ขณะนี้ผมอยู่ที่พิมาย อีก 180 กม.จะถึงขอนแก่นครับ  ผมและทีมงาน รวม 7 คน ออกเดินทางจากมหาวิทยาลัยเวลา 13.15 น. ท่านคณบดีมีภารกิจ จะบินไปสมทบร่วมการศึกษาดูงานในวันพรุ่งนี้

     ตอนแรกนึกหวั่นๆว่านั่งรถตู้ทางไกล หลังจากเพิ่งกลับจากเวียดนามพร้อมความปวดเมื่อยจากการมุดอุโมงค์ น่าจะลำบากตัวไม่น้อย  แต่ผิดคาดครับ  โชคดีที่รถตู้ของมหาวิทยาลัยไม่ว่างมีผลให้เราได้นั่งรถตู้ที่กว้างขวางสะดวกสบาย  ที่สำคัญมีของที่ผมต้องการให้มีอยู่ครบถ้วน อันได้แก่ เครื่องเสียงที่สมบูรณ์  มีช่องต่อไมค์ได้ด้วย เวลาสื่อสารกันในกลุ่มไม่ต้องออกแรงตะโกน  พูดแบบกระซิบก็ได้ยินกันชัดเจนทั่วถึง ช่องไมค์มี 2 ช่อง Mic.1 และ Mic.2 มีปุ่มปรับเสียงที่ครบถ้วน เพียงพอให้เราจัดการจนลงตัวได้  แถมมีของที่รถตู้ทั่วไปไม่ค่อยมีติดตั้งไว้ คือ เครื่อง Inverter สำหรับแปลงไฟรถ ซึ่งเป็น DC. 12 Volt ให้เป็นไฟบ้าน AC. 220 Volt พร้อมติดตั้งปลั๊กไว้ในตำแหน่งที่ต่อใช้งานได้สะดวก  ที่จริง Inverter ตัวละแค่พันกว่าบาทก็ใช้ได้ดีแล้ว  น่าจะมีติดรถไว้เพื่อความสะดวกในการใช้อุปกรณ์ไฟฟ้าอิเล็กทรอนิกส์ที่นำมาใช้ในรถ และต้องใช้ไฟบ้าน 220 V. ขณะนี้ผมไม่ได้ใช้ไฟดังกล่าวครับ  ตั้งใจใช้ไฟจากแบตฯ ของโน้ตบุ๊ค เพื่อให้เขาได้ทำงานเสียบ้าง  คล้ายกับการบริหารร่างกายของคนเรา  อยู่นิ่งๆไม่ออกกำลังนานๆ ไม่ดีอยู่แล้ว  ไม่ว่าคนหรือแบตเตอรี่  เอาไว้ให้เขาฟ้องว่าพลังเหลือน้อยค่อยป้อนไฟประจุให้เขา  ตอนนี้ยังเหลือถึง 71 % ครับ 

      ว่าเรื่อยเฉื่อยมานานลืมบอกไปว่าเป็นรถเช่าของคุณนิพล  ฟักป้อม (ตี๋) ซึ่งทำหน้าที่ พขร. นั่งคู่กับผมอยู่ในขณะนี้ ... อ๋อ .. เบอร์โทร.หรือครับ 081-751-2844 ครับ  นี่ก็ได้จากการสัมภาษณ์เอาสดๆนี่แหละครับ

     ความรอบคอบของผมได้ประโยชน์อีกแล้วครับ  ก่อนขึ้นรถวิ่งไปหยิบไมค์คู่ชีพมาด้วย แล้วก็มาพบว่าในรถเขาไม่ได้เตรียมไมค์ไว้ให้ เสียบไมค์เราเข้าไป ปรับแต่งเสียงให้พอเหมาะก็คุยอะไรให้ฟังกันได้ทั่วทั้งคันรถอย่างสบายๆ หลายคนมักมองว่ารถตู้ไม่น่าจะต้องสนใจเรื่องนี้  ก็ว่าไปเถอะครับ แต่ผมรู้ว่ามีแล้วมันดีกว่ากันอย่างไร อันนี้ก็คงเป็นหนึ่งใน Tacit K. ส่วนบุคคลครับ

    ไมค์ใช้ได้แล้ว  พรรคพวกเรียกร้องว่าให้ร้องเพลง ทำ Karaoke แบบที่เคยจัดให้เสมอๆ  แต่ผมเจ็บคอมาจากเวียดนามแล้ว อม Mybacin ช่วยอยู่แม้ในขณะนี้จึงขอเขาเลื่อนไปก่อน  ก็มีคำขอว่าเอาเพลงที่ผมร้องๆไว้ก็ได้  เพลงพวกนั้นคงเหมาะแก่วัยผู้ฟังกลุ่มนี้อยู่ ก็เลยตามใจ จัดให้  แต่จะส่งเข้าระบบเสียงได้อย่างไรล่ะ สายลดทอนสัญญาณ ที่เคยทำไว้ใช้ก็เพิ่งหล่นหายเมื่อไป เว้ ดานัง  แต่ไม่เป็นไร เพราะในกล่องไมค์ผมจะใส่สายสัญญาณ 2-3 แบบ 2-3 เส้นไว้ด้วยเสมอ จับมาต่อเชื่อมกันให้มันเข้ากันได้กับทั้งทาง Input ที่ช่อง Mic.2 และทางด้าน Output ที่มาจากช่อง Phones ของเครื่อง Pocket Pc. เรียบร้อยครับไม่มีปัญหา
    แต่เรื่องนี้โดยทฤษฎีเป็นเรื่องทำไม่ได้  เพราะสัญญาณจากช่อง Phone มีความแรงมาก ถ้าป้อนเข้าทางช่องไมค์ ซึ่งเหมาะกับสัญญาณอ่อนๆที่มาจากไมโครโฟน ก็จะเกิดอาการสำลัก เกิดความผิดเพี้ยนของเสียง (Distortion) สูงมาก จะได้เสียงแตกพร่า ไม่น่าฟัง  แต่ขณะนี้ทุกคนกำลังฟังเพลงจาก Pocket Pc. ของผมอย่างชัดเจน ไม่มีปัญหาครับ ผมแก้ปัญหาด้วยการเข้าไปปรับตัวตั้งระดับเสียงของ PPc. ซึ่งมีสองชุดซ้อนกันอยู่ คล้ายๆเป็น Master Volume Control และ Volume ที่ใช้ปรับเสียงธรรมดา  ลด Master ให้ต่ำมากๆ และปรับ Volume ได้เสียงออกมาไพเราะน่าฟัง  ก็ช่องไมค์เขาชอบสัญญาณเบาๆ จัดการให้เขาไปตามนั้น ทุกอย่างก็ลงตัวครับ 
    เขียนไปตามที่ใจอยากบอกแบบสบายๆ จนถึงหลักกม.ที่บอกว่า ขอนแก่น 80 กม. แล้วครับ อีก 6 กม. ถึง อ.พล  เอาแค่นี้ก่อนดีกว่า ที่จริงมีเรื่องน่าสนใจจากเวียดนามทั้ง 2 Trip ที่อยากเขียน  แต่ยังไม่ได้นำภาพถ่ายขึ้นก็เลยขอให้รออีกหน่อยครับ .. ไม่อยาก ให้มีแค่ตัวหนังสือครับ  ถึงขอนแก่นแล้วคงได้เขียนอะไรบอกกล่าวกันได้อีกครับ

      นั่งพิมพ์ในรถตู้ น่าจะมีผิด ตกหล่นบ้าง  ขอไม่ตรวจทานล่ะครับ ไว้ถึงที่หมายค่อยตามแก้ไขอีกครั้ง