คืนนี้ ระหว่างค้นข้อมูลบางอย่างให้คุณเม้ง พบเอกสารน่าอ่านสองอันครับ โดยคุณอาคม เติมพิทยาไพสิฐ รองเลขาธิการคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ขอเอามาทดไว้ที่นี่ก่อน

เอกสารฉบับหลัง แสดงแนวโน้มที่น่าเป็นห่วงมาก ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาหลอกตัวเองอีกแล้วว่าทุกอย่างโอเคไม่มีปัญหา แล้วปัญหาก็ไม่ใช่ว่าเพิ่งเกิดขึ้น 

ผมคิดว่าที่เมืองไทยแก้ปัญหาเหล่านี้ไม่ได้ เพราะเราไม่มองสิ่งต่างๆ ตามความเป็นจริง มองไม่เห็นต้นเหตุ ซึ่งถูกการสร้างภาพปิดบังอยู่หมด เรียกว่าไม่กล้าแม้แต่จะมอง พอจะทำอะไรก็มีแต่เงื่อนไข/ข้อแม้/ข้ออ้างทั้งนั้น แต่เรียกอุปสรรคเหล่านี้ว่าเหตุผล แก้อะไรไปก็ไม่โดน

ในเมื่อทำอย่างนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีกมาหลายสิบปี ปัญหาก็หมักหมมมาเรื่อยจนซับซ้อนเกินกว่าจะแก้ไขได้ในเร็ววัน ไม่ทันใจขาใหญ่และขาเล็ก -- ผสมกับการเมืองแบบมูมมามอย่างเป็นระบบ และการประเมินผลที่ไม่ให้ความสำคัญกับยุทธศาสตร์ระยะยาว ทำให้การแก้ปัญหาไม่มีความต่อเนื่อง ว่ากันตามจริงแล้ว แทบจะเป็นการกลับทิศทาง 180° ทุกครั้งที่เปลี่ยนหัว/เปลี่ยนขั้ว

ก็ไม่รู้จะบ่นไปทำไมเหมือนกันครับ!

กลับมาที่เอกสารทั้งสอง ผมคิดว่าท่านรองอาคม พูดถึงปัญหาไว้อย่างน่าสนใจ ในหลายตอน ท่านได้ identify key players สำคัญไว้หลายรายซึ่งผมเห็นด้วยเป็นอย่างมาก

แต่การปรุงอาหารนั้น แค่ส่วนผสมถูกต้องนั้น ไม่ได้แปลว่าอาหารจะอร่อย ยังขึ้นกับพ่อครัวแม่ครัวด้วยครับ