+++เตรียมตัวที่จะตาย หรือตายแบบไม่รู้ตัว อย่างไหนดีกว่ากัน +++

เมื่อถึงวันนั้นก็ไม่รู้ว่าจะทำได้ซักแค่ไหน สิ่งทีดีที่สุดในตอนนี้ก็คงแค่ทำทุกวันให้ดีที่สุด

มีน้องที่ทำงานส่งลิ้งก์จากเวปบอร์ดพันทิพดอทคอมมาให้อ่าน เป็นเรื่องเกี่ยวกับคุณหมอท่านหนึ่ง ที่ติดเอดส์เนื่องจากรักษาคนไข้  รายละเอียดตามนี้นะคะ  http://www.pantip.com/cafe/lumpini/topic/L5615643/L5615643.html

ก้อเลยมีคำถามคุยกันเล่น ๆว่า  ระหว่างการที่เรารู้ตัวว่าจะตาย กับตายโดยไม่รู้ตัว อย่างไหนดีกว่ากัน (แน่นอนหล่ะว่ามันไม่ดีทั้งสองอย่าง แต่ชีวิตเราก็คงหลีกเลี่ยงมันไม่ได้แน่ๆ )

น้องที่ทำงานบอกว่า  ตายแบ่บไม่รู้ตัวดีกว่านะ  แบ่บว่า จู่ ๆ ก็ตายไปเลย  จะได้ไม่รู้รับรู้ว่าตัวเองจะต้องตายไป ไม่ต้องทนทุกข์ทรมานทั้งร่างกายและจิตใจใด ๆ อีก

สำหรับตัวเองคิดว่า  ถ้าเลือกได้ (แหะๆ ) ขอรู้ตัวก่อนดีก่านะ   แต่ก็ไม่อยากเจ็บป่วย ทรมาน จนตายนะ คือแบ่บ  ให้มีเวลาตั้งหลัก จัดการอะไรกับชีวิต แบ่งสมบัติ (และหนี้สิน)   รวมทั้งได้ทำใจให้สงบ รอวันตายอย่างสงบ (หวังว่า) 

มีเคสหนึ่งที่เป็นน้าข้างบ้าน  ก่อนนั้นเป็นหนุ่มเจ้าสำราญมาก กินเหล้า สูบบุหรี่ ..เที่ยวกลางคืน  ทำอย่างนั้นจนอายุล่วงเลยเข้าสู่วัยกลางคน  ผลจากการทำร้ายตนเองทั้งเหล้าและบุหรี่ ส่งผลให้เป็นมะเร็ง ... ก็เลยต้องหยุดทุกอย่าง ...อยู่บ้าน รักษาตัว

เลยกลายเป็นว่า จากคนที่ไม่เคยทำบุญเลย เดี๋ยวนี้ก็ตื่นแต่เช้า ทำอาหารใส่บาตร   ทอดกฐิน ทอดผ้าป่า สร้างพระพุทธรูปเป็นว่าเล่น  หนำซ้ำก็ยังศึกษาธรรมมะ  ปลูกผัก ปลูกต้นไม้ กลายเป็นพ่อบ้านพ่อเรือนไปเลย  .... สำหรับตัวเองถือว่าในความโชคร้ายนั้นก็ยังมีความโชคดีอยู่บ้างที่ได้เห็นแสงสว่างแห่งธรรมในบั้นปลายสุดท้ายของชีวิตที่เหลืออยู่

แน่นอนว่าที่สุดแล้ว  ก็คงไม่มีใครรู้หรอกว่าตัวเองจะตายเมื่อไหร่ วันไหน ด้วยเหตุใด  การเตรียมตัวพร้อมโดยการทำทุกวันให้ดีที่สุด ทำแต่สิ่งดี คิดถึงแต่สิงดีๆ ย่อมเป็นหนทางหนึ่งในการเตรียมพร้อมสู่บั้นปลายของชีวิตอย่างมีความสุข  (อันนี้เตือนใจตนเอง)

สาธุ .. ^____^    

If Tomorrow Never ...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ปิ๊กก้าจัง

คำสำคัญ (Tags)#ความตาย

หมายเลขบันทึก: 124436, เขียน: 02 Sep 2007 @ 16:41 (), แก้ไข: 07 May 2012 @ 08:07 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 7, อ่าน: คลิก


ความเห็น (7)

  • น้องปิ๊กคะ...
  • มีเจ้าของหอที่พี่เคยอยู่  แฟนเขาเป็นมะเร็ง  แต่เขาเข้าใจว่าเป็นแค่นิ่ว
  • ภรรยาตัดสินใจไม่บอกสามี  เพราะเกรงว่าอาการจะทรุด   เพราะมะเร็งตับก็เป็นอันรู้กันว่าหนักแค่ไหนและโอกาสรอดก็ยาก
  • เขาพาสามีกลับมาอยู่บ้าน...และทำตัวเหมือนปกติ  สามีก็มีความสุขดีพูดคุยกับพี่ว่าเป็นนิ่วเดี๋ยวก็หาย...
  • เขามีความสุขจนกระทั่งวันที่อาการโคม่า..แล้วก็จากไป.....
  • พี่คิดว่าไม่บอกก็ดีนะคะ   ทำให้เขามีความสุขในช่วงสุดท้ายของชีวิต

สวัสดีค่ะ

  เคยฝันว่าตายเมื่อหลายสิบปีก่อน ตกเครื่องบินตาย รู้ตัวตลอดจนสิ้นใจ มีอาการดังนี้ค่ะ รู้สึกถึงบาดแผล มีความเจ็บปวด และใจสั่งให้ออกจากร่าง จากนั้น รู้สึกโล่ง ขาดความรู้สึกทางกายโดยสิ้นเชิง และคิดว่า คนที่จะตายคือ ร่างกายไม่สามารถให้จิตเราอยู่ต่อได้ คิดว่าไม่น่ากลัวนะคะ

สวัสดีค่ะคุณจินตนา อิ่มรักษา

  • "คนเรารู้วันเกิดแต่ไม่รู้วันตาย"   ความตายไม่ใช่เรื่องน่ากลัวค่ะ......ทุกคนต้องตายเมื่อเวลามาถึง....
  • ขณะมีชีวิตอยู่หากเตรียมความพร้อมสู่ความตาย....คงไม่ห่วงอะไรดีนะ...
  • แต่ใช่จะหดหู่กับความตายที่ยังมาไม่ถึง.....ชีวิตต้องเรียนรู้อีกมาก.......ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็ดีแล้ว

 

  • สวัสดีค่ะ นู๋ปิ๊ก
  • เดี๋ยวนี้การเตรียมตัวเป็นเรื่องสำคัญนะคะ อยู่ที่ว่าจะเตรียมแบบไหน ป้าแดง ขอเตรียมตัว ซักแป๊บสองแป๊บ ในการสั่งเสียคุณสามีก่อนค่ะ อิอิอิ
  • อยากเตรียมตัวตายครับ
  • จะได้แบ่งมรดกได้ถูก
  • ฮ่าๆๆ
  • ความตายเป็นเรื่องธรรมชาติ    รู้มาน๊านนาน
  • แต่ทำใจไม่ได้   คิคิ
  • อยากมีโอกาสบอกคนที่เรารัก   อยากตอบแทนความดีที่ทุกคนมีให้เรา
  • ...ความดีไม่มีขาย   ใครอยากได้ต้องทำเองค่ะ.....

 

สวัสดีค่ะ  ขอบคุณทุกท่านที่กรุณาแวะมาร่วมแสดงความคิดเห็นนะคะ  ^_^ 
P
อ.ลูกหว้า    ขอบคุณค่ะอาจารย์ลูกหว้า   ถ้าเป็นกรณีที่อาจารย์เล่ามา ก็น่าสนใจค่ะ  เพราะบางคนรู้แล้วทำใจไม่ได้ เกิดความเศร้าหมอง ทุกข์ทรมานไปจนตายก็มี
P
ตันติราพันธ์   ตอนตายแล้วคงไม่ค่อยน่ากลัว  แต่ก่อนตายนี่จิ น่ากลัวอ่ะค่ะ  กลัวเจ็บ แหะๆ
P
หญ้าบัว   ใช่แล้วค่ะคุณหญ้าบัว ทำวันนี้ให้ดีก็แล้วกันเอนะ
P
pa_daeng    ขอบคุณค่ะป้าแดง อิอิ
P
ขจิต ฝอยทอง   แบ่งมรดกมาทางนี้บ้างก็ได้นะคะ อาจารย์ขจิต  ฮิๆๆ
P
RAK-NA   ใช่แล้วค่ะ   อิอิ