ชีวิตคนเรามันมีอะไรมากมาย วุ่ยวายไปหมดจนบางครั้งทำให้เราเกิดความเบื่อหน่ายได้ง่าย ๆเอาอะไร ๆ ออกไปบ้าง กระดาษนั่น มันรีไซเคิลไม่ได้ทุกแผ่นหรอกความทรงจำก็เหมือนกัน

ชีวิตคนเรามันมีอะไรมากมาย        วุ่ยวายไปหมดจนบางครั้งทำให้เราเกิดความเบื่อหน่ายได้ง่าย ๆ มีสองวิธีที่จะจัดการกับมัน อย่างแรกคือจัดมันให้เข้าที่เข้าทาง หรือวิธีที่สอง ถ้ามันยังรกอยู่ก็เอามันออกไปจากสมองซะบ้าง   เหมือนความรกของโต๊ะทำงานของเราที่มีอะไรมากมายมาสุม ๆ อยู่ จนบางทีเราเองก็ยังสงสัยว่าอะไรกันนักหนามันมาอย่างไรเยอะแยะไปหมด ความรกของโต๊ะทำงานมักจะเกิดจากกองกระดาษกองใหญ่ที่ไม่รู้ว่าอันไหนยังมีประโยชน์บางอย่างจะทิ้งไปก็เสียดาย ยังลังเลอยู่ว่าไม่แน่อาจจะกลับมาใช้ประโยชน์ได้ใหม่ ก็เลยทิ้งไป แต่พอเราไม่ทิ้งก็ไม่เห็นว่าจะมีโอกาสหยิบจับมาใช้ใหม่ได้สักทีแถมยังทำให้รกเพิ่มทุกวัน ๆ

ส่วนความรกของชีวิตนั้นมักจะเกิดจากเรื่องราวต่าง ๆ ที่เราได้เก็บมาขบคิดจนรกสมองจำนั่น จำนี้เอาไว้ บางอย่างก็ดีอยู่หรอก  แต่บางอย่างก็ไม่รู้ว่าจะยังจำไว้ทำไมนอกจากจะทำให้มันเต็มสมองจนไม่รู้ว่าเรื่องไหนยังมีประโยชน์และเรื่องไหนหมดประโยชน์

เอาอะไร ๆ ออกไปบ้าง  กระดาษนั่น มันรีไซเคิลไม่ได้ทุกแผ่นหรอกความทรงจำก็เหมือนกัน