ทำไมต้องเป็นแบบนี้

ไม่มีอะไรจะให้แล้วจ้า

อาทิตย์นี้ถึงคิวกลุ่มเรานะ

     เสียงจากพี่กลุ่มเดียวกันทางปลายสายโทรมาบอกว่า " มะเหมี่ยว อย่าลืมนะ อาทิตย์นี้ถึงคิวกลุ่มเราไปเลี้ยงอาจารย์ " คิดในใจ อีกแล้วหรอเนี่ย.... แต่ก็ตอบพี่เค้าไป ค่ะ ๆๆ ได้ค่ะพี่

     เฮ้อ....คิดแล้วกลุ้ม คิดแล้วกลุ้ม กลุ้มใจ กลุ้มใจ กลุ้มใจ๊ ( ร้องเป็นเพลงไปซะงั้น ) นี่ถึงเวลาเราแล้วหรอที่ต้องไปเลี้ยงอาจารย์ แล้วเดือนนี้จะต้องจ่ายไปอีกเท่าไหร่เนี่ย

     ได้ปรึกษากับนายสายลมซึ่งได้ให้ข้อคิดเห็นไว้ ก็จะพยายามทำตามนะพี่ชาย แต่ก็ไม่รู้จะเป็นยังไง เอาเป็นว่าจะทำให้ดีที่สุด..เพื่อพ่อกับแม่ ( เกี่ยวมะเนี่ย )

     ยังไงก็ต้องจ่าย ยังไงก็ต้องยอม เพราะเรามันเด็ก ไม่มีสิทธิ์ ไม่มีเสียงอะไร ... สงสารตัวเองจังเลย - -*

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน การเดินทางครั้งใหม่

คำสำคัญ (Tags)#อาจารย์#เซ็ง#เลี้ยง#นายสายลม#มะเหมี่ยวหวาน

หมายเลขบันทึก: 125318, เขียน: 05 Sep 2007 @ 16:23 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 20:15 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก


ความเห็น (2)

  • มาเป็นกำลังใจน้องมะเหมี่ยวหวาน
  • จะบอกว่า  เขียนตัวเล็กไปหรือพี่สายตาไม่ดี
  • มองไม่ค่อยเห็น  ต้องมองใกล้ ๆ ปกติถ้าคนแก่เขาต้องสายตายาวเนอะ 

 

  • สวัสดีค่ะพี่รักP
  • ขอบคุณที่แวะมาทักทายค่ะ
  • ยังไม่ค่อยมีโอกาสไปเยี่ยมพี่เท่าไหร่เลย
  • ขอเวลานิดนึงนะคะ ช่วงนี้ยุ่งๆ
  • รักเสมอจ้าพี่สาวที่แสนดี ^ ^