ขอให้ตื่นขึ้นมาจากความฝันกันดีกว่า (ข้อคิดในวันพระ)

อ.ลูกหว้า

           

          ขอตื่นขึ้นมาจากความฝัน

จากคืนวันสุขสันต์แปรผันผ่าน

เหลือเพียงแค่ความสุขในวันวาน

น่าสงสารหัวใจนี้นี่กระไร

            ขอตื่นขึ้นมาพบพานกับความจริง

ว่าทุกสิ่งที่เห็นเป็นไฉน

เมื่อมีพบก็มีพรากมีจากไกล

เฝ้าดูใจตนเองนั่นแหล่ะดี

           ขอตื่นขึ้นมาเพื่อคิดถึงคนอื่น  

รู้จักคืนตอบแทนคุณแผ่นดินนี้

ควรเจือจานในหลายสิ่งที่ตนมี

พร้อมทั้งร่วมยินดีกับทุกคน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ธรรมะ&เรียงร้อย...บทกวี

คำสำคัญ (Tags)#ธรรมะฝังลึก#ธรรมะ#บทกลอน#ธรรมะในชีวิตประจำวัน#ธรรมะกับการทำงาน#ธรรมะอิสระ#ธรรมะเพื่อชีวิต#ธรรมะง่ายนิดเดียว#ธรรมะในใจ#ข้อคิดในวันพระ

หมายเลขบันทึก: 121051, เขียน: 21 Aug 2007 @ 15:37, แก้ไข, 06 Sep 2013 @ 18:16, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 8, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (8)

sasinanda
IP: xxx.121.185.128
เขียนเมื่อ 21 Aug 2007 @ 16:45

สวัสดีค่ะ

P

ข้อคิดของพี่ในวันนี้ค่ะ

ชีวิตเรามีค่า เรามามองตัวเราและคนอื่น ในแง่บวกกันเถอะ จิตใจเราจะได้เบาสบาย ใส สะอาด

นำดอกสาละมาฝากค่ะ

อ.ลูกหว้า
เขียนเมื่อ 21 Aug 2007 @ 17:14
พี่ sasinanda ขอบพระคุณค่ะสำหรับข้อคิด หว้าชอบดอกสาละมากเลยค่ะ หายากมากเลยนะคะ หว้าเห็นที่วัดอัมพวัน สิงห์บุรี สวยเหลือเกิน เห็นด้วยค่ะว่าเราควรมองและคิดในแง่บวก แล้วเราก็จะมีความสุข คนรอบข้างเราก็จะสุขด้วยค่ะ
พิชัย
IP: xxx.29.60.222
เขียนเมื่อ 21 Aug 2007 @ 17:17

เข้ามาร้อง โถ โถ โถ...ครับ

อ่านดูแล้วช่างน่าสงสารเสียนี่กระไร...จนน้ำตาปริ่มเบ้า ต้องแอบเบือนหน้าเช็ด :)

เหมือนตอนลูกสาว ลาไปเรียนต่อเมืองนอก ผมต้องใส่แว่นดำทีเดียว เพราะไม่อยากให้ใครเห็นตาโศกช้ำ

วันนี้วันพระ คงต้องนำเอาพระธรรมมาชโลมจิตครับ

พระพุทธองค์ทรงตรัสว่า...

เราทั้งหลายมีธรรมดาอยู่สองอย่าง ที่ทำให้เกิดทุกข์ คือ

หนึ่ง.การพลัดพรากจากสิ่งที่รัก เป็นทุกข์อย่างยิ่ง

(เพราะเมื่อมีรักหนึ่ง ย่อมมีทุกข์หนึ่ง ทุกข์ตอนจากสิ่งที่รักไป และการจากย่อมมีทั้งเราต้องจาก จากเขา หรือเขาต้องจากจากเรา...เฮ้อ!ทุกข์เพราะมีรัก)

สอง. การประจวบกับสิ่งที่ไม่รัก ย่อมเป็นทุกข์อย่างยิ่ง

(ในชีวิตเรา ไม่สามารถเลือกเจอแต่ความชอบใจ สมหวังได้เสมอไป ดังนั้นจึงเป็นธรรมดาของชีวิต ที่ต้องเรียนรู้และทนอยู่กับสภาพธรรมนี้ให้ได้ และทำตัวรับรู้ว่า เป็นธรรมดาของชีวิต จะได้ทุกข์น้อยลง)

มีรัก จากสิ่งที่รัก

มีชัง ประสบกับสิ่งที่ไม่รัก

ล้วนย่อมเป็นธรรมดาของชีวิต

ดังนั้น...ควรเจริญสติ คือการระลึกรู้และรู้เท่าทันในสิ่งที่เกิดกับชีวิต...เพื่อทุกข์ที่อยู่ จะได้น้อยลง

อ.ลูกหว้า
เขียนเมื่อ 21 Aug 2007 @ 17:31
  • กราบขอบพระคุณท่านอ.พิชัย
  • ที่ช่วยชี้แนะแนวทางในวันพระค่ะ
  • อ่านแล้วซึ้งมากเลยหรือคะ
  • พอดีกระซิบๆๆ นั่งแต่งตอนให้เด็กทำแบบฝึกหัดวิชาคำนวณค่ะ
  • เพราะเมื่อมีรักหนึ่ง ย่อมมีทุกข์หนึ่ง ทุกข์ตอนจากสิ่งที่รักไป และการจากย่อมมีทั้งเราต้องจาก จากเขา หรือเขาต้องจากจากเรา...เฮ้อ!ทุกข์เพราะมีรัก  แต่...คนเราก็ยังยินดีที่จะมีรักนะคะ
chainung
เขียนเมื่อ 22 Aug 2007 @ 08:44
การคิดถึงคนอื่นมากขึ้นทุกๆ วัน และคิดถึงเรื่องตัวเองให้น้อยลงทุกๆวัน เพื่อจะได้มองเห็นสุข-ทุกข์ของคนอื่น และนำไปสู่การแบ่งปันช่วยเหลือ...แม้เป็นเพียง "น้ำใจ" ก็มีค่ามหาศาลและงดงามมากที่สุดแล้ว
อ.ลูกหว้า
เขียนเมื่อ 22 Aug 2007 @ 15:33
คุณ chainung ทุกวันนี้หว้าก็คิดถึงคนอื่นมากขึ้นค่ะ เพราะคิดว่าตัวเองก็มีพร้อม แล้ว...ไปเติมเต็มให้กับคนอื่นที่ขาดดีกว่า แค่นี้ก็สุขใจแล้ว
chainung
เขียนเมื่อ 22 Aug 2007 @ 17:19

จะสุขไหนไม่เท่า-ใจเราสุข

จะเจ็บร้าวกี่แสนทุกข์-สุขกี่หน

จะผู้รากมากดีมีหรือจน

อยู่ที่คน-อยู่ที่ใจ-ใช่ใดเลย...

อ.ลูกหว้า
เขียนเมื่อ 22 Aug 2007 @ 22:56
  • P
  • หวัดดียามดึกค่ะ...
  • แวะมาเยี่ยมกันอีกรอบ
  • คราวนี้มีกลอนมาฝากด้วย
  • ขอบคุณค่ะ