ลูกไม่เอาไหนมันเศร้าใจจริงๆ

ลูกที่ไม่เอาไหนมันเศร้าใจจริง ๆ  <p style="margin: 0in -17.05pt 0pt 0in" class="MsoBodyText">                   ลูกที่ดีพอกลับมาบ้านช่วยพ่อแม่ทำงาน  ลูกสาวเข้าครัวทำกับข้าว ถูบ้าน  ล้างถ้วยล้างจานอย่างขยันหมั่นเพียร  ส่วนลูกชายเมื่อกลับมาบ้านแล้ว  ช่วยพ่อแม่ทำงาน  พ่อแม่มีอาชีพอะไรก็ช่วยพ่อแม่ทำงานอย่างขยันหมั่นเพียร  พ่อแม่ก็ชื่นใจ  แต่ลูกที่มันไม่เอาไหน มันเศร้าใจจริง ๆ  ให้เรียนก็ไม่เรียน  เวลาไปเรียนก็ไม่ตั้งใจเรียน  ว่าก็ยากสอนก็ยาก พ่อแม่ปากเปียกปากแฉะ  ขี้เกียจขี้คร้าน  กลับจากจากโรงเรียนก็ไปเที่ยวกับเพื่อนฝูง  ไปเที่ยวกลางค่ำกลางคืนพากันไปเที่ยว  พ่อแม่ เศร้าใจ ความหวังที่ได้ตั้งเอาไว้กับลูก  ก็ต้องมาผิดหวังไป  ไม่เหมือนกับลูกที่ดี  ที่ทำให้พ่อแม่ชื่นใจ</p>                 ถ้าทำใจได้ไม่คิดมากก็จะไม่เป็นทุกข์  ความทุกข์เกิดจากการคาดหวังของเรานั้นเอง คาดหวังมากก็เป็นทุกข์กับความคาดหวังนั้น เมื่อไม่สมหวังก็เป็นทุกข์