การทำค่ายในชุมชนเมือง คือบทเรียนอันหลากรส

<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมเชื่อว่าหลายท่านอาจยังจำเรื่องราวเกี่ยวกับโครงการ มมส  ร่วมใจห่วงใยชุมชนครั้งที่  3  ได้บ้างกระมังครับ -  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p></p><p>ครั้งนั้น,   นิสิตจำนวนหนึ่งพกพาหัวใจของ “คนค่าย”  และแบกความเป็น “มหาวิทยาลัย”  ลงสู่ชุมชนเพื่อสร้างศาลาริมน้ำในชุมชนแกดำ  อ.แกดำ  จ.มหาสารคามมาแล้วในช่วงวันที่  4 – 5  สิงหาคมที่ผ่านมาอย่างสาหัสสากัน  …      </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">กระทั่งวันที่  25  สิงหาคม ..  กองกิจการนิสิต  ร่วมกับเหล่านิสิตคนค่ายทั้งหลายก็ลงพื้นที่อีกครั้ง   เป็นการไป “เก็บรายละเอียด”  ที่ตกค้างเพื่อนำเข้าสู่พิธี “มอบศาลา”  ให้กับชุมชนได้เป็น “เจ้าของ”  และใช้ประโยชน์สืบต่อไปอย่างไม่รู้จบ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <div style="text-align: center"></div>

กิจกรรมในครั้งนี้,  ไม่มีเพียงแต่เฉพาะพิธีส่งมอบศาลาริมน้ำเท่านั้น  แต่ชาวบ้านได้ร่วมใจกันจัดโครงการ “ปล่อยปลาหน้าวัดถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ”  โดยเรียนเชิญนายชวน  ศิรินันท์พร  ผู้ว่าราชการจังหวัดมาเป็นประธานในพิธีและเป็นสักขีพยานของการส่งมอบศาลาริมน้ำ    

</span><p></p><p>ศาลาที่ว่านี้มีชื่อว่า “ศาลา มมส ร่วมใจไทแกดำ”       </p><p>ก่อนพิธีการส่งมอบศาลานั้น   ผมได้ทำหนังสือข้อตกลงฉบับหนึ่งขึ้นมา  สาระในหนังสือนั้นพุ่งประเด็นไปสู่ข้อตกลงระหว่างมหาวิทยาลัยกับชุมชน  โดยกำหนดให้ศาลาดังกล่าวเป็นศูนย์รวมแห่งการเรียนรู้ในมิติต่าง ๆ ของชุมชน  รวมถึงพันธะความร่วมมือของมหาวิทยาลัยและชุมชนที่ร่วมประกาศตนว่าจะจับมือ “ต่อยอด”  กิจกรรมแห่งการพัฒนาชุมชนนี้ร่วมกัน</p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ในวันนั้น,  ในบริบทของงานดูคึกคักและเต็มไปด้วยชีวิตชีวาอย่างมหาศาล  เด็กนักเรียนจำนวนหนึ่งได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมในวันนั้นอย่างไม่งอแง  ซึ่งแต่ละกลุ่มสลับกันขึ้นเวทีอย่างน่ารักน่าชัง,   เด็กนักเรียนในวัยแรกประถมเต้นรำอยู่บนเวทีอย่างไร้เดียงสา  ขณะที่ผองมิตรปู่ย่าตายายก็ปิดบ้านยกกันมาปักหลักเชียร์ลูกหลานอย่างสุดเหวี่ยงโดยไม่สะทกสะท้านต่อเปลวแดดที่แผดแสง  ! </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">   </p><p></p><p></p><p>ย้อนกลับไปก่อนวันงานสัก 4 – 5  วัน,  ผมและทีมงานค่อนข้างวิตกไม่น้อย  โดยเฉพาะการขนกำลังคนลงพื้นที่เพื่อ “เก็บตก”  หรือ “เก็บรายละเอียด”  ของกิจกรรม  เพราะช่วงนี้ตรงกับห้วงแห่งการสอบกลางภาคอย่างจังงัง …     </p><p> </p><p> </p><p>กระนั้นก็ถือว่าเทพีแห่งโชคชะตาเมตตาผมอย่างไม่น่าเชื่อ   นิสิตชาวค่ายหลายคนพลิกผันตารางชีวิตกันได้อย่างโล่งอก  หลายคนชูมือขันอาสาสานต่อภารกิจให้เสร็จสมบูรณ์, ..    </p><p></p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมย้ำกับนิสิตว่าการไปค่ายครั้งนี้เราจะต้องไม่เป็นภาระด้านการกินอยู่ของชาวบ้าน   เราจะพักนอนกันที่วัด  และจัดเตรียมเงินค่าอาหารกันไปเอง  และให้ทุกคนกินอยู่อย่างประหยัด  …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>    </p><p>และพวกเขาก็ไม่ทำให้ผมรู้สึกอึดอัดเลยแม้แต่น้อย   ทุกองค์กรปักธงร่วมชะตากรรมอย่างไม่อิดออด   บางองค์กรอาสาฉีกกระเป๋าของชมรมนำเงินมาลงขันเป็นค่าอาหารอย่างน่ายกย่อง …</p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>   </p><p></p><p></p><p>ผมมีเวลาไม่มากนักในห้วงวันและเวลาดังกล่าว  ทันทีที่พิธีการต่าง ๆ ได้สิ้นสุดลง  ผมและคณะผู้บริหารหลายท่านก็เดินทางกลับสู่มหาวิทยาลัย  ขณะที่นิสิตชาวค่ายอีกไม่น้อยกว่า  30  ชีวิตยังคงอยู่ร่วมกับชุมชนต่อไป   </p><p></p><p></p><p></p><p>งานค่ายครั้งนี้ไม่ราบเรียบเหมือนค่ายอื่น ๆ .. การทำค่ายในชุมชนเมือง  คือบทเรียนอันหลากรสที่ “คนค่าย”  อย่างนิสิตต้องถอดบทเรียนอย่างมุ่งมั่น –    </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่เหนือสิ่งอื่นใดผมก็เชื่อเหลือเกินว่า   ความดีงามแห่งวิถีค่ายได้ก่อตัวขึ้นให้ห้องหัวใจของคนค่ายอย่างเงียบ ๆ …  บางคนสัมผัสได้แล้วว่า  ความดีงามนั้นกำลังแต้มแต่งให้ชีวิตกรุ่นหอมไปด้วยความสุข</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และถึงแม้วันนี้,  บางคนอาจจะยังไม่รู้ซึ้งและสัมผัสได้ถึงความสุขแห่งความดีงามนี้ได้  แต่ในวันข้างหน้า, ช้า หรือเร็ว,  หัวใจของคนค่ายเหล่านี้  ย่อมสัมผัสได้ถึงความดีงามทั้งปวงอย่างไม่ตกหล่น ….. </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p></p><p> </p>