การเขียนบล็อกผสมกับ ลปรร.ให้ความสุขจังเลย

สองวันนี้  ครูอ้อยมีโอกาสได้อยู่กับ GotoKnow นานเหลือเกิน 

ครูอ้อยเฝ้าสังเกตที่หน้าจอ  พบว่า.....มีสมาชิกใหม่มากมาย  เวียนกันเขียนบันทึกเข้ามา 

ต่อจากนี้ไป  เป็นความเห็นส่วนตัว  จากความรู้สึกของครูอ้อย...ที่อ่านพบ   ส่วนใหญ่เป็นสมาชิกใหม่  ที่มุ่งหวังในการเขียน blog เท่านั้น  ไม่มีการได้สนทนาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ 

ครูอ้อยจึง  อยากจะเขียนบันทึกถึงจุดนี้   ที่ครูอ้อยเคยผ่านมาแล้ว  คือ  ความเป็นชุมชนในบล็อกที่เขียน  

หมายความว่า....นอกจากจะเขียนบันทึกที่มีหลายแนวแล้ว   ต้องเข้ามาแสดงความคิดเห็น หรือ ทักทาย   

ซึ่ง blogger หลายท่านก็ปฏิบัติแบบนี้  อย่างเสมอมา   ยิ่งเข้าไปอ่านและทิ้งร่องรอยไว้  เพื่อมิตรภาพและแลกเปลี่ยนทั้งความรู้ 

ส่วนลึกๆที่ได้คือ....ความสุขใจ  ที่จะมีพลังในการสร้างสรรค์ผลงานการเขียนอีกต่อไป 

blogger ใหม่หลายท่าน  ถามครูอ้อยว่า...ทำไมมีเรื่องราวที่จะเขียนมากมาย   นี่ล่ะค่ะ  คือส่วนหนึ่งของการเขียนได้มากมาย  ก็คือ  การอ่านมาก   เข้าไปอ่านบันทึกไหนที่ถูกใจ  ก็เก็บไว้ในแพลนเน็ต  เมื่อมีเวลา  ก็อ่านอย่างเมามัน  เพราะตรงจริตของการอ่าน   จะทำให้เกิดการงอกเงยทางความคิด...ผสมกับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้   จึงออกมาเป็นบันทึกของตัวเอง 

ทำให้ครูอ้อยคิดถึง.....การจัดการเรียนรู้  ก็ต้องเริ่มที่  ความรู้  กระบวนการ  และ  การนำไปใช้  ยิ่งได้เรียนรู้การจัดการเรียนรู้ของครูท่านอื่นๆ  ก็จะนำ  สิ่งที่ได้นั้นมา  จัดการเรียนรู้ตามแบบฉบับของตนเอง   นี่คือ...ไม่ใช่เลียนแบบ  แต่นำมาใช้เพื่อความเหมาะสมในบริบทของตนเอง   

เรื่องแบบนี้  ก็ทำให้ครูอ้อยคิดถึงอดีตเมื่อเข้ามาเขียนบล็อกใหม่ๆ   แนวการเขียนของครูอ้อย  จะไม่ค่อยเหมือนใคร  เพราะชีวิตของครูอ้อยก็ไม่เหมือนใครอยู่แล้ว  

ในปัจจุบัน..ครูอ้อยก็ยังยืนหยัดความเป็นครูอ้อยอย่างไม่เสื่อมคลาย   จนกระทั่งคนที่เขียนเลียนแบบครูอ้อยถอยห่างไป   และไม่เขียนในที่สุด 

ที่ครูอ้อยยกตัวอย่างแบบนี้  เพื่อให้รู้ว่า.....การเขียนบล็อกนั้น  ต้องเขียนด้วยความรัก  ความเป็นตัวของตัวเอง  จากความรู้ภายในตัวตน 

ของแบบนี้....ลอกเลียนแบบกันไม่ได้   อาจจะแค่นออกมา  ก็เพียงระยะหนึ่งเท่านั้น  

ดังนั้น  blogger ใหม่ๆ  ที่จะนำความรู้ จากการอ่านมาแล้ว  มาเขียนเป็นความรู้ของตนเอง  จากการทำงาน  หรือประสบการณ์ในการคิด 

หากอ่านแบบมีวิจารณญาณแล้ว  จะพบว่า...เราสามารถนำความคิด  นั้นๆมาเขียนบันทึกได้มากมาย....

รูปแบบของการเขียนก็เช่นกัน    มีหลากหลายที่จะเขียน  ยิ่งอ่านมาก  ก็จะรู้ว่า...รูปแบบของการเขียนของตนเองนั้นจะเป็นอย่างไร   จึงจะเป็นเรื่องที่น่าสนใจ  ชวนอ่าน  ชวนคิด  และแลกเปลี่ยนความรู้กันและกัน  

และยิ่งไปกว่านั้น  การเขียน  การอ่าน  และการแลกเปลี่ยนเรียนรู้  เลยตลอดไปจนถึงการเขียนแสดงความคิดเห็นซึ่งกันและกัน  จะนำมาซึ่ง...มิตรภาพ และความสุข.... อย่างไม่ลืมเลือน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูภาษาอังกฤษระดับประถมศึกษาจัดการความรู้

คำสำคัญ (Tags)#ครูอ้อย

หมายเลขบันทึก: 117076, เขียน: 05 Aug 2007 @ 12:47 (), แก้ไข: 06 Sep 2013 @ 18:13 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 10, อ่าน: คลิก


ความเห็น (10)

  • สวัสดีครับแม่ครูอ้อย
  • มายกมือทั้งสองข้างเห็นด้วยกับแม่ครูครับ
  • สมกับเป็นแม่ และ เป็นครู จริง ๆครับ

 

สวัสดีค่ะน้องมะเดี่ยว....นายสายลม อักษรสุนทรีย์

  • ไม่ไปไหนหรือคะวันนี้  ดีจังได้เข้ามาทักทายครูอ้อยให้มีกำลังใจ อิอิ
  • พรุ่งนี้จะได้พลังไปต่อสู้ต่อไปค่ะ

ขอบคุณค่ะ

  • เข้าอ่านและทักทายให้กำลังใจนะครับ
  • อย่าลืมไปทักทาย ที่นี่  ด้วยนะครับ

ขอบคุณครับ

สวัสดีค่ะคุณ....สะ-มะ-นึ-กะ

  • โอ๊ะ...โอ่ว....ขอบคุณค่ะที่ให้กำลังใจ
  • เข้าไปอ่านแล้วค่ะ  เดี๋ยวจะไปแสดงความคิดเห็นด้วยค่ะ
  • จะได้หายกันนะคะ

ขอบคุณค่ะ

paew
เขียนเมื่อ 
สวัสดีค่ะพี่อ้อย ... เขียนอย่างเดียวไม่อ่านก็ไม่ได้ความรู้เพิ่มเติม ไม่ได้เพื่อน ไม่ได้เครือข่าย ... ใช่มั้ยค่ะ....ดังนั้นนอกจากขยันเขียนแล้วต้องขยันอ่าน ขยันทิ้งรอยในบัทึกของท่านอื่นๆด้วยเนอะ ...คิดถึงค่ะ

สวัสดีค่ะคุณน้องแป๋ว...paew

  • การอ่านนี่ เป็นปัญหาของคนไทยมานานแล้วค่ะ  ที่ไม่นิยมการอ่าน  แต่ชอบจะเขียนเรื่องของตัวเอง...เรื่องจริงที่พิสูจน์ได้  
  • ส่วนใหญ่ ก็จะมีอาการแบบ..ใครไม่ใช่พวกเรา..เราไม่อ่าน..เราไม่แสดงความคิดเห็น  ทำนองนี้ค่ะ..ข้อมูลจากการเป็นวิทยากรแห่งหนึ่ง...

ขอบคุณค่ะ..คิดถึงมากกว่าด้วยล่ะ..อิอิ

ขอเข้ามาเป็นลูกศิษย์ครูอ้อยอีกคนนะคะ...ไม่เก่งภาษาอังกฤษเลยคะ...นี่ถ้าตอนเด็กๆได้เรียนกับครูอ้อยคงเก่งแน่เลย...ตอนนี้ไม่เด็กแล้วแต่ยังแอบเข้ามาอ่านงานของครูอ้อยเสมอ...เป็นพวกเด็กหลังห้องคะเลยไม่ค่อยกล้าปรากฏตัว...

สวัสดีค่ะน้อง..naree suwan

  • ยินดีต้อนรับเสมอค่ะ   นักเรียน เก่ง กับนักเรียนที่เกเร  มักจะติดตามต้องใจของครูเสมอค่ะ
  • ขอบคุณที่ติดตามบันทึกของครูอ้อย  ได้ยิน  รู้สึกเพียงแค่นี้  ก็มีความสุขแล้วค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ

นางอัมพร สินแต่ง
IP: xxx.24.108.255
เขียนเมื่อ 
เอาใจช่วยในการสอนภาษาอังกฤษต่อไปค่ะ

สวัสดีค่ะคุณ..นางอัมพร สินแต่ง

  • ขอบคุณมากค่ะ  สำหรับคำ..ที่ให้กำลังใจกับครูอ้อย
  • แวะมาทักทาย เติมพลังให้กันบ่อยๆนะคะ

ขอบคุณค่ะ