ไม่หลงเหลือวันหยุดให้ชีวิตได้แสวงหาการเรียนรู้อื่น ๆ ได้อย่างที่ควรจะเป็น !

เรื่องของการเปิดโลกกิจกรรม, ยังคงเป็นเรื่องที่ผมยังอยากจะบอกเล่าต่อไปเรื่อย ๆ ... บางทีถึงขั้นคิดที่จะสถาปนาให้เป็นคอลัมน์แนะนำชมรมในมหาวิทยาลัยเลยทีเดียว  (จะดีมั๊ย)

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การเปิดโลกกิจกรรมที่จัดขึ้นเมื่อวันที่  14  กรกฎาคมที่ผ่านมานั้น,   ผมไปร่วมงานตั้งแต่ยังไม่ถึงสองโมงเช้า  ย้ำอีกทีว่าไป “ร่วมงาน”  หรือร่วมเป็นเกียรติในงาน  ,  หาใช่การไปกำกับดูแลเหมือนกิจกรรมอื่น ๆ ที่ผ่านมา</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เปิดโลกกิจกรรม,  ถือเป็นโครงการที่ผมสบายอกสบายใจเป็นที่สุด   เพราะไม่ต้องพะวงกับการบริหารจัดการใด ๆ มากนัก,  ไม่มีพิธีรีตองอันใดให้เคร่งเครียด  เพราะงานนี้เป็นการลงแรงของทุกชมรมทั่วทั้งมหาวิทยาลัยที่จะสัญจรมาร่วมเป็นผู้รับผิดชอบงานร่วมกันกับองค์กรนิสิต ,  และองค์กรเหล่านั้นจะร่วมสร้างสีสันและบรรยากาศให้งานวันนี้  “น่าสนใจใคร่เยี่ยมชม”   อย่างไม่ต้องสงสัย !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>    </p><p></p><p>ปีนี้งานวันเปิดโลกกิจกรรมคึกคักน่าดู,  มีชมรมมาออกซุ้มมากถึง  71  องค์กร  -    </p><p> </p><p>จำนวนองค์กรที่มากมายเช่นนี้ทำเอาผมปลื้มอกปลื้มใจเป็นที่สุด   อย่างน้อยก็เป็นเสมือนคำพยากรณ์ว่ากิจกรรม (อาจ)  กำลังพลิกฟื้นกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งก็เป็นได้  และจำนวนองค์กรที่ปรากฏนั้น  ก็หมายถึงทางเลือกในทางกิจกรรมก็ดูจะมากขึ้นเช่นกัน      </p><p></p><p>อย่างไรก็ดี,  ปีนี้ -  สิ่งที่ผมสังเกตพบในเชิงปริมาณก็คือ  จำนวนองค์กรที่เพิ่มขึ้น  มีหลายชมรมถือกำเนิดขึ้นมาใหม่  ทั้งที่เพิ่งจัดตั้งใหม่และทั้งที่กลับมาเป็นชมรมใหม่ก็มีให้พบเจออย่างคุ้นเคย  โดยเฉพาะชมรมที่เคยถูกยุบและถูกเว้นวรรคไปหนึ่งปีการศึกษาเต็ม ๆ  ก็ดาหน้ากลับมาเป็นชมรมอีกครั้งอย่างน่ายกย่อง     </p><p></p><p>ตามระเบียบการตั้งตั้งชมรมและกลุ่มนิสิตในมหาวิทยาลัย   จัดแบ่งชมรม หรือองค์กรออกเป็น  4  ด้านใหญ่ ๆ  คือ  ด้านบำเพ็ญประโยชน์,  ด้านศิลปวัฒนธรรม,  ด้านกีฬา,  ด้านนิสิตสัมพันธ์และวิชาการ ..  โดยทุกเดือนมกราคมของทุกปี  ชมรมใดที่จัดกิจกรรมไปแล้วจะเปิดโอกาสให้ยื่นเอกสาร  “ต่อทะเบียนชมรม”   หากชมรมใดไม่จัดกิจกรรมก็จะถูกยุบเลิกชมรมไปโดยปริยาย  …  รวมถึงชมรมใดไม่ยื่นต่อทะเบียนก็ถูกยกเลิกชมรมไปเช่นกัน   ซึ่งจะต้องมายื่นจดทะเบียนใหม่อีกครั้งในวันเปิดโลกกิจกรรมนี่เอง !</p><p></p><p>         </p><p></p><p>ในอดีตเท่าที่ผมประมวลมาได้ -  วันเปิดโลกกิจกรรมมักจัดขึ้นในวันพุธที่สองของเดือนกรกฎาคม   และกำหนดจัดในช่วงภาคบ่ายเท่านั้น !   ซึ่งภาคบ่ายดังกล่าวมหาวิทยาลัยจะประกาศงดการเรียนการสอนตลอดปีการศึกษา  และยกห้วงเวลานั้นเป็น  “วันกิจกรรม”  …  ช่วยให้บรรดาคอกิจกรรมทั้งหลายได้ละเลงฝีมือสร้างสรรค์กิจกรรมได้อย่างเต็มที่โดยไม่ต้องวิตกกังวลกับการเรียนการสอน !  ขณะที่คนอื่น ๆ  ก็เข้าร่วมกิจกรรมกันอย่างแสนสนุก  ไม่มีวิชาเรียนในห้องเรียนมาบีบบังคับให้เสียอารมณ์      </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ที่สำคัญ,  เท่าที่รู้มาก็คือ  วัฒนธรรม “วันกิจกรรม”  นั้นยังคงปรากฏในหลายมหาวิทยาลัยอย่างเด่นชัดและต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน   -</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นั่นคือ  การสะท้อนให้เห็นถึงน้ำใสใจจริงของหาวิทยาลัยที่เห็นความสำคัญของการ “พัฒนานิสิต”  ผ่านกระบวนการด้านกิจกรรม   และนั่นคือการให้ “เครดิต”  ต่อ “กิจกรรม”  และ  “คนทำกิจกรรม”  อย่างน่ายกย่อง   โดยไม่วิตกจริตว่าการหยุดเรียนและให้ “พื้นที่ทางความคิด”  ดังกล่าวจะคุ้มค่าหรือไม่  เพราะข้อเท็จจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้เลยก็คือ  ขุนพลกิจกรรมในแต่ละสถาบันก็ดูจะเป็นคนส่วนน้อยเท่านั้น… ขณะที่คนส่วนใหญ่เป็นแต่เพียง “ผู้เข้าร่วมกิจกรรม”  หรือไม่ก็ “ไม่สนใจ” กิจกรรมเลยด้วยซ้ำไป  !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">กระนั้น,   แต่เราก็คงไม่ลืมว่า   เรื่องใหญ่ ๆ ในสังคม ก็เปลี่ยนแปลงมาจากคนส่วนน้อยแทบทั้งสิ้น  (มิใช่เหรอ)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>     </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ก็เป็นที่น่าเสียดายว่า  หลายปีที่ผ่านมา -  พื้นที่ทางความคิด  ซึ่งหมายถึง “วันกิจกรรม”  ในบ่ายวันพุธของชาว มมส  ได้ถูกยึดคืนไปจนสิ้น  วันนี้และบัดนี้ไม่มีบ่ายวันพุธของชาวกิจกรรมอีกต่อไป   ทุกเสี้ยววินาทีถูกขึงยึดด้วยตารางเรียนอันหลายหลาก,  …  มิหนำซ้ำ,  เสาร์ – อาทิตย์  ก็ยังเรียนกันอย่างไม่ว่างเว้น !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>การสูญเสียพื้นที่บ่ายวันพุธอันเป็นวันกิจกรรมไปนั้นยังไม่เท่าไหร่   แต่ตารางเรียนที่ผุดขึ้นอย่างหนาแน่นในแต่ละวัน (เช้า – ยันค่ำ)  หรือแม้แต่วันหยุดอย่างเสาร์และอาทิตย์ก็กลับถูกจัดวางเป็น “ห้องเรียน”  (คอก)  อย่างหนาแน่น   ไม่หลงเหลือวันหยุดให้ชีวิตได้แสวงหาการเรียนรู้อื่น ๆ ได้อย่างที่ควรจะเป็น  !     </p><p></p><p>วันนี้ผมเริ่มขยับที่จะทวงคืนวันและเวลาอันเป็นพื้นที่ทางความคิดกิจกรรมกลับมาอีกครั้ง   ขณะที่ผู้บริหารใกล้ตัวก็เริ่มขานรับบ้างแล้ว  แต่เพียงเพราะผมแรงเดียวคงไม่สัมฤทธิ์ผลเป็นแน่หากนิสิตไม่ขยับมาขานรับเวทีทางความคิดเหล่านั้นกลับมาเป็นของตนเอง  !    </p><p></p><p>ผมอยากให้บ่ายวันพุธไม่มีการเรียนการสอน,  มีเวทีอิสระให้นิสิตได้แสดงออกซึ่งความสามารถในทางสร้างสรรค์โดยผ่านเวทีทางกิจกรรมอันหลากหลายด้วยรูปแบบและเนื้อหา,  ใครมีอะไรก็มานำเสนอ,  ใครว่างก็แวะมาเยี่ยมชมและร่วมแสดงเปลี่ยนอย่างไม่รู้จบ …  </p><p></p><p></p><p>  </p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มันไม่สูญเปล่าหรอก ….  ถ้าจะมีพื้นที่ทางความคิด หรือ “วันกิจกรรม”  กลับคืนมาอีกสักครั้ง  !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมคิดเอาเองเช่นนั้น ครับ  !   โดยไม่สนใจว่าความคิดของผมจะสุดโต่งไปในทาง “บ้ากิจกรรม”  …  เราอาจพัฒนาหลักสูตรการเรียนการสอนไปอย่างกว้างไกลและร่วมสมัยต่อการรับใช้สังคม  แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะปล่อยให้เวทีทางกิจกรรมของนิสิตได้หล่นหายไปจากวิถีชีวิตการเรียนรู้ของพวกเขา ..</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เรายังต้องมีห้องเรียนที่เป็นห้องเรียนตามหลักสูตรที่ข้นเข้มในทางวิชาชีพ     แต่ต้องไม่ลืมที่จะเปิด “ห้องเรียนใหม่”  ที่ไม่ใช่ห้องเรียนตามหลักสูตรให้กับนิสิตบ้าง  - </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หรือท่านว่าไม่จริง  ? …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p></p><p></p><p></p>