ป้าเจี๊ยบแวะไปเยี่ยมบันทึกของ JJมาค่ะ
พอเห็นเรื่อง “กินเพื่ออยู่ หรืออยู่เพื่อกิน”ของท่าน ก็ถูกดึงให้เข้าไปดูตามประสาคนชอบกิน เจอประโยคเชิญชวนให้พิจารณาอาหารบนโต๊ะ ก็ทำตามอย่างว่าง่าย (แบบว่าเป็นรุ่นน้องที่ดีไง) พิจารณาได้ความว่า "เยอะจริงหนอ มากจริงหนอ เกินพอดีหนอ” ค่ะ
จากนั้นก็ยิ้มอยู่คนเดียว เพราะนึกถึงอาหารที่จัดมาให้กินตอนไปเที่ยวเมืองจีนเช่นกัน...
ปี 2547 ป้าเจี๊ยบไปชมอุทยานมรดกโลกจิวไจ่โกค่ะ ใช้เวลาเดินทางดูที่อื่นๆด้วยก็รวมเวลา 8 วันเต็มๆ เพียงแค่วันที่ 3 ของการเดินทาง พรรคพวกก็เริ่มเอือมอาหารที่วางอยู่ตรงหน้า
มื้อเย็นของวันที่ 6 ขณะพากันเดินขึ้นภัตตาคาร พอก้าวเข้าประตูได้กลิ่นอาหาร เพื่อนคนหนึ่งถึงกับกอดเสาหน้าภัตตาคารแล้วร้องว่า “หนูไม่ไปๆ” เรียกเสียงหัวเราะจากใบหน้าละเหี่ยสุดๆของเพื่อนๆ ได้
ป้าเจี๊ยบมองหน้าอาจารย์รุ่นน้องแต่ละคนแล้วสงสารเป็นที่สุด เพราะกินข้าวแค่คนละคำสองคำมาหลายมื้อ ยิ่งมื้อไหนที่เจออาหารผัดด้วยน้ำมันจามรีด้วยแล้ว ตักไปคำเดียวแต่ละคนก็ทำท่าผะอืดผะอมเหมือนจะคายออกมา
มื้อของวันท้ายๆ ป้าเจี๊ยบมักจะรีบกินให้เสร็จก่อน แล้วลุกเดินไปตามโต๊ะเพื่อเชียร์ แหย่ ลุ้นเพื่อนๆ ให้กิน งัดสารพัดมุขมาใช้
วันที่อยู่เมืองเฉิงตู ป้ากิ่งซึ่งเป็นหัวหน้าทีมสั่งให้ป้าเจี๊ยบเจรจากับทางร้าน ขอไข่ต้มให้พรรคพวก คนที่กินอาหารไม่ลงจะได้พกติดมือกลับไปกินเวลาหิว พนักงานของร้านถามว่าต้องการให้ปรุงแบบไหน ป้าเจี๊ยบบอกไปว่าต้องการไข่ต้มธรรมดา ต้มในน้ำเปล่าๆ
ป้าเจี๊ยบอิ่มแล้ว ไข่ต้มก็ยังไม่มา จึงลุกไปดูโต๊ะอื่นๆ เห็นนั่งมองอาหารตรงหน้ากันอยู่เฉยๆ แต่ละจานแทบไม่มีรอยพร่องเลย ปลอบใจว่ารอประเดี๋ยว สั่งไข่ต้มให้แล้ว
เมื่อบริกรนำไข่ต้มมาเสริฟ ป้ากิ่งคนเดียวเท่านั้นที่กิน คนอื่นๆไม่กินและไม่มีใครหยิบไข่ต้มกลับไปเลยสักคนค่ะ เพราะหน้าตาไข่ต้มที่ป้าเจี๊ยบสั่งไป ออกมาเป็นอย่างนี้ค่ะ
แหง่ว..ว ไข่ต้มในน้ำเปล่าจริงๆ ตามที่สั่ง แต่เปลือกไข่หายหมดเลย แหะ ๆ ๆ
อาหารเหลือบานเบอะตามเคย นึกถึงคนยากจนไม่มีจะกินแล้วเศร้าใจ...
เที่ยวนี้ แม้ว่าพรรคพวกจะไม่ประทับใจเรื่องอาหาร (ยกเว้นป้าเจี๊ยบ ฮิๆๆ) แต่เรื่องทิวทัศน์ของจิวไจ่โกแล้วไม่มีใครผิดหวัง สวยสุดใจเกินบรรยาย ดูตัวอย่างที่ป้าเจี๊ยบถ่ายภาพมาก็แล้วกัน ภาพทั้งหมดนี้แค่ 1 วันในอุทยานค่ะ ได้เห็น 3 ฤดูพร้อมๆ กัน โดยเฉพาะมีหิมะโปรยปรายให้เห็นด้วย มหัศจรรย์จริงๆ 
ตั้งใจเขียนเรื่องไข่ต้ม ไหงลงท้ายกลายเป็นเรื่องเที่ยวอีกแล้วเรา!
เรียนป้าเจี๊ยบ ตามมาเยี่ยยาม ตามคำเชื้อเชิญครับ
อยากไปแบบอาจารย์บ้างจัง อาจารย์ ชวนลูกศิษย์ไปด้วยสิคะ