ชีวิตบ่งบอกถึงความรู้สึกของความเป็นในบางสื่งบางแง่ และหลายสิ่งหลายแง่ แล้วแต่จะคิดนึกในส่วนที่พึงกระทำ ในห้วงของสังคมมีหลายวัฏจักรที่ได้เจอะเจอและได้แสวงหา คงต้องเลือกแล้วแหละหนาว่าจะเผชิญสู้ หรือจะดันทุรังในห้วงแห่งใจชั่ววูบฉับพลัน หรือถาวร อยู่ที่การค้นหา แม้นว่าเหมือนกับไม่พบในสิ่งค้น แต่อันจริงเราค้นเจอแล้ว เราใช้มันไปวันๆโดยที่เราไม่เข้าใจว่านั่นแหละ คือสิ่งค้นพบ
ความรู้สึกของชีวิตมันมีล้าและท้อถอยหากเราไม่รู้จักประคองชีวิตให้อยู่อย่างปุถุขนเรานั่นแหละจะทำตัวเดือดร้อนไปเอง เบื่อ เซ็ง เครียด นี่แหละหนาชีวิต เขาคือคำที่ปกคลุมนำเราไปสู่หลุมแห่งบ่วงที่ตกแล้วต้องหาทางขึ้น แต่ยิ่งหาทางขึ้นก็ยิ่งตกลึกลงไป มันคือเวจีที่ไม่มีใครมากระทำแต่เรากระทำและยิ่งก้าวถลำอย่างไม่รู้ตัว
มาตรการชีวิตคือการลิขิตความต้องการที่มุ่งหวังและเน้นภาคปฏิบัติที่ต้องสืบเสาะแสวงหาแห่งความต้องการและความสมดุลย์
