ขอบฟ้ามิอาจขวางกั้นใจที่สื่อถึงกันได้

เคยมีความเชื่อว่าการอยู่ห่างไกลกัน อาจทำให้ความสัมพันธ์สั้นลง แต่....ตั้งแต่ได้พบกับบางอย่างทำให้ความคิดนั้นเปลี่ยนแปลงไป อย่างไรนะเหรอ? เราได้เจอกับใครบางคนที่เราคิดว่าไม่มีโอกาสได้เจออีกแล้ว เค้าเป็นคนไกลแต่เชื่อไม๊ว่าเราทั้งสองอยู่ใกล้กันนิดเดียวจริงๆ เค้าอยู่เหนือ ส่วนเราอยู่ใต้ แต่เราก็ยังมีโอกาสมาได้เจอกัน เรียนรู้กันและพัฒนาต่อไปข้างหน้า

แต่แล้ววันนั้นก็มาถึงเค้าต้องไปเพื่อกลับไปสู่ถิ่นที่เค้ามา เราต้องอยู่ในที่ที่เราอยู่ หวั่นใจในความห่างไกลแต่ก็มั่นใจว่าเรายังคงอยู่ใกล้กันระยะทางมิใช่อุปสรรคในการพบเจอ หรือเดินทางไปหา เพียงแต่ให้เราสองคนเข้าใจกันและกันและประคับประคองให้ผ่านพ้นไปให้ได้ เมื่อวันนั้นมาถึงเราสองคนคงไม่มีพรหมแดนใดๆมาขวางกั้นอีกแล้ว