ที่ครูอ้อยขึ้นต้นเรื่องแบบนี้....ฝึกตนเองไว้..มีประโยชน์ในคราวต่อไป  ...ก็เพราะมีเหตุเกิดขึ้นในเช้ามึดวันนี้สิคะ  จึงต้องเขียนไว้เผื่อว่า...ลูกหลาน...หรือมิตรรัก...จะได้อ่านและบ่มเพาะไว้ในเรื่อง...ฝึกตนเอง  

เรื่องที่ 1 คือการตื่นแต่เช้า  และไปไหนมาไหนก่อนเวลาที่กำหนด  เป็นเรื่องที่ดี  พูดกี่ทีกี่ครั้งนั้นเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่ดีทุกครั้ง  

ครูอ้อยได้รับการฝึกฝนมาตั้งแต่เด็ก  ให้เป็นคนตื่นแต่เช้า  แต่เหตุผลตอนเด็กกับตอนโตนี้ต่างกัน...คิดแล้วก็ตลกทุกทีไปเลยค่ะ 

เมื่อตอนเด็กๆ  ที่ครูอ้อยตื่นแต่เช้า  เพราะ...ครูอ้อยอยู่บ้านห้องแถวทหารอากาศ  และมีเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวหลายคน   ที่ตื่นแต่เช้าเพราะจะได้ไปเก็นลูกพุทราลูกโตต้นใหญ่ที่มีอยู่ต้นเดียวละแวกนั้น 

ใครตื่นก่อนก็หิ้วกระป๋องหรือกาละมังไปด้วย    เก็บลูกพุทราได้เต็มเปี่ยมทีเดียว  กินไม่หมดก็นำมาผึ่งแดด  เชื่อมได้อร่อยมากทีเดียว  เด็กๆชอบกินแบบเปรี้ยวๆ  จิ้มพริกกับเกลือ..ซูดส์ส์ส์ 

แต่ต่างกับตอนโต  ตอนโตนี่มาทำงานแต่เช้า  ก็จะได้งานมากมาย  สะสมงานไว้  เวลาเรียกงานเหล่านั้นมาใช้  ก็นำมาใช้ได้เลย  ไม่ต้องเครียดกับงาน 

อีกอย่างหนึ่ง  ซึ่งเป็นเหตุผลย่อยๆ  ก็คือ  การที่ครูอ้อยมาแต่เช้านี้  ก็เพราะกลัวการจราจรติดขัดในกรุงเทพฯ  ถนนลาดพร้าว...ใครเคยมาก็จะรู้จักดี  รถแท็กซี่  ยังไม่กล้ามาเพราะติดขัดมาก  ครูอ้อยมาแต่เช้า  ก็ไม่ต้องพบกับปัญหานี้ 

โดยเฉพาะเมื่อเช้านี้มีเหตุการณ์ก็คือ....ฝนตกทั้งคืน   ลองคิดดู  ท่อทางระบายน้ำในกรุงเทพฯ ก็จะทำหน้าที่ไม่ทัน  ระบายไม่ทัน  น้ำก็ท่วมถนนสูงมาก....ตกใจมากเพราะรถวิ่งได้ช้าลง 

นางสาวปิยอชที่ชราของครูอ้อยต้องแปลงร่างเป็นเรือบื๋อ...  ยังดีนะคะที่ไม่ใครวิ่งแข่งมาข้างๆ....น้ำกระเซ้นมาถูกหน้ารถ..ตกใจหมด 

ครูอ้อยขับเรือมาคนเดียวค่ะ  เมื่อเช้านี้  หากมีคนอื่นมาด้วย  แข่งกันไป..คงลำบากกับรถเก่าๆแบบครูอ้อย...

ถนนบางแห่งก็เป็นที่ต่ำ  น้ำท่วมสูง  บางแห่งแห้งดี  

เหตุผลลึกซึ้งไปกว่านั้นก็คือ...เบรครถ..ทำงานแย่มาก  เนื่องจากรถต้องลุยน้ำ   ครูอ้อยตกใจสุดขีด  เมื่อเหยียบเบรคเกือบมิด  แต่รถไม่หยุด  ต้องเหยียบแรงกว่านั้นอีก 

เรียกได้เลยว่า...ผิดปกติ  

ดังนั้น  เมื่อรถลุยน้ำ  ต้องขับช้าๆ  อย่าขับเร็ว  เพราะศักยภาพของปุ่มห้ามล้อ...หรือ...เบรค..ทำงานแย่มากเลย  การที่ออกจากบ้านแต่เช้า  ก็ดีเช่นนี้ล่ะ  ได้ไม่จิ้มก้นใครเข้า...เหอเหอ... 

ฝึกตนเองไว้..มีประโยชน์ในคราวต่อไป