ชีวิตที่ไม่แน่นอน...เปรียบดั่งเช่นขาตั๊กแตน

“จะเอาอะไรกับชีวิตนักหนา” คุณเคยถามประโยคนี้กับตัวเองบ้างไหม เมื่อรู้สึกเหนื่อยล้ากับอดีตที่ผ่านมาวันแล้ววันเล่า ชีวิตที่ไม่เอาอะไรหรอก แต่คุณนั่นแหละที่จะเอาอะไรกับมันกันแน่ เพราะชีวิตก็คือชีวิตที่จำเป็นต้องดำเนินต่อไป ไม่ว่าจะเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นก็ตาม หากยังมีลมหายใจอยู่ต่อจนลมหายใจเฮือกสุดท้ายหมดลง ไม่จำเป็นต้องยึดติดกับชีวิตหรือคิดมากเกี่ยวกับอดีตอันเลวร้ายที่ผ่านมาให้หนักสมอง เพราะชีวิตนั้นเป็นของวันนี้กับพรุ่งนี้ ไม่ได้เป็นของเมื่อวานที่ผ่านมานานแล้วนั่นเอง และคนที่เอาชีวิตไปยึดติดอยู่กับอดีตนั้นก็เหมือนกับการหาโซ่มาพันขาตัวเองไว้ทำให้เดินได้ไม่สะดวก ทำให้ทุกสิ่งได้ช้าลงหรือแม้ทำในหลายอย่างหลายสิ่งไม่ได้เลย แล้วอย่างนี้จะมีประโยชน์อะไรกับการผูกตัวเองอยู่กับอดีตที่แสนหนักอึ้ง ไม่มีใครจะช่วยปลดปล่อยตัวเรานอกจากตัวเราเอง เนื่องจากเราเป็นคนลากโซ่มาผูกขา ตัวเองแท้ๆ เราก็ต้องแก้มันได้ แต่จะแก้ด้วยวิธีการอย่างไรดีล่ะนั้นต่างหากที่เป็นปัญหาของเรา ดังที่อธิบายข้างบนก็จะเปรียบเทียบกับ ขาตั๊กแตน ที่ดีดไปดีดมาไม่แน่นอนว่าจะไปทิศทางใด เดี๋ยวโปรดติดตามคำตอบต่อไป