สำคัญที่ใจ แม้กายจะพิการ

ความสุขเปรียบเสมือนคนที่เรารัก เราต้องแสวงหา แม้ไม่พบหน้าเห็นผ้าที่ตากก็มีความสุข ความทุกข์เปรียบเสมือนคนที่รักเรา แม้ไม่ต้องการพบหน้า เขาก็จะมาพบเราแน่นอน

 

ไม่น่าเชื่อว่าวลีที่ปรากฏอยู่ในกรอบประโยคเด่น จะมาจากชายผู้หนึ่งซึ่งอยู่ในร่างของคนพิการมานานกว่ายี่สิบปี เขาชื่อ กำพล ทองบุญนุ่ม ซึ่งประกาศอย่างกล้าหาญว่า เขาลาออกจาความพิการแล้ว

ณ วันนี้กำพลในวัยกลางคนมีความสุขกับภาระกิจของชีวิต โดยที่เขาไม่สนใจว่าร่างกายของเขาจะพิการ ไม่สามารถเคลื่อนไหวไปไหนมาไหนได้เฉกเช่นคนธรรมดาทั่วไป เพราะเขาบอกว่ากายพิการแต่ใจเขาไม่พิการ

กำพลเคยเป็นอาจารย์สอนวิชาพละศึกษา ในมหาวิทยาลัยของรัฐแห่งหนึ่ง เขาประสบอุบัติเหตุจากการกระโดดลงสระน้ำเมื่อยี่สิบกว่าปีมาแล้ว อุบัติเหตุครั้งนั้นร่างกายของกำพลตั้งแต่ช่วงไหล่ลงมาจนถึงปลายเท้า ไม่มีความรู้สึกเลย ไม่สามารถจะเคลื่อนไหวได้อีก ชีวิตของเขาจึงอยู่บนเตียงนอนและบนรถเข็นมานานยี่สิบกว่าปี

เขาต้องต่อสู้กับความพิการของร่างกายอย่างแสนสาหัส แต่เขาก็มีความมานะพยายามที่จะช่วยตนเอง ในการปฏิบัติภาระกิจประจำวันให้ได้มากที่สุด เพื่อจะไม่ต้องรบกวนคนใกล้ชิด หรือจะรบกวนบ้างก็น้อยที่สุด

แต่สำหรับความทุกข์ทางใจที่เกิดจากความพิการนั้น กำพลบอกว่าไม่มีใครที่จะช่วยเขาได้ แต่เขาก็โชคดีที่มีความเชื่อและศรัทธาในธรรมะของสมเด็จพระบรมศาสดาอย่างลึกซึ้ง เขานำธรรมะมาประยุกต์ใช้ในการที่จะพ้นจากความทุกข์ทางใจได้สำเร็จในระดับหนึ่ง ซึ่งก็ทำให้เขามีความสุขทางใจ และเกิดความบันดาลใจที่จะเผยแผ่ธรรมะที่ช่วยให้เขาพ้นทุกข์ ไปบอกกล่าวให้อื่นที่มีความทุกข์ทางใจได้รับรู้และนำไปปฏิบัติบ้าง

นั่นคือที่มาของการรับเชิญไปเป็นวิทยากรพิเศษบรรยายเกี่ยวกับธรรมะให้ผู้คนฟังตามสถานที่ต่างๆอยู่เนื่องๆ จนกล่าวได้ว่าเขาได้รับการยอมรับจากผู้คนในระดับหนึ่ง นอกจากนี้เขายังร่วมจัดรายการวิทยุกับชมรมคนรักธรรมะทุกเช้าวันจันทร์ เวลา 06.30-7.00 น.

แม้กายจะพิการต้องนั่งอยู่บนรถเข็น เขาก็สามารถเดินทางไปในที่ต่างๆได้ โดยมีเพียงผู้ช่วยคนหนึ่งคอยดูแลเท่านั้น ใบหน้าของเขาอิ่มเอิบเต็มไปด้วยความสุขตลอดเวลาที่ไปไหนมาไหน ในยามที่ต้องพบปะผู้คนสนทนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับชีวิตและธรรมะ

หลายคนสงสัยและไต่ถามเขาว่า เขาทำให้ชีวิตของเขามีความสุขอย่างนี้ได้อย่างไร เขาตอบสั้นๆว่า "สำคัญที่ใจ แม้กายจะพิการ" และมีคำพูดที่คมคายน่าคิดอีกหลายประโยค ดังคำพูดส่วนหนึ่งของเขาในกรอบประโยคเด่นข้างบนนั้น

ผมขอคารวะและชื่นชมต่อ กำพล ทองบุญนิ่ม อย่างจริงใจครับ...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน 1938 Centuryboy

คำสำคัญ (Tags)#พิการแต่กาย ใจไม่พิการ

หมายเลขบันทึก: 118261, เขียน: 09 Aug 2007 @ 09:31 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 19:50 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)