ก้าวแรกของความคิด

         จากความรู้สึกที่อยากให้มีการบริการทางการแพทย์ที่ดีมีประโยชน์คนไข้ได้รับสิ่งดีเหมาะสมและบุคคลากรทางการแพทย์ให้บริการอย่างมีความสุข อยู่กันได้อย่างถ้อยทีถ้อยอาศัยพึ่งพากันอย่างมีความผูกพัน มากกว่าบริการทางการแพทย์แต่เป็นสุขภาพดีถ้วนหน้าอย่างแท้จริง

         เคยมีความคิดว่างานที่เราทำอยู่มีคุณค่าแค่ไหน  เคยรู้สึกว่าถ้าไม่มีเราแล้วรอบตัวเราจะเป็นอย่างไร ไม่รู้จริงๆ  ต่อมาเริ่มมีความคิดว่าอย่างน้อยที่สุดถ้าไม่มีเราโลกก็จะเป็นแบบนี้ต่อไปตามธรรมชาติ ถ้าเราใช้สิ่งที่เรามีในการทำอะไรสักอย่างน่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้าง ไม่ว่าจะเป็นดีขึ้น แย่ลง หรือไม่เปลี่ยงแปลง   แต่อย่างน้อยที่สุดเราได้พยายามแล้ว ความหมายของการใช้ชีวิตของแต่ละคนไม่เหมือนกัน แต่ผมเชื่อว่าเราสามารถทำอะไรดีๆให้เพื่อนร่วมโลกได้ หรือใกล้ตัวมากเช่นคนรอบตัวเราได้   ร่างกายและจิตใจต้องการพักผ่อน ตอนนี้ถึงเวลาพักผ่อนแล้ว