หากเป็นการอบรมสัมมนาที่อื่นๆ  ประโยคนี้  อาจจะชินหูและพูดกันบ่อย   

แต่สำหรับการสัมมนาที่นี่  ตรงกันข้าม.....ไม่อยากให้มีวันนี้...คือวันสุดท้าย ....เลย 

เมื่อคืนนี้  ครูอ้อยไม่ได้อยู่ทำ AAR  และไม่ได้ฟังมิตรรัก bloggers ร้องเพลง  เพราะตัวเอง  ก็จัดการตัวเองไม่ค่อยได้....

ปวดศีรษะและกินยา  จากนั้น  หัวถึงหมอนก็หลับสนิท  ตื่นขึ้นมาอีกที  กดโทรศัพท์ดู  ก็พบว่า...ตีสามของอีกวันหนึ่งแล้ว  

ทั้งๆ  ตอนก่อนจะหลับคิดว่า....จะงีบสักครึ่งชั่วโมงและจะไป...สนทนากับมิตรรักต่อ....วาย...อดมี...บรรยากาศดีๆมารายงานเลยค่ะ....ดูภาพน่ารักไปก่อนค่ะ....

 

คุณติ๋ว.....

 

 

 น้องลูกหว้า....

 

 

น้อง  ดร.กมลวัลย์   น่ารักกันทุกท่าน 

โดยเฉพาะ....

 

น่ารักที่สุดค่ะ..เสียดาย...ถูกพ่อครูบาฯ..ขายครึ่งราคาแล้ว....ฮา....