บางทีของที่มีคุณประโยชน์น้อยอาจจะมี อรรถประโยชน์มากสำหรับเรา

                เมื่อสมัยยังสอนวิชาพื้นฐานทางเศรษฐศาสตร์จุลภาคให้กับนิสิตที่เรียนเศรษฐศาสตร์เกษตร เคยตั้งคำถามกับนิสิตว่า อะไรคือความต่างระหว่าง “อรรถประโยชน์และคุณประโยชน์” บางคนก็ทำหน้างุนงงเล็กน้อยว่าอรรถประโยชน์เนี่ยมันคืออะไร

                 สมมติว่าเราเดินเข้าไปในร้านขายของแล้วเลือกหยิบช๊อคโกแลตมาแท่งนึง ประโยชน์ของช๊อคโกแลตแท่งนั้นอาจจะมีไม่มาก เช่น ช่วยให้อิ่มขึ้นมาบ้าง ได้น้ำตาลเพิ่มเข้าไปในกระแสเลือด หรือได้รสชาติที่หอมขม อาจจะมีคุณประโยชน์อย่างอื่นอีกแต่ยังนึกไม่ออก ถ้าเราตัดสินใจด้วยเหตุผลแล้วก็อาจจะคิดได้ว่าเอาเงินที่จะซื้อช๊อคโกแลตแท่งนั้นไปซื้อฝรั่งกินยังได้ประโยชน์มากกว่าเยอะ

               

                  แต่ถ้าเราไม่ได้ชอบฝรั่งเลยล่ะค่ะ เอาเงินไปซื้อช๊อคโกแลตกินแล้วมันได้ความสุขมากกว่ากันเยอะเลย นั่นแหละค่ะเราเรียกมันว่า อรรถประโยชน์ บางทีของที่มีคุณประโยชน์น้อยอาจจะมี อรรถประโยชน์มากสำหรับเรา เพราะเวลาที่เราตัดสินใจเลือกซื้อสินค้าหรือบริการคนเรามักจะตัดสินจากอรรถประโยชน์ของสินค้ามากกว่า เช่น เลือกไปดูหนังมากกว่าจะไปห้องสมุด เลือกซื้อเสื้อผ้ามากกว่าจะเลือกซื้อหนังสือ ฯลฯ

 

                นอกจากนี้ยังมีประเด็นน่าสนใจอีกประการคือ เราพบว่ายิ่งบริโภคอะไรมากๆ อรรถประโยชน์จะมีการเปลี่ยนแปลง จากแรกมันเพิ่มขึ้นในอัตราที่เพิ่ม แต่ต่อมาจะเพิ่มในอัตราที่ลดน้อยถอยลง จนกระทั่งลดลงในที่สุด เช่น ถ้าเปรียบเทียบกับการไปชอบใครสักคน แรกๆคุณจะรู้สึกว่าอรรถประโยชน์ (ความสุข) ของการได้พูดคุย อยู่ใกล้ๆ กับเค้านั้นมันมากเสียเหลือเกิน เมื่อเวลาผ่านไปสักระยะนึง ความสุขมันเพิ่มเหมือนกันนะแต่มันไม่เพิ่มเร็วเท่ากับช่วงแรกๆเลย จนกระทั่งถึงจุดสูงสุดที่คุณรู้สึกว่าคุณรู้จักเค้ามากเกินไปแล้วจนกระทั่งความสนใจของคุณหยุดไว้แค่นั้น จากจุดนั้นต่อไปคุณก็จะเริ่มมีอรรถประโยชน์ลดลง หรือคุณเริ่มเบื่อเข้าแล้วนั่นเอง

                   แค่ลองเปรียบเทียบดูนะค่ะ อาจจะไม่เป็นกันทุกคน บางคนกว่าจะถึงจุดสูงสุดก่อนที่ความสุขมันจะลดลงก็อาจจะใช้เวลาตลอดชีวิตก็ได้ค่ะ เพราะชีวิตก็คือการเรียนรู้ที่ไม่จบสิ้น………..คุณเป็นแบบนี้หรือเปล่า………??