นอกเหนือจากการสอน...ครูอ้อยทำอะไรหลายๆอย่าง แต่อย่างหนึ่งที่ภูมิใจก็คือ...การเป็นตัวแทนดูแลประสานงาน....ครูจ้างชาวต่างประเทศ ในโอกาสที่ดีที่ได้เป็นหัวหน้ากลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ...หมายความว่า โดยตำแหน่ง หน้าที่ดูแลครูจ้างชาวต่างประเทศ จึงตกอยู่กับครูอ้อย การดำเนินการเรื่องนี้ ไม่ใช่เพียงแต่ มองดู การสอนของพวกเขาแล้ว ครูอ้อยจะต้องประสานงาน และรักษาผลประโยชน์ให้แก่ทั้ง 2 ฝ่ายคือ ผู้ว่าจ้างคือโรงเรียน กับ ผู้รับจ้าง คือ โรงเรียนครูภาษาต่างประเทศ การได้มา...หมายถึง การว่าจ้างมีความเป็นมาอย่างไร...ครูอ้อยเองล่ะค่ะ ที่ดำเนินการตามเกณฑ์การว่าจ้ง ดังนั้น การว่าจ้างของโรงเรียนนี้ เป็นไปตามกฏเกณฑ์กติกาของทางราชการ ที่มีการเปิดซอง ประกวด นำเสนอ โดยคณะกรรมการซึ่งประกอบด้วย..คณะครู ที่มีครูอ้อยเป็นเลขา ฯ ท่านผู้อำนวยการ เป็นประธาน ตลอดจนตัวแทนคณะกรรมการสถานศึกษา.. แต่เวลาผ่านไป ผู้อำนวยการเปลี่ยนไป ความรู้สึกก็เปลี่ยนไป... เมื่อเช้านี้มีความรู้สึกเหมือนกับบันทึกเรื่อง...ร้องไห้ไปกับครูจ้างชาวต่างประเทศ ที่จะต้องกล่าวคำ..ลา...กับครูจ้างชาวต่างประเทศ ซึ่งความรู้สึกที่ดีที่เรามีให้กันต่อกันมาเป็นเวลานานถึง 3 ปี ที่จะพูดอะไร..เหมือนกับจุกอกอยู่..แต่ก็พูดไปแล้ว ถึงแม้ว่าจะกล่าวลาเป็นภาษาไทย...ยังยากเย็น แล้วนี่...ต้องพูดเป็นภาษาอังกฤษด้วย..สั้น..กระทัดรัด...แต่กินใจมากที่สุด
เศร้าจัง! เข้าใจความรู้สึกของครูอ้อย เป็นกำลังใจค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ... บุณยวัฒนางกุล
เป็นเรื่องเศร้ามากค่ะ ที่จะต้องจากคนที่เข้าใจกัน รู้ใจกัน ทำงานร่วมกันมา
ขอบคุณค่ะ