การที่เราอโหสิกรรมให้คนอื่นว่ายาก แต่ การขอให้คนอื่น อโหสิกรรมให้ ยากยี่งกว่า

 วันนี้จะขอเล่าเรื่อง กาษา นาคา ต่อค่ะ

ทุกคนล้วนมีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์       เมื่อทุกคนในอดีตชาติได้เกิดมาเป็นมนุษย์ และด้วยแรงกรรม ก็มาพบกัน นาคชายได้เกิดเป็นมนุษย์ผู้ชาย ชื่อพงศ์พญา นาคหญิงชื่อวาดจันทร์ ครุฑที่จับนาคผู้หญิงกินชื่อ วินตา ส่วนมนุษย์ที่เคยเป็นกัลยาณมิตรให้นาคผู้ชาย ชาตินี้ได้เกิด เป็นแม่พงศ์พญา

     ที่ขึ้นต้นว่าทุกคนมีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ คือ เมื่อพงศ์พญาเกิดมาก็เป็นผู้มีศรัทธาในพระพุทธศาสนา อย่างมั่นคงต่อไป ตอนเด็กก็เคยบวชเป็นสามเณร เมื่อโตขึ้นก็ทำงานเกี่ยวกับการบูรณะวัดวาต่างๆ ชอบนั่งสมาธิ อัธยาศัยดี และมีคติในชีวิตว่า จะมีความสุขทุกวัน แม้วันที่มีทุกข์ ก็คิดว่าพรุ่งนี้จะมีสุขมากกว่านี้

วาดจันทร์ เป็นผู้หญิงสวย มีพ่อเป็นจิตกร อย่างที่บอก วาดจันทร์ มีแรงอาฆาตที่รุนแรง ตามแรงอธิษฐานขอเกิดเป็นมนุษย์ ก็ด้วยมุ่งหวังจะติดตามอดีตสามีกลับคืน ไม่ยอมให้ปฎิบัติธรรม มีอารมณ์ร้าย โกรธง่าย เอาแต่ใจ และมีกระแสจิตแรง ใช้อำนาจจิตทำร้ายคนได้เมื่อไม่พอใจ แต่วาดจันทร์ ก็มีคนรอบข้าง เป็นกัลยาณมิตร ประคับประคองตลอด

  วินตา เป็นครุฑหญิง ที่กลับชาติมาเกิด เป็นเพื่อนกับพงศ์พญา และหลงรักพงศ์พญา แม้ครุฑกับนาคจะไม่ถูกกัน แต่เมื่อเปลี่ยนภพชาติ มาเป็นมนุษย์ ด้วยความที่พงศ์พญา ชอบปฎิบัติธรรม จึงมีคุณลักษณะพิเศษ เป็นที่รัก ของมนุษย์และเทวดาทั่วไป แต่ทุกครั้งที่อยู่ใกล้กัน เมื่อเห็นเล็บสีแดงๆ ของวินตา พงศ์พญา ก็อ่อนแรงทุกที คือรู้สึกกลัว

   เรื่องราวเข้มข้นขึ้น เมื่อทั้ง 3 มาพบกัน และได้รู้ว่าต่างมีปมในอดีตมาอย่างไร ในตอนนี้ ขอฝากข้อคิดที่เก็บมาได้ว่า พงศ์พญา ตั้งใจจะขอให้ วาดจันทร์ อโหสิกรรมให้ ที่ภพชาติก่อน หนีไปปฎิบัติธรรมโดยไม่ได้รับการอนุโมทนาจากคู่ครอง จึงเหมือนมีความติดค้างอยู่ในใจตลอด และถ้าวาดจันทร์ไม่อโหสิกรรม ก็จะยังไม่บวชในชาตินี้  จะเห็นว่าปัจจัยแห่งการจะได้บรรลุธรรม มีทั้งอุปสรรค และแรงหนุนมากมาย การที่เราอโหสิกรรมให้คนอื่นว่ายาก แต่ การขอให้คนอื่น อโหสิกรรมให้ ยากยี่งกว่า และตอนต่อไปจะเล่าถึงความอุตสาหของพงศ์พญา กว่าจะได้ความยินยอมจากวาดจันทร์ และได้บวชสมความปรารถนา ค่ะ

กาษา นาคา - กาษานาคา (ช)