เมื่อวันพฤหัสที่ 19 ม.ค. ที่ผ่านมาหมาดๆ ช่วงเช้าภาควิชาพยาธิได้จัดให้มีการทำบุญเลี้ยงพระ เนื่องในโอกาสขึ้นปีใหม่  พอถึงช่วงเที่ยงก็ยังมีการจับรางวัลของขวัญที่คณะกรรมการจัดงานปีใหม่ได้สรรหามา โดยของรางวัลมีให้สำหรับบุคลากรทุกคน แบ่งเป็น 3 กลุ่ม คือ S, M และ L  ตามราคาสินค้า  ใครที่จับได้เบอร์ S จะได้รับไฟฉายขนาดพกพา  จับได้เบอร์ M จะได้รับร่ม  และจับได้เบอร์ L จะได้รับเสื้อแจ้คเก็ตสีดำสุดเท่  สังเกตดูส่วนใหญ่มีความสุขสนุกสนานที่ได้ลุ้น และรับของขวัญกันไปทั่วหน้า แต่ก็ยังมีบางคนที่บ่นอุบอิบเพราะอาจจะได้ของไม่ถูกใจตัวเอง...แต่แล้ว ก็เกิดเหตุการณ์เหล่านี้ขึ้นตามมา..คือ
  • บางคนจับได้เสื้อแล้วไม่อยากได้เพราะมีเสื้อแจ๊คเก็ตอยู่หลายตัวแล้วใส่ไม่ทันอยากได้ร่มมากกว่าเพราะสีสวย คันใหญ่ ก็นำไปแลกกับคนที่ได้ร่ม 
  • บางคนจับได้ร่มแต่เห็นว่าที่บ้านมีหลายคันแล้ว อยากได้ไฟฉายก็นำไปแลกกับเพื่อน 
  • บางคนจับได้ไฟฉายแล้วนำไปขอแลกกับเสื้อแต่เจ้าของเสื้อไม่ยอมให้แลกก็มีเหมือนกัน(เพราะฉันก็ต้องการเสื้อสวยๆไว้ใส่จ้ะ)
     ในที่สุด... ความลงตัวของ ไฟฉาย เสื้อ และร่ม ก็เกิดขึ้นได้เพราะ มีการหันหน้าเข้าหากัน พูดคุยกัน ด้วยหลากหลายความคิดเห็น ที่ไม่ใช่ "ความแตกแยก" แต่เป็น  "มองต่างมุม"
ในคืนหนึ่งที่มืดมิดเพราะกระแสไฟฟ้าขัดข้อง มีสายฝนโปรยปราย อากาศหนาวเหน็บ  เราคงได้มีโอกาสเห็นคนสามคนเดินฝ่าสายฝน คนหนึ่งกางร่ม คนหนึ่งฉายไฟนำทาง อีกคนใช้เสื้อแจ๊คเก็ตตัวใหญ่คลี่คลุมไหล่ของทั้งสาม เดินมาด้วยกันเพื่อเข้าเวรดึกที่ภาควิชาพยาธิ
(บริบทนี้ได้จากสุนทรียสนทนา ของคุณสุนทร หน่วยฮีมาโต)