การละเล่นพื้นเมือง( 2 )
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">
ในบันทึกการละเล่นพื้เมือง(1) ผมได้อ้างถึงความหมาย ของการละเล่นพื้นเมืองจากนักวิชาการหลายท่าน ต่างก็ให้ความหมายที่ต่างกันบ้างแต่ก็สามารถสรุปไปในแนวทางเดียวกัน และในบันทึกนี้จะให้ความหมายที่ชัดเจนขึ้น</p><p>
การละเล่นหมายถึงการเล่นดนตรีการเล่นเพลงการเล่นรำการเล่นที่ต้องร่วมกันตั้งแต่๒คนขึ้นไปเรียกว่ามหรสพหรือศิลปะการแสดงพื้นเมืองหมายถึงสิ่งที่อยู่ในท้องถิ่นนั้นๆการละเล่นพื้นเมืองหมายถึงการแสดงใดๆอันเป็นประเพณีนิยมในท้องถิ่นและเล่นกันในระหว่างประชาชนเพื่อความสนุกสนานรื่นเริงตามฤดูกาลการแสดงต้องเป็นไปอย่างมีวัฒนธรรมมีความเรียบร้อยใช้ถ้อยคำสุภาพแต่งกายสุภาพถูกต้องตามความนิยมและวัฒนธรรม เหมาะ สมกับสภาพท้องถิ่นสถานที่ก็ต้องจัดให้เหมาะสมกับโอกาสที่จะแสดงซึ่งการละเล่นพื้นเมืองจะไม่เป็นอาชีพหรือเพื่อหารายได้จะมีดนตรีหรือการขับร้องหรือการฟ้อนรำประกอบก็ได้</p><p>
การละเล่นพื้นเมืองแบ่งเป็น๒ประเภทคือการแสดงพื้นเมืองและเพลงพื้นเมือง </p><p>
การแสดงพื้นเมืองหมายถึงการละเล่นที่มีการแสดงการร่ายรำมีเพลงดนตรีประกอบที่ได้วางเป็นแบบแผนและนิยมเล่นหรือถ่ายทอดสืบต่อกันมาจนแพร่หลายการแสดงพื้นเมืองอาจเกิดจากการบูชาบวงสรวงสิ่งศักดิ์สิทธิ์เช่นขอให้สิ่งที่ตนนับถือประทานสิ่งที่ตนปรารถนาหรือขจัดปัดเป่าสิ่งที่ไม่ปรารถนานอกจากนี้ก็เป็นการแสดงเพื่อความบันเทิงรื่นเริง</p><p>
เพลงพื้นเมืองหมายถึงเพลงที่ชาวบ้านในท้องถิ่นนั้นๆประดิษฐ์แบบ แผนการ ร้องเพลงไปตามความนิยมและสำเนียงภาษาพูดในท้องถิ่นของ ตนนิยม ร้องเล่นกันในเทศกาลหรืองานที่มีการชุมนุมรื่นเริงเช่น ตรุษ สงกรานต์ ขึ้นปีใหม่ทอดกฐินทอดผ้าป่าและในการลงแขกเกี่ยวข้าวนวดข้าวเป็นการ เล่นที่สืบต่อกันมาเนื้อความของเพลงพื้นเมืองที่นิยมร้องกันมักจะเป็นการเกี้ยวพาราสีระหว่างชายหญิงปะทะคารมกันในด้านสำนวนโวหารสิ่ง สำคัญ ของการร้องคือการด้นกลอนสดร้องแก้กันด้วยปฏิภาณไหวพริบทำให้เกิดความสนุกสนานทั้งสองฝ่าย
![]()
![]()
</p>
การละเล่นพื้นเมือง ( 2 )
ปฏิภาณไหวพริบ
ความเห็น
ยังไม่มีความเห็น