11  กันยายน  2549  และ  11  กันยายน  2550                11  กันยายน   (ของทุกปี)  เป็นวันที่สายใจไม่อยากให้มาถึงเลยเพราะไม่น่าเชื่อว่า  วันที่  11  กันยายน  2549  เป็นวันที่คุณพ่อของสายใจได้ลาจากโลกนี้ไป ซึ่งเหตุการณ์ที่ไม่น่าคิดก็มาเกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อมาถึงวันที่  11  กันยายน  2550  ซึ่ง น้องชายของสายใจโดนรุมทำลายบาดเจ็บสาหัส  ซึ่งเป็นวัน เวลา เดียวกันกับพ่อของสายใจได้สิ้นลม  ไม่อยากจะเชื่อว่ามันจะเป็นอาถรรพ์สำหรับครอบครัวของสายใจไปแล้วไม่อยากจะคิดว่ามันจะเป็นเหตุการณ์บังเอิญหรือว่า…เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่าเมื่อ 1 ปีที่แล้ว  วันที่  11  กันยายน  2549  เวลา  00.30 น.  แม่ได้มาร้องเรียกสายใจบอกว่าพ่อเป็นอะไรก็ไม่รู้นอนนิ่ง..เรียกยังไงก็ไม่ยอมตื่น…และพาไปโรงพยาบาลด้วยความยากลำบากเพราะบ้านไกลโรงพยาบาล…คิดว่าพ่อคงไม่เป็นอะไรมาก…เพราะถึงมือหมอแล้วพ่อคงจะหายดีฟื้นขึ้นมาดูหน้าภรรยาและลูกๆๆ  ได้  แต่ที่ไหนได้..หมอเดินมาบอกว่า..ขอโทษนะครับคุณพ่อของคุณได้สิ้นลมหายใจตั้งแต่ท่านนอนอยู่ที่บ้านแล้ว….มันทำให้สายใจสิ้นหวังมากได้แต่นั่งร้องไห้..กับการจากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับมาที่พ่อจะได้มาดูความสำเร็จของลูกสาวที่ท่านหวังว่าสักวันหนึ่งจะได้ไปยืนถ่ายรูปคู่กับลูกสาวพร้อมใบปริญญาบัตร (ปริญญาโท) ที่เป็นความหวังของท่านแต่ท่านก็ไม่ได้อยู่ดูจนถึงวันนั้น….แต่พ่อก็ยังเป็นกำลังใจให้กับสายใจได้ต่อสู่กับชีวิตครอบครัวและเรื่องเรียนมาโดยตลอดจนถึงทุกวันนี้และสายใจเองก็สัญญากับพ่อว่าจะทำให้พ่อยิ้มให้ได้กับปริญญาใบที่สองให้ได้……ณ  วันที่  11  กันยายน  2550  เป็นอีกวันที่สายใจไม่อยากให้มาถึงอีกเลย…เพราะเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็มาเกิดขึ้นกับน้องชายของสาวใจ…เวลาประมาณ  00.30 น. สายใจได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนของน้องชาย…ซึ่งเพื่อนของน้องชายบอกว่า….พี่ครับช่วยมารับน้องชายของพี่ไปส่งโรงพยาบาลหน่อยครับ..เพราะโดนกลุ่มวัยรุ่นรุมทำลายอาการสาหัสมาก…(ปางตายก็ว่าได้)…พอได้ยินประโยคนั้น..สายใจไม่รู้จะทำยังไงได้แต่ตั้งสติโทรเรียกแม่…บอกแม่ว่าน้องโดนรุม..แม่ร้องไห้เสียงใจกับการที่ลูกสายสุดรักของท่านโดนรุมทำร้าย…..สายใจกับแม่ได้แต่คิดว่าคืนวันที่  11  กันยายน  เป็นคืนอาถรรพ์สำหรับครอบครัวสายใจไปแล้วเหรอ….ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า….มันจะเป็นเรื่องเดียวกันหรือเปล่า..เพราะวันที่  11  กันยายน  2550  เวลา ประมาณ  11.00 น. สายใจและแม่พร้อมด้วยญาติพี่น้องได้พากันทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้พ่อเพราะครบรอบ 1 ปีที่พ่อได้ลาจากคนในครอบครัวไป..แต่ขาดเพียงน้องชายของสายใจคนเดียวที่ไม่ได้ไปทำบุญด้วย…….เนื่องจากติดเรียนแล้วเคราะห์ร้ายก็มาเกิดขึ้นกับตัวของน้องชายของสายใจ……จะเป็นความเชื่อหรือเหตุการณ์บังเอิญก็ไม่มีใครตอบคำถามที่เกิดขึ้นกับความสงสัยของสายใจได้……..และในปีถัด ๆ ไป สายใจและคนในครอบครัวคงจะกลัววันที่  11  กันยายน  ของทุก  ๆ ๆ  ปี ว่ามีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นกับครอบครัวของสายใจหรือไม่….