ดิฉันเป็นครูใหม่ที่ไม่ใหม่เสียทีเดียว

ดิฉันเป็นครูใหม่ที่ไม่ใหม่เสียทีเดียว ใหม่ตรงที่เข้ามาสอนในโรงเรียนที่เป็นระบบโดยสอนคณิตศาสตร์ช่วงชั้นที่ 1 ป.1-ป.3 ที่ไม่ใหม่เพราะเคยเป็นครูสอนโรงเรียนกวดวิชาสอนจินตคณิต สอนสนทนาภาษาอังกฤษ สอนภาษาไทยนิดหน่อย
เมื่อเข้ามาสอนในโรงเรียนจริงๆ ซึ่งต่างกันเป็นอย่างมาก การสอนกวดวิชาเด็กๆส่วนใหญ่มีความรู้พื้นฐานมาค่อนข้างดี
(ส่วนใหญ่เป็นเด็กที่บ้านมีฐานะพอควรเรียนหนังสือพอใช้ได้และมาเรียนกวดวิชาเพื่อทักษะ)
พอต้องมาสอนในโรงเรียนจริงก็เกิดปัญหา เด็กมีหลากหลายปัญหา เช่น
การสอนเรื่องของการคูณ กับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2
เด็กส่วนใหญ่ท่องสูตรคูณไม่ได้ ดิฉันวิเคราะห์ดูก็พบว่า
1. เด็กอาจจะเคยท่องสูตรคูณมาบ้างตอนอยู่ป.1 แต่ท่องตามเพื่อนไปเรื่อย
โดยไม่รู้จริงๆว่า ตัวเลขมันคูณกันได้เท่าไรเช่น 2x5=10 แต่ท่องเป็น 2x5=15 ก็จำอยู่อย่างนั้น
2. เด็กไม่ตั้งใจจะท่องสูตรคูณ อ้างว่าไม่มีเวลา ขี้เกียจท่อง เป็นต้น
เมื่อดิฉันต้องสอนเลยเริ่มคิดว่าถ้าให้เด็กสักแต่ว่าท่องสูตรคูณไปเรื่อยตามประสบการณ์เดิม
ก็คงจะไม่รู้จริงว่าที่ท่องไปนั้นมันถูกต้องหรือไม่
สิ่งที่ดิฉันทำก็คือ
1.ให้สูตรคูณนักเรียนกลับไปท่องทีละมาตรา
2.วันรุ่งให้มาท่องกับครูในช่วงเช้าก่อนเข้าแถว
3.ถึงชั่วโมงเรียนอธิบายสิ่งที่มันคูณกันได้จริงๆ ว่ามัน มา จากไหน
4.ทำแบบฝึกหัดซ้ำๆ โดยยกตัวอย่างสิ่งที่ใกล้ตัวเด็กมากที่สุด หรือเด็กใช้ในชีวิตประจำวัน
5.เล่นเกมจำสูตรคูณกัน
ผลที่ได้...
เด็กๆสนุกกับการจำสูตรคูณมากยิ่งขึ้น และมีความสุขกับการเรียนคณิตศาสตร์มาก