๓ วันของงานมหกรรม KM เบาหวานจบลงอย่างสร้างความสุขและแรงบันดาลใจมากมายให้กับผู้เข้าร่วม นับเป็นความมหัศจรรย์ที่เกิดขึ้น ทั้งๆที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ เครือข่ายเบาหวานไม่ได้มีเจ้าภาพหลัก ไม่ได้มีผู้อำนวยการ ไม่มีประธาน การรวมตัวของเครือข่ายเกี่ยวโยงกันด้วยความต้องการกระจายสิ่งดีๆที่เครือข่ายเบาหวานได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันให้ออกไปในวงกว้าง จากคณะทำงานที่ทำงานกันไม่กี่คนและแต่ละคนก็ทำงานกันอย่างจิตอาสา ไม่ได้มีรายได้ มีความความแบ่งปัน

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ตลอด ๓วันของมหกรรม ผมพบแต่ความเป็นกันเอง วิทยากรต่างนำความรู้ที่ตนเองได้ปรับปรุงพัฒนาออกมาถ่ายทอด ความรู้เหล่านี้ถ้าเรามองกันอย่างทุนนิยม ความรู้เหล่านี้ต้องรีบเอาไปจดสิทธิบัตร จะได้นำออกขายทำเงินทำทอง แต่เครือข่ายและบรรดาวิทยากรไม่ได้คิดเช่นนั้น ความรู้ถูกนำออกมาแบ่งปันโดยเอาผู้ป่วยเป็นเป้าหมาย เพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นของผู้ป่วย </p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมสอบถามผู้เข้าร่วมก็ได้ความว่าความรู้ที่ดูเหมือนง่ายๆ เหมือนเป็นเส้นผมบังภูเขา เกือบทั้งหมดยังไม่เคยนำไปใช้ ความรู้ง่ายๆที่อาจทำให้แผลของผู้ป่วยเบาหวานซึ่งทำให้ต้องทนทุกข์ทรมานมานับ ๑๐ปีหายได้ ความรู้ที่อาจช่วยให้ผู้ป่วยไม่ต้องโดนตัดนิ้ว ตัดขา</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สิ่งที่ผมเห็นตลอด ๓ วัน เป็นจิตอาสา เป็นชุมชนจิตอาสาที่ร่วมกันแลกเปลี่ยนเรียนรู้  ผมเห็นภาพผู้เข้าร่วมที่ได้รับแรงบันดาลใจนำความรู้ที่ได้กลับไปใช้งาน และจะนำความรู้ที่ถูกยกระดับขึ้นมาแลกเปลี่ยนกัน เห็นภาพความรู้ที่ถูกยกระดับขึ้นเรื่อยๆโดยเอาผู้ป่วยเป็นเป้าหมาย</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เป็น ๓ วันแห่งความสุข  ๓ วันที่ผมได้รับแรงบันดาลใจเต็มเปี่ยม  ๓วันที่เต็มไปด้วยความหวังว่าสังคมที่ดีเกิดขึ้น</p>