จับมือกันร่วมฟันฝ่า

 

                       ครอบครัวเรานั้นมีสี่ชีวิต

           ร่วมนาวาลำนิดร่วมสร้างฝัน

           ช่วยกันพายช่วยกัยแจวไม่เกี่ยงกัน

            เพื่อนาวาลำนั้นรอดพ้นภัย

                       พ่อหนึ่งแม่หนึ่งลูกชายสอง

            ช่วยประคองกันไปตามวิสัย

            มีทั้งทุกข์ทั้งสุขคลุกเคล้าไป

            เราต่างไม่ย่อท้อกอดคอทน

                       เมื่อเริ่มสร้างครอบครัวกันใหม่ใหม่

            วาดหวังไว้อยากมีบ้านแต่ขัดสน

            ไปติดต่อธนาคารก็กังวล

             เงินเดือนน้อยเต็มทนไม่เพียงพอ

                         หันหน้าเข้าปรึกษากันงั้นรอก่อน

              บ้านพักครูไม่ต้องผ่อนรอก่อนหนอ

              ค่อยเก็บหอมรอมริบจนเพียงพอ

              เราค่อยต่อสานฝันกันต่อไป

                         หลังจากนั้นแปดปีเรามีบ้าน

               วันวารผ่านความฝันเป็นจริงได้

               ด้วยมือเธอและฉันมั่นคงไว้

               ด้วยความรักจากดวงใจตลอดมา

                         บางเวลามองย้อนคืนวันเก่า

               เพราะสองเราจับมือกันร่วมฟันฝ่า  

               ผ่านหนทางกันดารเนิ่นนานมา

               มองเห็นทางข้างหน้าแสนวิไล

                         เพียงแค่เราจับมือกันให้มั่น

               ประคองกันเดินต่อไม่เฉไฉ

                พ่อแม่ลูกดูแลกันด้วยหัวใจ

                ทางข้างหน้าเลิศวิไลหาใดปาน