ลาก่อน (๓)บทสุดท้าย

chainung
  ...สำหรับฉันขอให้เธอไปดี กับคนที่เธอเลือก-เขาคนนั้น- คนที่ทำให้เราเลิกรากัน คนที่ทำให้ฉันเศร้าเดียวดาย...  

                   -๓-

....ในวันนี้วันที่"เอ่ยคำลา"....

พยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้เห็น

ไม่อยากให้รู้ความอ่อนแอที่ฉันเป็น

อดกลั้นอย่างลำเค็ญยากเข็ญใจ....

....อย่างน้อยก็ไม่อยากให้เธอห่วง...

เพราะคงมีบางช่วงใจหวั่นไหว

เมื่อรู้ว่าคนเคยรักจากลาไกล

อาจมีบ้างที่หัวใจยังผูกพัน...

...สำหรับฉันขอให้เธอไปดี...

กับคนที่เธอเลือก-เขาคนนั้น-

คนที่ทำให้เราเลิกรากัน

คนที่ทำให้ฉันเศร้าเดียวดาย...

....คนดี...เธอรู้ไหม...

ความรู้สึกครั้งนี้เหี้ยมโหดร้าย

มันจะเกาะกินใจฉันจนวันตาย

เพียงเพราะรักมากมายมีให้เธอ...

...ฉันจึงขอหลบหลีกลี้ที่มุมเก่า...

เก็บเศษซากความเศร้าเหงาบ่นเพ้อ

กับความรัก-ความหลัง-มีต่อเธอ

สร้างเตือนใจไม่ให้เผลอ-รักใครง่าย-.....

  

แด่ทุกท่านที่มีความรัก สุขเพราะรัก ทุกข์เพราะรัก และกำลังสมรัก อย่างน้อยก็เพื่อเตือนสติว่า ไม่ใช่ทุกความรักจะสมหวัง  ไม่ใช่ทุกความรักจะผิดหวัง และไม่มีทุกความรักที่หมดหวัง

 ด้วยจิตคารวะ 

 

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ยินเสียงขับขานบนลานกวี

คำสำคัญ (Tags)#km เชียงใหม่, กวี, ลาก่อน(๓) บทสุดท้าย

หมายเลขบันทึก: 124858, เขียน: 04 Sep 2007 @ 11:04, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 20:13, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (6)

คุณ  chainung

  • ความรักนั้นเป็นสิ่งที่ดีค่ะ...เพียงแค่มีความรู้สึกรักใครต่อใคร(แม้เขาจะรักหรือไม่รักตอบ)นั่นก็คือสุขที่สุดแล้วค่ะ..
  • รักก็ย่อมอยากให้คนรักมาอยู่ใกล้...เป็นเรื่องปกติ...อยากอยู่ใกล้  อยากได้สัมผัสที่อบอุ่น...แต่หากมิได้ดังหวังก็คงต้องทำใจ...
  • ....อย่ารักใครให้หมดใจ...เผื่อผิดหวังบ้างถ้าอยากได้เขามาเป็นเจ้าของ....
  • ...จงรักให้หมดใจ...ถ้าคิดจะรักโดยไม่หวังได้เขามาครอบครอง

    ขอให้อยู่กับความรักที่มีให้ตนเองด้วยค่ะ...ออกมาจากมุมห้องซะ  แล้วลุกขึ้นยืนดูผู้คน...เขายังอยู่กันได้(แม้บางคนไม่เคยรักใครจริงเลยซะด้วยซ้ำ...กลัวอะไร)

                          ......มา   พี่ให้กำลังใจค่ะ

อ.ลูกหว้า
เขียนเมื่อ 05 Sep 2007 @ 00:39
  • แวะมาอ่านบทกวีก่อนนอนค่ะ
  • งานยุ่งมากเลยค่ะ
  • เขียนต่อไปนะ ชอบ
chainung
เขียนเมื่อ 05 Sep 2007 @ 08:47

P หวัดดีครับพี่ และขอบคุณที่คอยเตือนผู้คนซึ่งอาจมีบางอารมณ์ที่ไม่สมหวังในรักและท้อทดหมดกำลังใจ ให้กลับมาลุกขึ้นยืนใหม่

   ทุกคนมีทางเลือก มีสิทธิ์เลือก และเมื่อเลือกแล้ว ก็ต้องยอมรับกับมันได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคตก็ตาม ใช่ไหมครับ แล้วสักวันเขาคงยอมรับและทำใจกับมันได้

เราต่างคนต่างต้องคอยเป็นกำลังใจให้กันและกันเสมอ

ผมเชื่อมั่นอย่างนั้น-เชื่อเหมือนพี่ครับ

chainung
เขียนเมื่อ 05 Sep 2007 @ 08:53

P หวัดดีครับอาจารย์ ภาพนี้ อ.ดูแก่จัง 555

ขอบคุณที่ชอบและชมนะครับ จะเขียนให้อ่านเรื่อยๆ ไปจนคิดอะไรไม่ออกล่ะกัน แต่คงอีกนานเพราะผมเป็นคนคิดมาก เพราะฉะนั้นคงได้อ่านไปอีกนานเลยล่ะครับ

งานอาจยุ่ง แต่อย่าให้ใจยุ่งนะครับ ปล่อยวาง ตั้งใจทำกับมันให้ดีที่สุด เดี๋ยวก็เสร็จเอง

"สุภาพบุรุษทรชน"
IP: xxx.8.152.200
เขียนเมื่อ 05 Sep 2007 @ 17:57

....สวัสดีครับอาจาย์ ...กลอนเศร้าจังครับ..เป็นกำลังใจให้ครับ...อยากฝากตัวเป็นลูกศิษย์จัง.ขอ.หุหุ..คารวะ

..วันนี้แพ้..จากลา..ดูฟ้านิ่ง
..หมดแล้วสิ่ง..ที่หวัง..ดังฟ้าเหงา
..เมฆสีดำ..ลอยค้าง..ร้างบางเบา
..คลับคล้ายเงา..อดีต..ที่กรีดใจ

..เก็บความหลัง..ฝังลง..ตรงที่เก่า
..ในความเขลา..เบือนหน้า..ท้าความหมาย
..พร้อมบาดแผล..ปวดเจ็บ..เก็บทำลาย
..ฝังลงทราย..โหดร้าย..ที่คล้ายกัน

..กี่ร้อยพัน..วันจบ..จะพบสุข
..กี่ร้อยพัน..วันทุกข์..จะสดใส
..กี่ร้อยพัน..วันแพ้..แค่ทำใจ
..กี่ร้อยพัน..วันไหน..ได้ใจคืน.

..........................................................

chainung
เขียนเมื่อ 06 Sep 2007 @ 10:07
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมครับ เป็นกำลังใจให้เช่นกันครับ