หิ่งห้อยเงียบไปนานมากนะ ต้องยอมรับว่าเครียดกับการเรียนและงานในหน้าที่ไม่รู้จะจัดสรรเวลาอย่างไรดี จากภาวะอารมณ์ที่ไม่มั่นคง เมื่อมีสิ่งที่ไม่ถูกใจ สติไม่ระวังจิตจึงปรุงแต่งในเหตุการณ์ที่เกิดใจก็ทุกข์ คิดวนเวียนแต่เหตุการณ์ที่เกิด ทุกข์ยังอยู่แต่สติดีขึ้นหน่อยหนึ่ง จิตเริ่มพิจารณา ที่เราทุกข์ก็เพราะยังยึด“ตัวกูของกู” ทั้งๆที่เราก็พยายามระมัดระวังยึดตัวเราของเราให้น้อย …คิดถึงพระอาจารย์ที่สอนธรรมะใจก็ยังทุกข์อยู่ …โทรศัพท์ถามพระอาจารย์ จะพิจารณาธรรมอย่างไรดี ให้การยึด “ตัวกูของกู” น้อยลง …..พระอาจารย์สอนธรรมะมาว่า …ได้ฟัง ได้เห็น อะไร ก็ให้อยู่ตรงนั้นเหมือนต้นไม้ที่มีแต่ต้นเฉยๆ ใจของเราอย่าออกไปต่อกิ่งก้านใบ ดอกผล ให้เกิดสุข หรือเกิดทุกข์ ฝึกแยกจิต กับสิ่งที่เกิด ฝึกเสมอๆใจจะรู้สึกเฉยๆ สบายๆ….ใจของเราจดจ่อฟังคำสอนจากพระอาจารย์ทางโทรศัพท์ ทุกข์ที่ใจเบาลงอย่างเห็นชัดเจน …กราบท่านและจะพยายามมีสติตั้งใจพิจารณาคำสอนนั้นให้มากขึ้น วันนี้ขอนำธรรมะที่เกิดกับตัวเองมาฝาก เมื่อเข้าใจแล้วปัญญาเกิดกำลังใจดีพร้อมที่จะทำหน้าที่ต่อไป ….. ..
แก้ทุกข์ด้วยธรรม
ทุกข์เพราะยึด.....เข้าใจแล้วปัญญาเกิดกำลังใจดีพร้อมทำหน้าที่ต่อไป
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
ทะเลใจ · 5 ส.ค. 2550
มั่นเขตวิทย์ · 5 ส.ค. 2550
ดร.อุทัย อันพิมพ์ · 5 ส.ค. 2550
เวียงสะอาด · 5 ส.ค. 2550
Fisherman · 5 ส.ค. 2550
beeman 吴联乐 · 5 ส.ค. 2550
ชีวิตวุ่นวายเพราะใจเราวุ่น หลายครั้งที่ทุกข์ เพราะยึดติดโดยเราก็ไม่รู้ตัว แต่พอมองย้อนกลับไปก็ได้ข้อคิดเหมือนคุณหิ่งห้อยค่ะ...เหนื่อยนักพักบ้างก็ดีนะคะ...เป็นกำลังใจให้นะคะ
ขอบคุณมาก ค่ะ ครูตู่ บันทึกนี้ หิ่งห้อยก็งงนะ มีสองบันทึกคู่กันได้อย่างไร ทำครั้งแรก ส่งไม่ได้ เน็ตล่ม พอครั้งที่สอง บันทึกได้ ตัวเองมาเห็นยังงง ๆเลยค่ะ กลายเป็นสองบันทึก ไม่เป็นไรนะเรียนรู้ธรรมะ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ ดูแลสุขภาพนะคะ