ปารีส มหาอำนาจทางศิลปะ
     เมื่อชีพจรลงเท้า..ผมก็มีโอกาสไป ศึกษาดูงานที่ประเทศฝรั่งเศส และเยอรมัน แน่นอนว่าผมเตรียมกล้องถ่ายภาพ และหน่วยความจำที่คิดว่าเพียงพอ ต่อการเก็บภาพ แถมยังพกโน๊ตบุค ไปด้วยเพราะจะสามารถจัดเก็บภาพลงใน คอมพิวเตอร์ได้ ระยะเวลา 9วัน ของหลายเมืองใน2ประเทศ ผมบันทึกภาพทั้งหมด 2000ภาพเท่านั้นเอง ซึ่งยังไม่หนำใจด้วยซ้ำเพราะการไปเป็นคณะ ต้องคอยพะวงว่าคนอื่นเขาไปถึงไหน บางครั้งกำลังถ่ายภาพเพลิน พอลดกล้องลงมา ..เอ้า! พรรคพวกหายไปไหนกันหมด ก็เลยจะเป็นภาระให้คอยมีคนมาตามอยู่บ้าง ผมนำภาพที่คิดว่าคนที่ไป ปารีสก็ต้องไปชม เช่น หอไอเฟล
 หอไอเฟล
 
ประตูชัย บนถนนชองส์อลิเซ่ ที่ถือว่าเป็นแบบอย่างของถนนราชดำเนินของไทย
 ประตูชัย
 
นอกจากนั้นยังมี มูแลงรูธ สถานโชว์ระบำเปลือยอกกันลือชื่อ   หลายๆคนยอมเสียเงินราคาแพงเพื่อเข้าชมสักครั้ง นักท่องเที่ยวมักอดใจไม่บันทึกภาพเป็นที่ระลึกไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นคนไทยหรือใครก็ตาม
 มูแลรูธ
 
 
นอกจากโรงละครโอเปร่า ยังมี พิพิทธภัณฑ์ลูฟ ที่รวบรวมงานศิลปะกว่า 30000 ชิ้นซึ่งถ้าจะดูกันจริงๆต้องใช้เวลาหลายวันที่เดียว ผมยอมรับว่าตื่นเต้นจริงๆที่ได้เห็นงานศิลปะของจริง ไม่ว่าภาพโมนาลิซ่า หรือรูปแกะสลักวีนัส
 opera
 
ลฟ 
 
และสถานที่ที่ผมอยากใช้เวลาสักวันสองวัน ในการนั่งเขียนรูปคือ มองต์มาร์ท สถานที่เป็นแหล่งชุมนุมของศิลปิน
 มองต์มาร์ท
ฯลฯ ที่น่าสนใจในบางวิถีชีวิตประจำวัน เช่นการนั่งพูดคุย จิบชา กาแฟ ริมถนน
 ร้านกาแฟ
 
บ้านเรือนจะแสดงออกถึงสถาปัตยกรรม ที่งดงาม มักมีรูปหล่อและลวดลายเหล็กดัด มีให้พบเห็นทั่วไป และไม่ว่าที่ไหนๆ ความแตกต่างระหว่างคนก็มีให้พบเห็นเสมอ เพียงแต่ว่าเราจะแกล้งมองผ่านเลยไป หรือมองอย่างเข้าใจ
homeless 
 
ถ้าจะนำภาพและเรื่องราวมาเขียน คงได้เป็นเล่มที่เดียว อย่างไรก็ตามผม คงนำเสนอภาพและเรื่องราว เป็นระยะเท่าที่เวลาและโอกาสมี เป็นบันทึกร่องรอยความทรงจำบอกเล่า แบ่งปันก่อนมันจะจางหายไปกับกาลเวลา france