คงเป็นความโชคดีของผู้เขียนค่ะ.......ที่วันนี้นึกครึ้มอกครึ้มใจอะไรไม่ทราบนึกอยากรับประทานข้าวมันไก่เป็นอาหารมื้อเช้า เลยบึ่งรถออกมาที่ร้านข้าวมันไก่ ในตัวตลาดเทพา ซึ่งก็ไม่ไกลจากโรงเรียนนักหรอกค่ะ
ความจริงแล้วร้านข้าวมันไก่ก็ไม่ใช่มีแค่ร้านนี้ร้านเดียวหรอกค่ะ แต่ร้านนี้คงถูกอกถูกใจใครๆ ตรงที่ความสะอาดในการปรุงอาหารของผู้ขาย, สภาพร้านที่ดูสะอาดสะอ้าน แต่ที่มัดใจลูกค้าส่วนใหญ่คงเป็นที่อัธยาศัยไมตรีของสองสามี ภรรยา เจ้าของร้าน ทุกครั้งที่มีลูกค้าเดินเข้า-ออกจากร้านเจ้าของร้านทั้งสองคนนี้ก็จะทักทายและกล่าวขอบคุณลูกค้าจนติดหูและติดใจไปตามๆ กัน ยิ่งเวลารับ-ทอนเงินค่าอาหารจากลูกค้าจะรับด้วยท่าทีนอบน้อม ดูน่ารักและประทับใจในคนคู่นี้เลยล่ะค่ะ
แต่มื้อเช้าของวันนี้เป็นมื้อเช้าที่อิ่มไปพร้อมๆ กับได้อะไรดีๆ ในวิธีคิดกลับออกไปจากร้านด้วยค่ะ
ผู้เขียนเข้าไปในร้านสั่งอาหารพร้อมๆ กับชายวัยกลางคนคนหนึ่ง ที่มารออาหารที่สั่งไว้ก่อนล่วงหน้านี้แล้ว เขามาเพื่อรอรับอาหารที่ได้สั่งเอาไว้ ระหว่างที่ผู้เขียนนั่งรออาหารก็พบว่าชายผู้นี้รู้จักสนิทสนมเป็นอย่างดีกับเจ้าของร้านทั้งสองจากบทสนทนาของทั้งสาม (ผู้เขียนไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังนะคะ แต่มันดังพอที่จะได้ยินชัดเจนเหมือนกัน) ซึ่งเจ้าของร้านทั้งสองคนนี้ไม่ใช่คนในพื้นที่หรอกค่ะ ทราบมาว่าเคยเป็นคนครัวจากครัวของโรงแรมในกรุงเทพฯ แล้วย้ายมาเช่าห้องแถวอยู่ที่นี่ด้วยเหตุผลทางเศรษฐกิจของโรงแรม โดยมาเปิดร้านขายข้าวมันไก่เล็กๆ ผู้เขียนได้เห็นการพัฒนาของร้านนี้มาเป็นลำดับ เริ่มตั้งแต่ที่มีโต๊ะเพียงไม่กี่โต๊ะในช่วงแรกของการเปิดร้าน มาเป็นโต๊ะที่ดูดีมีผ้าปูโต๊ะและกระจกแก้วบนโต๊ะทุกตัว แต่ก็ยังอยู่บ้านห้องแถวหลังเดิม ข้ามถนนไปฝั่งตรงกันข้ามกับร้าน มีอาคารพาณิชย์ 2 ห้อง 2 ชั้นกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง ค่ะ.....ถูกต้องเลยค่ะ เป็นร้านใหม่ของสองสามีภรรยาคู่นี้เอง
บทสนทนาของทั้งสามเริ่มต้นด้วยการชื่นชมในความสำเร็จของสองสามีภรรยาผู้นี้โดยชายวัยกลางคนที่ดูเหมือนจะสูงวัยกว่าสองสามีภรรยาและทราบภายหลังว่าเป็นเจ้าของนากุ้งที่อยู่ไม่ไกลออกไปจากตัวอำเภอนัก
" เก่งจังนะ.....น้องมาอยู่ที่นี่จนได้ชื้อที่ดินสร้างบ้านใหม่เลย"
"พวกหนูมาที่นี่มีเงินมาตั้งร้านใหม่แค่เจ็ดพันกว่าบาทเองค่ะพี่ตุ๋ย ลำบากลำบนกันน่าดู แต่ก็ต้องอดทนกันค่ะ"
"พวกผมโดนมาเยอะครับเลยต้องสู้ เหนื่อยหน่อยแต่สบายใจครับ"
"แต่พวกน้องก็จับทางถูกนะ"
"หนูว่าบางครั้งสังคมทำเราเจ็บ แบบปวดร้าวเลยเหมือนกันนะคะ ยิ่งอยู่สูง ยิ่งเป็นที่รู้จักด้วยแล้ว เวลาตกลงมานี่สังคมทำเอาเราเจ็บเลย"
"พี่ก็เคยเจอเหมือนกันน้อง แต่ถ้าจะล้มนะน้องให้ล้มคะมำไปข้างหน้านะ อย่าล้มหงายตึง แผ่มาด้านหลังล่ะ เพราะถ้าเราล้มไปข้างหน้าเราก็ยังสามารถลุกขึ้นได้ง่ายกว่าแผ่หงายไปข้างหลังน้องเอ๊ย ล้มได้ก็ต้องลุกได้น้อง แต่ไม่ใช่มุทะลุจะดันไปข้างหน้าอย่างเดียว ตั้งหลักให้ได้ก่อนแล้วค่อยออกเดินใหม่"
ผู้เขียนคงไม่สามารถอ้อยอิ่งอยู่ต่อแล้วล่ะ จึงจับประเด็นการสนทนามาได้เพียงเท่านี้ แต่ผู้เขียนกลับรู้สึกดีที่เมื่อเช้านี้ มีอะไรดีๆ แว๊บผ่านหูเข้ามาในความคิดคำนึงของผู้เขียน
คุณว่า.....ณ ร้านข้าวมันไก่..... ร้านนี้มีอะไรให้ต่อยอดความคิดคำนึงของคุณได้บ้างรึปล่าวคะ
สวัสดีค่ะอาจารย์ แผ่นดิน
ธรรมดาตั้งแต่ผมเป็นเด็ก ที่เทพาไก่ทอดอร่อย มาวันนี้ได้รับรู้จากอาจารย์ว่าข้าวมันไก่ก็อร่อย วันหลังหากเหตุการณ์ปกติจะลองแวะทานดู ฝีมือคนกล้าหัวใจแกร่ง คนเราต้องสู้ครับ….ถึงแม้นว่าไม่ได้ร่ำรวยมาตั้งแต่เกิด…ความจริงคนบ้านเราก็เป็นนักสู้ชีวิตอยู่แล้ว ลองหันดูรอบตัวก็จะเห็นความแตกต่างของผู้คนบ้านเรา บางบ้านเมื่อเราเห็นตอนเป็นเด็กแทบไม่มีอะไรกินแต่ด้วยความมานะอดทน พยายามทำมาหากิน เก็บเล็กผสมน้อย กินเพื่ออยู่ รวบรวมเงินส่งให้ลูกเรียน สอนให้เขาเป็นคนดีของสังคม พอลูกหลานเขาโตขึ้นสามารถช่วยเหลือพ่อแม่ไม่ให้ลำบากเหมือนเดิม เพราะเขาได้ทำงานที่ดีๆ หรือค้าขายร่ำรวย เนื่องจากมีความซื่อสัตย์เป็นพื้นฐาน สามารถส่งเสริมให้เขาประสบความสำเร็จได้…….เขาได้รับการขัดเกลาจนกล้าหัวใจแกร่ง…แม้ล้มแล้วก็มีพลังแห่งความดี ซื่อสัตย์ สามารถพัฒนาตัวเองให้สามารถยืนหยัดแล้วก้าวไปข้างหน้าได้อีกครั้งได้อีกครั้งแต่อาจยั่งยืนกว่าเดิมโดยมีเส้นทางเดินเก่าเป็นบทเรียน นี่คือสิ่งที่เราเห็น ผมอ่านบันทึกของอาจารย์แล้วสะดุดใจ ขอฝากคารวะพ่อค้าข้าวมันไก่ด้วยความจริงใจ ที่คุณสู้จนยืนหยัดและก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยความมั่นคง ขอให้รักษาความดีเอาไว้เป็นตัวอย่างแก่ลูกหลานสืบไป วันหน้าจะไปอุดหนุนให้ได้ ขอบคุณอาจารย์ที่บันทึกถ่ายทอด ด้วยความจริงใจสวัสดีครับ
สวัสดีค่ะคุณ
สวัสดีค่ะ
- เรียกว่าได้กินข้าวมันไก๊ ข้าวมันไก่ ของแท้เชียวนะนี่
- ขอบคุณค่ะที่เก็บได้มาแล้วแจกจ่าย
สวัสดีค่ะ