KM (แนวปฏิบัติ) วันละคำ : (380) วัฒนธรรมไทยเป็นอุปสรรคต่อ KM หรือไม่ – (4) พึ่งพิงพ่อแม่

มงคลชัย วิริยะพินิจ  บอกว่า คนไทยมีลักษณะ
• เรียนรู้จากพ่อแม่ เป็นแหล่งหลัก
• พ่อแม่ตัดสินใจให้ลูกๆ
• ลูกๆ ได้รับอิทธิพลจากพ่อแม่มาก  

         สังคมไทยไม่ได้มีลักษณะเดียวกันทั้งหมด     ลักษณะข้างบนจะเป็นจริงต่อคนไทยส่วนใหญ่หรือไม่ ผมไม่แน่ใจ     เพราะไปทางไหนก็ได้ยินแต่คนที่มีปัญหาลูกไม่เชื่อฟัง     แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่สุดในเรื่องความสัมพันธ์ในครอบครัว กับความสามารถในการใช้เครื่องมือ KM   

         ได้กล่าวแล้วว่า การใช้ KM เป็นการฉกฉวยวิกฤติเป็นโอกาส     ฉวยเอาธรรมชาติของความเป็นมนุษย์ในการสร้างสรรค์โดยการทำงาน และเรียนรู้ร่วมกัน

         ผมมีความเชื่อว่า มนุษย์เป็นสัตว์สังคม     ต้องการความสุขชนิดที่เรียกว่า social health     คือมีความสุขเมื่อได้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม หรือหมู่คณะ    มีสุขเมื่อได้รับการยอมรับจากคนอื่น    ผมพูดว่า มนุษย์เราบ้ายอทุกคน   

         ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นคนที่พึ่งพิงพ่อแม่ หรือเป็นคนพึ่งตนเอง     ก็ไม่น่ามีผล     ในเมื่อเราใช้วิธีกระตุ้นด้วยการชวนเล่าเรื่องราวที่ภูมิใจ  ในบรรยากาศชื่นชม    เราจะเห็นความเป็นตัวของตัวเองเปล่งประกายออกมาทุกคน

วิจารณ์ พานิช
28 ก.ค. 50  

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KMI Thailand

คำสำคัญ (Tags)#วัฒนธรรม#สังคมไทย#km วันละคำ

หมายเลขบันทึก: 117223, เขียน: 06 Aug 2007 @ 08:55 (), แก้ไข: 26 May 2012 @ 19:59 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก


ความเห็น (1)

sasinanda
IP: xxx.121.191.56
เขียนเมื่อ 
P
sasinanda
สวัสดีค่ะท่านอาจารย์

ดิฉันเห็นด้วยกับที่ท่านบอกว่า ไม่ว่าจะเป็นคนที่พึ่งพิงพ่อแม่ หรือเป็นคนพึ่งตนเอง     ก็ไม่น่ามีผลmujเป็นอุปสรรคต่อ KM     

ดิฉันมีประสบการณ์เรื่องนี้ กล่าวคือ เมื่อลูกเล็กๆ  เลี้ยงลูกแบบทะนุถนอมและเป็นคนวางแนวทางให้ทุกอย่างในช่วงต้นของชีวิต แต่พออายุ 11ขวบ เขาเริ่มเป็นตัวของตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ แม้ จะฟังและแคร์พ่อแม่มาก

พอไปเรียนต่อต่างประเทศ จะพัฒนาเป็นคนที่มีความมั่นใจในตัวเอง ตัดสินใจเอง พอทำงานก็ก้าวหน้าดี แต่ความรักห่วงใยพ่อแม่ ไม่น้อยลงเลย

สรุปว่า วัฒนธรรมไทยไม่เป็นอุปสรรคต่อการทำKMค่ะ  ถ้าเราจะจัด  timing ที่เหมาะสม จังหวะเวลาที่จะปล่อยให้ลูกรู้จักพึ่งพิงตัวเอง รู้จักคิดเอง ให้เป็นผู้ใหญ่ (กว่าอายุ)  ไม่ใช่คอยไปจูงลูกอยู่ตลอดเวลา