ข่าวสารที่ดีๆสำหรับคุณพ่อ

พ่อลูกควรรู้
น.พ.สุกมลกล่าวว่า พ่อทุกคนรักลูก แต่ผู้ชายในความเป็นบุรุษเพศ ที่มีความมั่นคงทางอารมณ์สูง มักจะมีปัญหาในเรื่องของการสื่อสาร การส่งผ่านความรักและความเอื้ออาทร ภาพความรักของพ่อ ที่สื่อออกมา มักจะเป็นแบบของบุคคลผู้มีอำนาจ มากกว่าความเป็นเพื่อน ถ้าพ่อเป็นผู้มีอำนาจ เวลาลูกมีปัญหา ลูกอาจจะกลัวเกรง ไม่กล้าเข้ามาปรึกษา เวลาที่พ่อดุด่า ด้วยความเป็นห่วง ต้องการสั่งสอน แต่ลูกซึ่งเป็นผู้รับ อาจจะเข้าใจว่าเป็นการตำหนิติเตียน อย่างคำเปรียบเปรยที่ว่า วจีพิฆาต น้ำเสียงกระชากวิญญาณ ดังนั้นควรจะระมัดระวังในเรื่องโทนเสียงขณะดุด่า การตำหนิควรจะกระทำด้วยความเมตตา


วิธีการสื่อสารที่พ่อจะช่วยส่งผ่านความรักถึงลูก มีหลักการง่ายๆ คือ เวลาคุยกัน ต้องไม่ซ้ำเติมในเรื่องของความผิดพลาด จะต้องเป็นผู้รับฟังที่ดี ไม่ควรตัดสินว่าผิดหรือถูก ไม่ควรใช้อำนาจแห่งความเป็นพ่อ บังคับให้ลูกทำอย่างโน้นอย่างนี้ หรือห้ามกระทำ เพราะความเป็นผู้มีอำนาจ เด็กอาจจะกลัวไม่เถียง แต่ความโกรธของเด็ก จะไปแสดงออกถึงพฤติกรรมตรงกันข้าม ที่จะทำให้พ่อแม่ต้องเสียใจ ช้ำใจ เช่น กลับบ้านดึก มั่วสุมกับเพื่อน ติดยาเสพติด หากลูกเริ่มมีพฤติกรรมที่ไม่ดี พ่อแม่อยากจะให้ลูกเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมใหม่ วิธีการสื่อสารที่จะช่วยเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมใหม่ เริ่มจากการพูดถึงสิ่งที่ลูกทำ อาทิ การกลับบ้านดึกๆ เป็นสิ่งที่พ่อไม่ชอบ บอกให้รู้ถึงความรู้สึกของเราที่พ่อไม่ชอบให้กลับบ้านดึกดื่นค่อนคืน ก็เพราะพ่อเป็นห่วง กลัวว่าจะเกิดเหตุการณ์เลวร้ายกับลูก และพูดถึงสิ่งที่อยากให้เปลี่ยนแปลง ถ้าต้องกลับบ้านดึก มีกิจกรรมโรงเรียนหรือต้องทำกิจกรรมอะไร ก็โทร.บอกพ่อนะ

สำหรับเรื่องกำลังใจในครอบครัวไม่ใช่หน้าที่ของผู้ใดผู้หนึ่งโดยเฉพาะ ควรจะเป็นซึ่งกันและกัน โดยมีพ่อเป็นเสาหลักช่วยดูแลกัน หากพ่อและแม่ต้องทำงานนอกบ้านทั้งคู่ เมื่อกลับบ้าน พ่อก็ควรจะช่วยดูแลงานบ้านตามสมควร มิใช่งานของแม่แต่เพียงฝ่ายเดียว หรือลูกๆ ที่ตั้งใจเรียน ประพฤติตนดี ก็เป็นกำลังใจที่จะช่วยส่งเสริมให้พ่อแม่ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพราะรู้สึกสบายใจไม่ต้องกังวลอะไร เป็นต้น
 


"ตามหลักวิทยาศาสตร์ สมองผู้ชายจะผลิตความคิด ออกมาเป็นภาพ ส่วนผู้หญิง สมองจะผลิตความคิดออกมาเป็นคำพูด หากการสื่อสารด้วยคำพูดเป็นสิ่งที่ยากสำหรับพ่อ ก็ควรจะแสดงความรักออกมาทางภาษากายก็ได้ นอกจากเรื่องการสื่อสารแล้ว การมีเวลาให้แก่กัน ก็เป็นเรื่องสำคัญ ไม่จำเป็นที่จะต้องอยู่ด้วยกันตลอดเวลา แต่ต้องใช้เวลาร่วมกันอย่างมีคุณภาพ พ่อแม่อาจจะต้องทำงานเพื่อหารายได้มาจุนเจือครอบครัว เวลาที่จะอยู่ด้วยกันอาจจะมีไม่มากนักแต่ต้องทำให้เวลาที่มีอยู่เป็นเวลาแห่งความสุข ทำกิจกรรมร่วมกัน ดูทีวี นั่งคุยกัน ถ้ามีเวลาว่าง ก็เดินทางท่องเที่ยวด้วยกัน ให้เป็นภาพความทรงจำที่ดี เป็นภาพเหตุการณ์ประทับใจ ที่จะจดจำไปตลอดชีวิต" คุณหมอสุกมลกล่าว

ด้านต้น นามแก้ว เยาวชนสานรักคนเก่งหัวใจแกร่ง ผู้พิการขาซ้ายขาด ปัจจุบันศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนปากน้ำปราณวิทยา ประจวบคีรีขันธ์ กล่าวว่า ไม่ค่อยผูกพันกับคุณพ่อมาก เพราะเสียชีวิตตั้งแต่ตนยังเด็ก ต่อมาได้พักอยู่กับคุณยาย และเชื่อในคำสอนของยายที่ว่า คนเราไม่สามารถอยู่ยงคงกระพัน อยู่ค้ำฟ้าได้ แต่ความดีที่เราทำอยู่ได้ คิดดี ทำดี ทำให้เรารู้สึกถึงความภาคภูมิใจ รู้สึกดีกับตนเองซึ่งจะต้องทำอย่างสม่ำเสมอ ชีวิตคนเรานั้น ต้องมีล้ม มีอุปสรรคด้วยกันทั้งนั้น มีล้มแล้ว ก็ต้องมีลุก ต้องต่อสู้กับอุปสรรคและก้าวต่อไปด้วยกำลังใจจากคนรอบข้าง

"เยาวชนที่ท้อแท้กับการเรียน ติดเพื่อน ควรจะแยกแยะให้ดี ตอนนี้เราเป็นนักเรียน ก็ต้องตั้งใจศึกษาเล่าเรียน พากเพียรให้ได้วิชาความรู้ มีปัญหาก็ปรึกษาครู สำหรับตนเองนั้น ได้กำลังใจที่ดีจากน้องสาว อยู่ด้วยกันสองคน รู้สึกผูกพันกันมาก รู้สึกว่าชีวิตเรามีความหมาย จะต้องเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับน้อง เลี้ยงดูน้องให้ดีที่สุด อยากจะเรียนอะไร ก็จะส่งเสียให้เรียน ในอนาคตน้องจะได้มีวิชาความรู้ ที่ต่อสู้กับปัญหาอุปสรรคได้ต่อไป"

ด้านปนัดดา วงศ์ผู้ดี กล่าวว่า ที่มีทุกวันนี้เพราะพ่อ ยิ่งตอนที่มีปัญหาหนักๆ หันไปทางไหนก็มีพ่อ พ่อจะคอยให้คำปรึกษาตลอดจนคำแนะนำดีๆ ตั้งแต่เรียนซึ่งบุ๋มอยากเรียนต่อปริญญาโททันทีที่จบปริญญาตรี พ่อก็ลำบากเพราะว่าต้องใช้เงินส่งเสียเยอะ สุดท้ายก็กัดฟันให้บุ๋มเรียนจนสมปรารถนาจนได้ แม้กระทั่งตอนที่ประกวดนางสาวไทยที่บุ๋มโดนรังแกจากเพื่อนๆ ด้วยข้อหาที่เป็นตัวเก็ง ไม่มีใครคุย ไม่มีใครสุงสิงด้วย แต่ก็มีพ่อนี่แหละ ที่มอบกำลังใจให้บุ๋มตลอดเวลา พ่อบอกว่าไม่เป็นไร ประกวดให้เสร็จแล้วพ่อจะไปรับกลับบ้าน และเมื่อบุ๋มมีครอบครัวพ่อก็ยังคอยเป็นกำลังใจให้ โดยพ่อสอนว่าการใช้ชีวิตคู่สิ่งสำคัญคือต้องอดทน บุ๋มจดจำ มาใช้เพื่อประคองชีวิตคู่ของตน ในโอกาสวันพ่อปีนี้บุ๋มอยากให้พ่อมีสุขภาพที่ดี แข็งแรง อยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้บุ๋มและครอบครัวต่อไป

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน dkt1234

คำสำคัญ (Tags)#การจัดการเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นสังคม

หมายเลขบันทึก: 118260, เขียน: 09 Aug 2007 @ 09:28 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 19:50 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)