ประชุมองค์กรแพทย์ ส ค 2550

kmsabai
มิตรภาพ สิ่งที่พี่เอื้ออารีต่อกัน การช่วยเหลือ น้ำใจที่มากมาย ทำให้รู้สึกว่าพี่อยู่ต่อนะ คนไข้ ชาวบ้านก็ไม่อยากให้พี่ไปไหนนะ เพราะพี่เป็นหมอที่ดี ....

วันนี้เป็นการประชุมประจำเดือนขององค์กรแพทย์ของเรา 

ซึ่งวันนี้มีผู้เข้าร่วมประชุม 4 ท่านจาก5 ท่าน

วันนี้มีเรื่องราวมากหมาย  หลากหลายควาคิดความรู้สึกที่อยากจะบันทึกไว้  โดยเฉพาะสิ่งที่ดีๆ ในช่วงท้ายๆ

วาระแรกเป็นเรื่องที่พี่ผอ.  มาแจ้งให้ทราบ

   1.คนไข้ไข้เลือดออกทั้งหมด 12คนนั้นผลตรวจยืนยันเป็น3 คน

   2.เรื่องพรบ สุขภาพ  มาตรา7 ที่ต้องระวังเรื่องความลับคนไข้

   3.เรื่องปัญหาการสรุปเวชระเบียนช้าของแพทย์

   4.เรื่องอำเภอปายออกมาลงประชามติเยอะ 70กว่า %  และจังหวัดเราเป็นจังหวัดเดียวที่โหวดผ่านร่าง...

  

  ต่อมาเราก็คุยกันเรื่องบัญชียา  ซึ่งได้เชิญคุณเภสัชเข้าด้วย

  สรุปได้หลักๆดังนี้

      1. มีการเอารายการยาที่ไม่จำเป็น  หรือไม่ค่อได้ใช้ออกไป

      2. เพิ่มรายการยาที่จำเป็นใหม่ๆเข้ามา

      3.ระบบการหายาที่ใช้น้อยแต่จำเป็นมาสำรองที่รพ

      4.การใช้เซรุ่มงูเขียวหางไหม้  ที่เราใช้มากปีที่ผ่านมา

      5.ยาบางตัวที่อยากเอาเข้ามากแต่ก็แพง  จึงยังไม่ตกลงกัน

      6.เรื่องขององค์การเภสัชกรรมที่ฟังแล้วจี๊ด  เรื่องให้ซื้อยาเพิ่มเป็น 40 %  แต่ว่าราคาแพงกว่าของเดิมมาก  แล้วมีการให้ตัวเครื่องบินไปเที่ยวกับรพ ที่ได้ซื้อตามเป้าด้วย...รู้สึกว่า...ต่อต้านในเรื่องที่ไม่ยุติธรรม  หรือไม่ดีงาม.....

     

   ต่อมาก็พูดเรื่องคุณภาพ  สรุปได้ดังนี้

       1.ความเสี่ยงเรามีทั้งหมด 10 เรื่อง  ก็ช่วยกันแก้ไขต่อไป

       2.เรื่องตัวชี้วัดที่เก็บได้  ยังตกเกณฑ์หลายเรื่อง  โดยเฉพาะการออกตรวจก่อนเวลา 8.30 น  ยังทำไม่ค่อยได้ตามเป้าเลย

       3.เรื่องการให้ความรู้  วิชาการทำไปหลายเรื่องในเดือนที่ผ่านมา

   

       หลังจากนั้นก็เป็นเรื่องทั่วไป  สบายๆ  เป็นเรื่องชีวิต  ที่ไม่เกี่ยวกับแพทย์  ผมรู้สึกว่าช่วงนี้จะสนุก  เบาๆ  และน่าสนใจมาก

  

   ***พี่หมอเจม

                อายุ 31 ปี  จะต้องย้ายกลับบ้านปีหน้า  เมษายน  คิดแล้วน่าใจหาย  เพราะว่าไม่อยากให้พี่ต้องย้าย  อยากให้พี่ช่วยทำงานดูแลสุขภาพคนที่นี่ต่อไป   แต่พี่ก็ต้องไปเพราะว่าเหตุผลหลายประการ

              แต่อุดมการณ์ของพี่คือการเป็นแพทย์ที่ทำงานกับชุมชน งานเชิงรุกจะยังคงอยู่ต่อไป

             ผมเคยพูดว่าพี่หมอเจมเป็นพระโพธิสัตย์  ข้างๆผม  เพราะว่าพี่ตรวจห้อง4  ผมตรวจห้อง 3  เราอยู่ใกล้กัน  คุยกัน  ปรึกษากัน  ร่วมกันดูแลคนไข้  มีความสุขอย่างยิ่ง     เพราะความดีงามของพี่ชายท่านนี้

            ผมจะคิดถึงพี่ตลอดไปครับ(อืมขนาดยังไม่จากกันนะเนี่ย..)

 

   ****  พี่ผอ..

             ต้องย้ายไปเป็นผอ  ที่อื่นๆแล้ว  พี่จะไปหาประสบการณ์และช่วยเหลือผู้คนที่อยู่ห่างไกลออกไป   เป็นการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญอีกครั้งของชีวิต   พี่ตั้งคำถามว่าชีวิตคู่เป็นอย่างไรบ้าง  ผมตอบว่ามันเป็นความสุขที่สมบูรณ์  คือต้องเรียนรู้ครับ

          แม้ว่าจะอยู่ด้วยกันเพียงปีเดียวแต่ก็มีสิ่งดีๆเกิดขึ้มากมาย

***พี่หมอมุข

           อยากให้พี่อยู่ต่อไปด้วยกันไปนานๆ  ตอนนี้ไม่แน่ว่าพี่จะอยู่อีกเกิน 2 ปี หรือไม่  เพราะว่าอาจจะไปต่างประเทศกับครอบครัว   เพราะว่าผมอยู่กับพี่แล้วสบายใจ  ได้เรียนรู้สิ่งดีๆจากพี่มากมาย

        มิตรภาพ  สิ่งที่พี่เอื้ออารีต่อกัน  การช่วยเหลือ  น้ำใจที่มากมาย  ทำให้รู้สึกว่าพี่อยู่ต่อนะ  คนไข้  ชาวบ้านก็ไม่อยากให้พี่ไปไหนนะ  เพราะพี่เป็นหมอที่ดี  ....

 

***สุดท้ายก็ผมเอง..

          ตอนนี้ไปไหนไม่ได้แล้วละ  โดยเฉพาะเรียนต่อ  คงไม่มีทางแล้ว  คิดว่าคงจะอยู่ที่นี่อย่างน้อย 5 ปี   เพราะเจ้าตัวน้อย  ภาระเรื่องอื่นๆอีกหลายอย่าง    หลังจากนั้น แล้วอาจจะย้ายไปทำงานที่อื่นเพื่อเปลี่ยนแปลงหรือหาประสบการณ์    ตั้งเป้าว่า อายุ45 ปีคงจะไม่ไหวแล้วละกับการทำงานที่หนักหนาเช่นนี้(หรืออาจจะอยู่ไม่ถึงนะ..) 

        ชีวิตคงไม่ใช่มีอย่างเดียวที่เราต้องทำ  หรืออย่างเดียวที่เราต้องเป็น  มีเรื่องราว  มีสาระอีกมากมายที่เราต้องเรียนรู้และผ่านไป

 

   ในช่วงท้ายๆนี้คล้ายกับการสุนทรียสนทนา  เรื่องคุณจะไปไหน  ต่อไปจะทำอะไร  มองอนาคตอย่างไร

  ขอบคุณพี่ๆทุกคน  ขอบคุณการประชุมองค์กรแพทย์วันนี้  วันที่ให้ความรู้สึกที่ดีๆ  และอบอุ่นยิ่งนัก.....

 

สุพัฒน์   ปาย

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชีวิตเป็นธรรมะ ธรรมะเป็นอนัตตา

คำสำคัญ (Tags)#ประชุม#สุนทรียสนทนา#องค์กรแพทย์

หมายเลขบันทึก: 124771, เขียน: 04 Sep 2007 @ 00:23 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 20:13 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก


ความเห็น (1)

poon
IP: xxx.24.140.42
เขียนเมื่อ 

 

                  สวัสดีค่ะ.....

   ขอบคุณที่มีเรื่องเล่าดีๆแบบนี้...

   เป็นกำลังใจค่ะ...