วันนี้เอาผลงานพัฒนาอย่างต่อเนื่องของพี่ผอบมาเล่าต่ออีกค่ะ พี่เขาจะเป็นคนที่เรียกได้ว่า ถ้าอยู่ที่ทำงานก็มองหางานอยู่ตลอดเวลา ไม่มีการอยู่นิ่งเฉย (ถ้าไม่เหนื่อยจริงๆ หรือป่วย หรือวันนั้นๆของเดือน) อะไรที่ทำให้งานสะดวกขึ้น ง่ายขึ้น รวดเร็วขึ้น พี่ผอบจะไม่รีรอที่จะคิด จะเสนอ จะลงมือทำ ดังเช่นที่เราได้ฝาปิด rack ใส่หลอดเลือดระหว่างรอเก็บ ที่เล่าไว้ในบันทึกวันก่อน เราใช้กันมาอย่างชอบใจ เพราะสะดวกง่ายดาย จะเลือกหยิบหลอดไหนก็ไม่ต้องมุดถุง แล้วก็ไม่ต้องกลัวว่าจะไปสูดดมหรือป้ายโดนเลือดที่เลอะๆตามปากหลอดถ้าวางไว้นอกถุง เพราะมีฝาปิดไว้เรียบร้อย
พี่ผอบ ผู้ไม่หยุดคิด ก็ยังไม่พอใจในผลงานเสียทีเดียว เห็นบ่นๆว่า มันอ่อนไปนิดนะ ถ้าขอบมันแข็งๆท่าจะดี เอาอะไรมาติดได้ไหมนะ ติดกาวดีไหม คิดไปพูดมาอยู่วัน สองวัน มาวันนี้ พี่ผอบได้ความคิดแล้วค่ะ จากวัสดุเหลือใช้อีกแหละค่ะ กระดาษกล่องถุงมือที่หมดแล้วนี่แหละ เอามาตัดเป็นเส้นให้กว้างเท่าขอบฝา แล้วก็ติดด้วยกาว เท่านี้เราก็ได้ฝาที่มีของแข็งแรงคงรูป สมใจกันไป
นี่แหละค่ะ ถึงจั่วหัวเรื่องไว้ว่า คนช่างคิดนี่ งานทุกงานก็จะมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องเสมอ ไม่มีอะไรสมบูรณ์ที่สุดสักที แล้วอย่างนี้จะไม่บอกแนวคิดนี้ต่อได้อย่างไร งานไหนๆก็ทำได้แบบนี้แน่ๆค่ะ ขอให้มีคนช่างคิด ชอบคิด และมี"โอกาส"ที่จะได้คิดดังๆให้คนอื่นๆฟังทุกครั้งที่อยากคิด เท่านั้นเองค่ะ
เห็นด้วยอย่างยิ่ง ตามมาเชียร์ และ ชม ครับ
จาก ...
คนชอบคิด ช่างคิด แต่ไม่ค่อย คิดมาก ส่วน คิดถึง นั้นมากเอาการอยู่ครับคุณน้อง