“อย่าปล่อยให้ความฝันเลือนหาย อย่ากล่าวโทษหัวใจว่าไร้ค่า เช็ดออกเสียเถอะ...น้ำในตา จะมีค่าหรือไม่มีค่า....เธอเลือกได้เอง”

 วันนี้เราอาจรู้สึกผูกพันต่อสิ่งหนึ่ง  จนคิดว่าเราขาดไม่ได้…แต่เวลาจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป  สักวันเราจะรู้ว่าสิ่งที่เราผูกพันในวันนี้  เป็นแค่ส่วนหนึ่งที่เติมชีวิตเราไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต                วันหนึ่ง  หากเรามีโอกาสได้เจอสิ่งที่ถูกใจสิ่งใหม่ที่เราคิดว่าเราพึงพอใจ…ปรารถนา…ต้องการ…ขาดไม่ได้  เราจะเริ่มผูกพันกับสิ่งใหม่ได้ในเวลาที่ไม่นานนัก                เวลา…จะสอนเราเองว่า  ความผูกพันกับสิ่งใด ๆ  ในช่วงเวลาหนึ่ง  จะเป็นความสุขในช่วงเวลานั้น ๆ  อย่าได้ไปยึดติด  อย่าได้ไปใช้ชีวิตทั้งชีวิตลุ่มหลง  คิดเสียว่าเราโชคดีที่มีโอกาสได้ผูกพันกับสิ่งที่เรารัก            ความผูกพันก็เหมือนกับความรัก  หรืออาจจะเป็นผลพวงที่มาจากความรัก  หากเรารักใครคนใดคนหนึ่งมาก  เราก็จะรู้สึกว่าผูกพันมาก  แต่ความผูกพันที่ว่า  ไม่ได้หมายถึงการหยุดตัวเองไว้กับสิ่งนั้น ๆ  เพราะคนเราทุกคนย่อมผูกพันกับหลายสิ่ง                เปรียบเสมือนเรามีแก้วน้ำอยู่หนึ่งใบ  ในยามเช้าเราอาจต้องใช้แก้วใบนี้ดื่มนม  พออากาศร้อนหน่อยเราอาจต้องการน้ำเย็น ๆ  บางครั้งที่เราไม่สบายเราอาจต้องการน้ำอุ่น  ใจเราก็เหมือนกับแก้วน้ำ  ต้องเติมสิ่งต่าง ๆ  ในเวลาที่แตกต่างกัน  ตามความเหมาะสมหากเราเติมน้ำเย็นลงไปในแก้วน้ำแล้วเติมน้ำร้อนลงไปในทันที  ในแก้วใบเดียวกัน  แก้วใบนั้นก็อาจจะร้าว  เริ่มแตกซึ่งเปรียบเสมือนกับใจเรานั่นเอง                ความผูกพันต่อสิ่งหนึ่งสิงใดในช่วงเวลาหนึ่งนั้นไม่ผิด  ถ้าเราค่อย ๆ  ปรับใจ  ปรับตัวของเราเองได้ให้กลับคืนในเวลาที่ควร  เพราะอย่างน้อยที่สุดเราก็มีโอกาสได้ผูกพันซึ่งก็เหมือนเรามีโอกาสได้รักนั่นเอง                ถ้าคุณมีความสุขที่เห็นเค้าเดินกับคนอื่น…คือความรัก  ถ้าคุณเศร้า  เหงา  คิดถึงเค้า  อยากเจอ  อยากพูดคุย  นั่นคือ  ความรัก                ถ้าคุณร้อนรนที่เค้าอยู่กับใคร ๆ  ที่ไม่ใช่คุณ  คือความใคร่  อยากเก็บไว้เป็นเจ้าของคนเดียวถ้าคุณเมามาย…เค้าลูบหลังไหล่…ดูแล..คือ  ความรักที่บริสุทธิ์ใจ  ถ้าคุณเมามายเค้ากอดและสัมผัสร่างกาย  คือความใคร่จากเค้าของคุณ  ถ้าคุณเข้าหา…แต่ถ้าเขาหนี  คือ  ความใคร่ที่หมดเยื่อใยแล้ว  ถ้าคุณหนีแต่เขาวิ่งตามมา  นั่นคือ  ความรักที่ยังไม่มีจุดจบ                                ถ้าคุณร้องไห้ให้กับคนที่ไม่มีเยื่อใยในตัวคุณ…คุณคือ  คนโง่และบ้าอย่างน่าอาย  แต่ถ้าคุณพอใจ  จงรักและมอบความรักให้กับเค้า  แม้มันจะไม่กลับมาหาคุณก็ตามจงดีใจที่ได้รักซะวันนี้  ดีกว่าจะมานั่งเสียใจในวันหน้า  จงภูมิใจที่มีความใคร่…เสน่หา  เพราะมันจะไม่ย้อนกลับมาหาอีกต่อไป…..                      “อย่าปล่อยให้ความฝันเลือนหาย  อย่ากล่าวโทษหัวใจว่าไร้ค่า  เช็ดออกเสียเถอะ…น้ำในตา  จะมีค่าหรือไม่มีค่า….เธอเลือกได้เอง”