โปรดดูรายละเอียดกติกาได้ที่บันทึก โจทย์เขียนรายงานวิชาเศรษฐศาสตร์สาธารณสุข โดยในสัปดาห์นี้ก็ขอให้ท่านได้เล่าความภูมิใจที่สุดของชีวิตในการทำงานด้านสาธารณสุขของท่านมา 1 เรื่อง ว่าเป็นเรื่องใด โดยสรุปประเด็นที่ภูมิใจคืออะไร และเรื่องนี้ได้ส่งผลต่อแง่คิดการปฏิบัติของท่าน ในชีวิตการทำงานตลอดห้วงเวลาต่อมาอย่างไรบ้าง

     ผมจะได้เล่าในส่วนของผมก่อนเพื่อจะได้ดูเป็นแบบร่าง เน้นว่าเป็นแบบร่าง ใครจะฉีกแนวไปอย่างไรก็ได้ ขอเพียงให้ได้ใจความสรุปใน 3 ประเด็นข้างต้นเป็นพอ ผมเชื่อว่าคงไม่ลอกกันมานะครับ ถ้าลอกได้ก็สุดยอด (ฮา)

          ในชีวิตการทำงานของใครคนหนึ่งย่อมมีเรื่องที่น่าประทับใจได้มากมายหลายเรื่อง ทั้งในส่วนที่เป็นงานปกติตามหน้าที่ งานฝาก หรืองานร้องขอ (ออกปาก) หากจะพูดถึงความประทับใจเรามักจะมองเชิงบวกหรือเรื่องที่ดี ๆ เป็นหลัก และถ้าหากว่าเป็นเรื่องที่ไม่ดีก็มักจะไม่เรียกว่าประทับใจ แต่จะเรียกอย่างอื่นแทน เช่น ติดใจ แค้นใจ หรือ สนิมในใจ (ดูจะออกนิยาย) ฉะนั้นประทับใจต้องเป็นเชิงบวก ประทับใจแล้วภูมิใจด้วย จำนวนเรื่องจะเหลือน้อยลง เพราะถ้าภูมิใจด้วยแสดงว่าน่าจะทำเรื่องนั้นได้ดี เป็นที่ยอมรับกัน ไร้ข้อโต้เถียง ฉะนั้นเรื่องความดีความชอบขั้นพิเศษ (1.5-2 ขั้น) ผมจึงมองว่าไม่ใช่เรื่องน่าภูมิใจนัก เพราะมักจะมีข้อโต้เถียง วิธีการของเรื่องนี้ผมจึงไม่ค่อยเห็นด้วยมานานแล้ว ยกเป็นตัวอย่างว่าความประทับใจและความภูมิใจ ต้องทำเรื่องนั้นได้ดี เป็นที่ยอมรับกัน ไร้ข้อโต้เถียง ความประทับใจของผมที่เป็นที่สุดของที่สุด คือ การได้มาทำหน้าที่สอนแบบเรียนรู้ร่วมกันกับนักสาธารณสุขชุมชนอย่างท่าน และรุ่นก่อนหน้านี้แหละครับ

          วันหนึ่งขณะที่ผมนั่งทำงานอยู่ วันนั้นเป็นวันเสาร์ ก็ได้รับโทรศัพท์จากรุ่นน้องคนหนึ่งว่า ผศ.ชาญชัย เรืองขจร จะขอพูดสายด้วย โดยท่านติดต่อให้ไปช่วยสอนวิชาเศรษฐศาสตร์สาธารณสุขแก่นักศึกษาหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (สาธารณสุขชุมชน) แม้จะได้แนะนำให้อาจารย์ติดต่อกับรุ่นพี่ และอาจารย์ของผมอีกทีนึง แต่ครึ่งวันผ่านไป ท่านก็ติดต่อกลับมาอีกครั้งและบอกว่าห้ามปฏิเสธอีกแล้ว ขณะนั้นผมไม่ได้รู้จักกับท่านเป็นการส่วนตัวเลย และมาถึงวันนี้ผมทราบมาว่าท่านพึงพอใจในเทคนิคและกระบวนการสอนของผม (ที่ไม่ค่อยเหมือนใคร) โดยการประเมินจากนักศึกษารุ่นก่อน ๆ ที่ผ่านมา ผมก็ดีใจ ประทับใจ และภูมิใจในการทำหน้าที่นี้ โดยเฉพาะประเด็นที่ผมได้เครือข่ายซึ่งเป็นท่านที่มาร่วมเรียนกันนี้เพิ่มขึ้น ได้มีโอกาสแม้จะเล็ก ๆ อีกหนึ่งเรื่องในการช่วยพัฒนาระบบสาธารณสุขผ่านตัวท่านไป ซึ่งหมายถึงได้ช่วยกันหลาย ๆ แรง ท่านเชื่อไหมทุกรุ่นที่ผ่านมาผมได้รับประสบการณ์จากการมาทำหน้าที่พิเศษนี้ ไปปรับใช้ในการทำงานของผมเองด้วยทั้งในเรื่อง "ไตรภาคีพัฒนาสุขภาพชุมชน" และ "การสร้างหลักประกันสุขภาพแก่ประชาชน"

          ฉะนั้นการได้มาทำหน้าที่พิเศษที่ว่านี้ ทำให้ผมต้องคิดถึงแบบอย่างที่ดีในการทำงานที่ผมควรจะต้องปฏิบัติให้ได้ด้วย ไม่ใช่เป็นเพียงแต่มาทำหน้าที่ (สอน) แต่งานที่ตัวเองทำกลับไม่เคยเห็นว่าได้ประยุกต์ใช้อะไรเลย ซึ่งก็ได้บันทึกเรื่องราวต่าง ๆ ไว้ที่ GotoKnow.org ในนามชายขอบ  อันนี้ก็เป็นแบบอย่างอีกเรื่องหนึ่งที่เป็นการจัดการความรู้จากการที่ได้ปฏิบัติของตนเองเอาไว้ และก็ได้ชักชวนท่านให้ร่วมทำเรื่องนี้ได้ ผมได้พยายามทำงานด้วยอุดมการณ์ที่ว่าจะพยายามให้ประชาชนได้รับความเป็นธรรมจากระบบโดยละมุนละม่อมให้มากที่สุด แล้วผมเชื่อว่าแนวคิดที่ทำให้เกิดความเป็นธรรมที่เป็นจริงได้คือ การปลดปล่อยเขา (ประชาชน) สู่อิสระ อย่าไปครอบงำเขาให้มาก ให้เขาพึ่งตนเองได้แบบพอเพียง สุดท้ายแล้วสุขภาวะถ้วนหน้ากันครับ