อยู่เป็นสุข เพราะถึงสันติทางใจ
<p class="MsoBodyTextIndent"> <br><strong>“<span>คนสมัยนี้มันฆ่ากันง่ายเหลือเกิน</span>”</strong></p> <p class="MsoBodyTextIndent"><span>ประไพพรรณเอ่ยขึ้นเมื่อเงยหน้าจากหนังสือพิมพ์รายวันฉบับหนึ่ง<span> </span>อรุณีกับดิฉันนั่งตรงข้าม<span> </span>จึงไม่รู้ว่าเธอกำลังพูดถึงใคร </span><span> </span></p> <p class="MsoBodyTextIndent">“<span>ฟุตบอลเป็นเหตุซะด้วย<span> </span>ผัวจะดูบอล<span> </span>เมียจะดูดาวพระศุกร์<span> </span>พ่อเจ้าประคุณโมโหเลยกดโป้งเข้าให้<span> </span>เมียตาย<span> </span>ตัวเองต้องระเห็จเข้าคุกไป<span> </span>เวรแท้ๆ</span>”</p> <p class="MsoBodyTextIndent">“<span>มีลูกหรือเปล่าไม่รู้ <span> </span>ถ้ามีก็น่าสรสารเด็ก</span>”<span> </span><span>อรุณีเอื้อมมือดึงหนังสือพิมพ์มาจากประไพพรรณ</span></p> <p class="MsoBodyTextIndent">“<span>ยังมีอีกข่าวหนึ่งด้วย</span>”<span> </span><span>เธอบอกเมื่อพลิกดูด้านใน<span> </span></span>“<span>ผัวถูกเมียจามด้วยอีโต้<span> </span>ฐานที่เห็นเมียเป็นกระสอบทรายเคลื่อนที่</span>”</p> <p class="MsoBodyTextIndent">“<span>ตายมั้ย</span>?”<span> </span><span>ประภาพรรณถาม</span></p> <p class="MsoBodyTextIndent">“<span>ไม่น่าถาม</span><span> </span><span>แต่ก็สมแล้วล่ะ <span> </span>เมามาแล้วซ้อมเมียนี่ไม่สมควรตายเหรอ</span>”</p> <p class="MsoBodyTextIndent">“<span>ใจร้ายจัง</span>”<span> </span><span>ประภาพรรณบ่น<span> </span></span>“<span>เปล่า</span>..<span>ไม่ได้ว่าเธอ</span><span> </span><span>ฉันหมายถึงคนที่เป็นฆาตกรน่ะ</span>”</p> <p class="MsoBodyTextIndent">“<span>ฮือ</span>..”<span> </span><span>อรุณีทำเสียงครางในลำคอ</span><span> </span>“<span>ฉันว่านะอีกไม่นานเราคงจะได้อ่านข่าวฆ่าฟันเพราะเบี้ยวพนันบอล<span> </span>คอยดูซี</span>”</p> <p class="MsoBodyTextIndent">“<span>ฉันไม่เห็นใครจะรวยขึ้นมาเพราะการพนันหรือมี</span>?”<span> </span><span>ประไพพรรณหันมาถาม</span></p> <p class="MsoBodyTextIndent">“<span>เอ</span>..<span>ไม่รู้ซิ</span>”<span> </span><span>ดิฉันตอบ </span><span> </span>“<span>มีคนพูดว่าไฟไหม้บ้านยังเหลือที่ดิน<span> </span>แต่ผีพนันเข้าสิงเมื่อไหร่</span><span> </span><span>ทั้งที่ทั้งบ้านไม่เหลือหลอ</span>”</p> <p class="MsoBodyTextIndent">“<span>เล่นการพนันนี่เป็นข้อหนึ่งในอบายมุข</span><span> </span>7<span> </span><span>ประการ<span> </span>พระพุทธเจ้าชี้โทษของการพนันให้รู้แล้วทำไมยังไม่รู้จักเกรงกลัวกันบ้างหนอ</span>”<span> </span><span>อรุณีรำพึงรำพัน</span></p> <p class="MsoBodyTextIndent">“<span>ความโลภไง</span>!<span> </span><span>ได้แล้วอยากได้อีก<span> </span>ที่เสียก็พยายามแก้ตัวใหม่เพราะอยากได้คืน</span>”<span> </span><span>พระไพพรรณให้ความเห็น</span></p> <p class="MsoBodyTextIndent">…<span>พระท่านว่าความโลภเป็นกิเลส <span> </span>เมื่อเกิดขึ้นในจิตใจคนแล้ว<span> </span>ย่อมนำความทุกข์มาให้เสมอ<span> </span>เช่น <span> </span>มีความอยากในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง<span> </span>ก็จะถูกเผาลนด้วยความอยาก</span><span> </span><span>แล้วจิตนั้นก็จะเร้าร้อนด้วยแรงปรารถนาจนเกิดเป็นตัณหา<span> </span>คือ <span> </span>ทำให้จิตดิ้นรน</span></p> <p class="MsoBodyTextIndent"><span>เมื่อจิตดิ้นถึงจุดหนึ่ง<span> </span>จะมีการแสวงหาเพื่อให้ได้สิ่งที่ตนต้องการ</span></p> <p class="MsoBodyTextIndent"><span>บนเส้นทางการแสวงหานั้น<span> </span>หากขาดการควบคุมความอยากให้ดี</span><span> </span><span>การแสวงหาอาจผิดกฎหมาย<span> </span>ผิดศีลแล้วความเดือดร้อนเพราะต้องรับโทษทัณฑ์ทางกฎหมายก็จะติดตามมา</span></p> <p class="MsoBodyTextIndent"><span>หากเพียงผิดศีลก็จะมีทุกข์<span> </span>ไม่สบายใจ <span> </span>ในหนังสือ<span> </span></span>“<span>เทศโกวาท</span>”<span> </span><span>กล่าวไว้ว่า<span> </span></span>“<span>ใจเป็นบ่อเกิดของกิเลสทั้งหลาย<span> </span>เป็นบ่อเกิดของอารมณ์ทั้งปวง <span> </span>ความดีความชั่วเกิดที่ใจเหมือนกัน <span> </span>ถ้าหากมีสติควบคุมจิต</span><span> </span><span>คอยกลั่นกรองจิต</span><span> </span><span>กำจัดความชั่วให้ออกไปเสีย<span> </span>เหลือแต่ความดีไว้ในจิตใจของตน</span><span> </span><span>จึงจะปรากฏแต่ความดี<span> </span>ถ้าความชั่วไหลเข้ามาในใจของเรามิ เราไม่มีสติกลั่นกรองก็จะเหลือแต่ความชั่ว <span> </span>กองอยู่ในใจของเราทั้งหมด</span>”</p> <p class="MsoBodyTextIndent"><span>ถึงแม้กิเลสจะเป็นสิ่งคู่กับมนุษย์ <span> </span>แต่ถ้าไม่คอยเตือนตนให้ระงับยับยั้งไว้<span> </span>กิเลสนั้นย่อมกลายเป็นตัณหาอันก่อให้เกิดความเดือดร้อน<span> </span>มากบ้างน้อยบ้างแล้วแต่ตัณหาที่เกิดขึ้นนั้นๆ</span><span> </span><span>ขอฝากพุทธพจน์มาถึงท่านผู้อ่าน<span> </span></span>“<span>กรรมกำหนด</span>”<span> </span><span>ดังนี้</span></p> <p class="MsoBodyTextIndent"><strong>“<span>ผู้ที่ตัดตัณหาเครื่องเกี่ยวข้องได้หมด</span></strong></p> <p class="MsoBodyTextIndent"><strong><span>กำจัดความกระวนกระวายในใจเสียได้</span></strong></p> <p class="MsoBodyTextIndent"><strong><span>จึงเป็นผู้สงบ</span><span> </span><span>อยู่เป็นสุข</span><span> </span><span>เพราะถึงสันติทางใจ</span>”</strong></p> <p class="MsoBodyTextIndent"> </p> <p class="MsoBodyTextIndent"> </p> <p class="MsoBodyTextIndent"> </p> <p class="MsoBodyTextIndent"> </p> <p class="MsoBodyTextIndent"> </p> <p class="MsoBodyTextIndent"> </p> <p class="MsoBodyTextIndent"> </p> <p class="MsoBodyTextIndent"> </p> <p class="MsoBodyTextIndent"> </p> <p class="MsoBodyTextIndent"><strong> </strong></p> <p class="MsoBodyTextIndent"><em> </em></p>
สวัสดีค่ะ ลูกชาย
เรียนจบแล้ว ใช่ไหมคะ เมื่อไรฉลอง ยินดีด้วยนะคะ
สวัสดีครับแม่อ้อย
สติมาปัญญาเกิดละครับแม่อ้อย
เรียนจบแล้วครับแต่ต้องรอฝึกงานอีก๑ปีถึงจะรับปริญญาใบน้อยๆนะครับ
รักษาสุขภาพด้วยนะ